Αγναντεύοντας....Απέναντι

Η ιστορία της Βορείου Ηπείρου δεν γράφτηκε μόνο στα πεδία των μαχών, ούτε μόνο με τους αγώνες των κατοίκων της για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση. Γράφτηκε και πίσω από κλειστές διπλωματικές πόρτες, σε αίθουσες συνεδριάσεων όπου τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων αποδείχθηκαν ισχυρότερα από τη βούληση των πληθυσμών. Το 1913, ενώ ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωνε τη μία μετά την άλλη τις πόλεις και τα χωριά της Ηπείρου, η μοίρα της περιοχής είχε ήδη αρχίσει να καθορίζεται από τις ανταγωνιστικές επιδιώξεις της Ιταλίας και της Αυστροουγγαρίας. Για τους Βορειοηπειρώτες, η προέλαση του Ελληνικού Στρατού δεν αποτελούσε απλώς μια στρατιωτική επιχείρηση. Ήταν η πραγμάτωση μιας ιστορικής προσδοκίας, η επιστροφή στην εθνική αγκαλιά που θεωρούσαν φυσική τους πατρίδα. Οι καμπάνες χτυπούσαν, οι ελληνικές σημαίες υψώνονταν και οι κάτοικοι υποδέχονταν τους στρατιώτες με δάκρυα συγκίνησης. Η χαρά, ωστόσο, αποδείχθηκε τραγικά σύντομη. Η Ήπειρος που απελευθερωνόταν στο πεδίο της μάχης θα διχοτομούνταν...