Γράφει ο Ορφέας Μπέτσης Στις 16 Ιουλίου του 1914, οι τελευταίες οικογένειες των Ελληνόβλαχων που κατοικούσαν στο Νησί Σάσσων (ή Σάζονα) – που κλείνει τον Κόλπο του Αυλώνα και οριοθετεί την Αδριατική και το Ιόνιο – σφαγιάζονταν βιαίως από άτακτες-αλβανικές ομάδες. Ο συγκεκριμένος τόπος ήρθε στην επικαιρότητα, λόγω των γνωστών εξελίξεων με τα επενδυτικά σχέδια της κυβέρνησης Ράμα. Ένας λόγος παραπάνω για να εστιάσουμε επί αυτού. Η φράση “Σμπουρεύ’ς ρουμέϊκα;” – που είναι ο παραδοσιακός τρόπος με τον οποίο οι Ναρτιώτες ρωτούν για τον εάν κατέχεις την ελληνική γλώσσα – καταδεικνύει και τις έντονες ζυμώσεις στο διάβα της ιστορίας, με το έτερο αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού, αυτό των Ελληνοβλάχων. Τα ορεινά της Μόκρας και της Μοσχόπολης, η ενδοχώρα του Φράσαρι και της Ερσέκας είχε τόσο ανάγκη της φιλοξενίας με τη Μουζακιά και την Αυλώνα, όπως το αποτυπώνει η ντοπιολαλιά των Ναρταίων: Σμπουρεύεις μωρέ Ρωμαίικα; Στην ουσία είσαι, ή δεν είσαι δικός μας… Την απορία του εξέφρασε ο Έντι Ρ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές