Η ιδιαιτερότητα του αλβανικού εθνικισμού βρίσκεται, σε μεγάλο βαθμό, στο γεγονός ότι γεννήθηκε μέσα σε μια κοινωνία βαθιά θρησκευτικά διαιρεμένη. Σε αντίθεση με άλλα βαλκανικά εθνικά κινήματα, όπου η θρησκευτική ταυτότητα αποτέλεσε συχνά βασικό στοιχείο της εθνικής συγκρότησης, στην αλβανική περίπτωση η γλώσσα κλήθηκε να παίξει αυτόν τον ενοποιητικό ρόλο. Η αλβανική κοινωνία ήταν διαμοιρασμένη μεταξύ μουσουλμάνων σουνιτών, μπεκτασήδων, ορθοδόξων και καθολικών. Τα στοιχεία της απογραφής του 1945 αποτυπώνουν χαρακτηριστικά αυτή την πολυθρησκευτική σύνθεση: περίπου 72% μουσουλμάνοι, 17,2% ορθόδοξοι και 10% καθολικοί. Αυτό το θρησκευτικό μωσαϊκό δημιούργησε ένα πρόβλημα που οι Αλβανοί εθνικιστές έπρεπε να λύσουν: τι θα μπορούσε να ενώσει ανθρώπους που δεν μοιράζονταν την ίδια πίστη; Η απάντηση ήταν ο «αλβανισμός». Η γλώσσα αντί της θρησκείας Η Αλβανική Εθνική Αναγέννηση του 19ου αιώνα δεν περιορίστηκε σε πολιτικές διεκδικήσεις. Ήταν ταυτόχρονα ένα πολιτιστικό και γλωσσικό εγχείρημα. Αλβανο...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές