Yποψήφια ευρωβουλευτής με το κόμμα των Πρασίνων μια κοπέλα νέα σε ηλικία και ιδέες που ενόψει του εκλογικού αγώνα έγινε μητέρα για πρώτη της φορά. Καθόλου εντυπωσιακό σε μια εποχή εκλογικού οίστρου, όπου οι περισσότεροι συνυποψήφιοί της μοιράζονται την ίδια ηλικία (η υποψήφια για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Σκα Κέλλερ είναι μόλις τριάντα τριών ετών), και φεμινιστικής αναβίωσης, όπου ο συνδυασμός μητρότητας και καριέρας δεν αφήνει περιθώρια έκφρασης θαυμασμού και εφήμερης επικοινωνιακής κατάχρησης της ιδέας της «πρώτης φοράς».
Η Ελεάνα Ζιάκου γεννήθηκε το 1978 στο Αργυρόκαστρο. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Τιράνων και κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου (LLM) στο Δίκαιο του Περιβάλλοντος και της Ενέργειας από το Καθολικό Πανεπιστήμιο του Leuven (Βέλγιο). Από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2013 απασχολήθηκε ως ασκούμενη (Blue Book) στη Νομική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην ομάδα ΜIΜΕ, για θέματα περιβάλλοντος, ενέργειας, επιχειρήσεων και εσωτερικής αγοράς. Έχει εργασθεί, επίσης, ως ασκούμενη στο Υπουργείο Εξωτερικών, στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε θέματα διεύρυνσης των Δυτικών Βαλκανίων και της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων.
Η επιλογή της Ελεάνας να μην προβάλλει τα κατά τα άλλα αβανταδόρικα στερεοτυπικά ατού της και ο δύσκολος και μοναχικός προεκλογικός της αγώνας την καθιστούν μια γυναίκα ικανή να εμπνεύσει μέσω του έργου της, μια αξιοθαύμαστη νεαρή για τις φρέσκες ιδέες της και άξια υποψήφια ευρωβουλευτή.
Πώς είναι να ζει κανείς στο πολιτικό κέντρο της Ευρώπης;
Όχι τόσο βαρετά, σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη που φέρει τις Βρυξέλλες ως την πιο βαρετή πρωτεύουσα στην Ευρώπη (γελά). Υπάρχουν οι Βρυξέλλες των πολλών ταχυτήτων: οι Βρυξέλλες των γραφειοκρατών ή κοινοτικών, οι Βρυξέλλες της μπίρας, της σοκολάτας και του Mannequin Pis (το σύμβολο της πόλης με το παιδάκι που κάνει «πιπί»), οι Βρυξέλλες των τεχνών, οι Βρυξέλλες του πράσινου κτλ. Τη διαφορά των Βρυξελλών με την Αθήνα την αντιλαμβάνεσαι όταν βρίσκεσαι στον ελληνικό χώρο, όπου ο ελληνοκεντρισμός είναι διάχυτος και η πολυεθνικότητα μοιάζει με εξωτικό φαινόμενο, ξένο ως προς την ελληνική πραγματικότητα. Στις Βρυξέλλες, η συνύπαρξη «οξύμωρων» εθνικών, φυλετικών, γλωσσικών, θρησκευτικών, κοινωνικών παραστάσεων,. αποτελεί μια ομαλή εξέλιξη και καθιστά την πόλη στα μάτια των αφιχθέντων φιλική χωρίς να θέτει περιορισμούς αυτοπροσδιορισμού. Επειδή η πλειοψηφία των κτιρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, δεν υπάρχει αυτή η αίσθηση επιβολής που δημιουργείται μέσω της οθόνης. Ο πολίτης μπορεί να έχει πρόσβαση ως επισκέπτης σχεδόν σε όλα τα όργανα της ΕΕ και να συμμετέχει ως ακροατής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις συζητήσεις ευρωβουλευτών, με αποτέλεσμα να υπάρχει καλύτερη ενημέρωση όσον αφορά τον τρόπο διαμόρφωσης κοινοτικών αποφάσεων.
Αντιμετώπισες διλήμματα πριν αποφασίσεις να αποδεχθείς την πρόταση του ευρωβουλευτή και προέδρου των Πρασίνων Νίκου Χρυσόγελου να είσαι υποψήφια με το κόμμα του;
Το μοναδικό δίλημμα που αντιμετώπισα ήταν το θέμα της προχωρημένης εγκυμοσύνης μου και η αδυναμία μου να παρευρεθώ σε όλες τις εκδηλώσεις και τις εμφανίσεις των Πρασίνων στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να κάνω πιο επιλεκτικές εμφανίσεις και να επιδοθώ κυρίως στον αγώνα των κοινωνικών ηλεκτρονικών μέσων. Λόγω αυτής της ιδιαιτερότητας, ο αγώνας μου είναι πιο μοναχικός και δύσκολος όσον αφορά την επικοινωνία με τον κόσμο που επιλέγω και επιλέγει να έρθει σε επαφή μαζί μου. Όλη αυτή την περίοδο ένιωθα ότι ενέπιπτα στην κατηγορία των ατόμων με ειδικές ανάγκες ή περιορισμένης κινητικότητας και αυτό εμβάθυνε τις ευαισθησίες μου και τους προβληματισμούς μου για όλα τα ενεργά πολιτικά άτομα που αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα υγείας.
Τι σε ωθεί να ασχοληθείς με την πολιτική σε μια τόσο σημαντική και ευάλωτη περίοδο της ζωής σου;
Η επιθυμία να βρεθώ και να αναμετρηθώ με την ιδιότητα του πολιτικού απέναντι σε άλλα πολιτικά σχήματα, όπως και ενώπιον των «δυνητικών ψηφοφόρων» του. Η επιθυμία να πάρω το ρίσκο να προβάλλω τις πολιτικές μου απόψεις και να κριθώ επ’ αυτού και όχι μόνο να κρίνω, η επιθυμία να δράσω αντί να σκάσω (όπως λέει και ένα σύνθημα), η επιθυμία να είμαι πιο δημιουργική και πιο συνειδητοποιημένη για τον ρόλο των πολιτικών και το όνειρο και η ψευδαίσθηση ότι ίσως καταφέρω να συνεισφέρω με το πετραδάκι μου στην ανόρθωση ενός πιο στερεού πολιτικού τοιχώματος.
Από την προσωπική σου εμπειρία στο Ευρωκοινοβούλιο, οι ευρωβουλευτές αντιπροσωπεύουν τη χώρα τους ή την Ευρώπη; Η ιδεολογία υπερισχύει του εθνικού συμφέροντος ή το αντίθετο;
Εξαρτάται από το πολιτικό κόμμα και την πολιτική ομάδα στην οποία ανήκει ο ευρωβουλευτής. Οι ευρωσκεπτικιστές αναμφίβολα αντιπροσωπεύουν τη χώρα τους και η Ευρώπη αποτελεί για αυτούς έναν κερδοφόρο στρατηγικό αντίπαλο. Δεν αναφέρομαι εδώ στους ευρωβουλευτές που στέκονται κριτικά απέναντι σε διάφορες πολιτικές της ΕΕ, αλλά στους σκληροπυρηνικούς ευρωσκεπτικιστές που παπαγαλίζουν επικριτικά και καιροσκοπικά χωρίς να συμβάλλουν στη διαμόρφωση σοβαρών προτάσεων για το τι μέλλει γενέσθαι. Αυτή η κατηγορία φροντίζει πάντα να ταυτίσει την ιδεολογία της με το εθνικό συμφέρον της χώρας, παρουσιάζοντάς τα ως αλληλένδετες και ταυτόσημες έννοιες. Ενώ οι ευρωβουλευτές που ανήκουν στον αποκαλούμενο μη ευρωσκεπτικιστικό χώρο έχουν πιο ισορροπημένη άποψη σχετικά με τη θέση των χωρών τους στην Ευρώπη και την θέση της Ευρώπης στις χώρες τους και μπορούν να προβάλλουν πιο ρεαλιστικές προτάσεις.
© Ελεάνα Ζιάκου/ Γιώργος Γαβανάς
Τι το ιδιαίτερο έχουν αυτές οι εκλογές;
Τους σταυρούς, τους ποικίλους συνδυασμούς, τον υπέρογκο αριθμό υποψηφίων, την έντονη ιδεολογικοποίηση και τη διεξαγωγή αμφότερων εκλογών την ίδια ημέρα. Σου δημιουργείται η αίσθηση ότι υπάρχουν πιο πολλοί συνδυασμοί και υποψήφιοι ακόμα και από τους ίδιους τους ψηφοφόρους. Από τη μια πλευρά ο σταυρός εισήγαγε έναν πιο δημοκρατικό τρόπο συμμετοχής και ανάδειξης υποψηφίων, από την άλλη υπάρχει μεγαλύτερη σύγχυση στο ρεύμα ψηφοφόρων που δεν επιθυμεί να ψηφίσει τα παραδοσιακά ή μεγάλα πολιτικά σχήματα και πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε νέους πολιτικούς συνδυασμούς. Οπότε ο υποψήφιος υποχρεούται να παρουσιάσει μια πιο προσεγμένη και πιο ουσιαστική προσέγγιση ψήφου και ο ψηφοφόρος να συλλέξει πιο προσεκτικά τις πληροφορίες σχετικά με τις κομματικές θέσεις που τον εκφράζουν.
Νέα ομάδα, νέοι άνθρωποι, νέες ιδέες υπό τον Νίκο Χρυσόγελο. Τι διαφοροποιεί το νέο από το παλιό κόμμα Οικολόγων;
Το ήθος και το ευρωκοινοβουλευτικό έργο του προέδρου Νίκου Χρυσόγελου, οι αξίες του κόμματος, όπως ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός και ο ανθρωπισμός και οι αρχές του ομαδικού πνεύματος, η σταθερότητα πολιτικών απόψεων και η μεταξύ μας επικοινωνία. Πράσινοι, Αλληλεγγύη – Δημιουργία – Οικολογία είναι το νέο όνομα του κόμματός μας που αντικατοπτρίζει και το όραμά του. Όποιος είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τις προγραμματικές δηλώσεις και να παραβρεθεί στις εκδηλώσεις και στις εμφανίσεις των υποψήφιων του κόμματός μας, θα έχει παρατηρήσει τη δημοκρατική και δημιουργική πολυφωνία που υπάρχει σε αυτό το νέο κίνημα για μας.
Μπορούν οι Πράσινοι να προτείνουν τρόπο εξόδου από την κρίση που λίγο-πολύ όλη η Ευρώπη βιώνει μέσω της ανεργίας, των αναταραχών και της γενικότερης αμφισβήτησης;
Οι Πράσινοι έχουν αναπτύξει πολλές συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις σχετικά με την ομαλή έξοδο της χώρας μας από τη κρίση. Οι προτάσεις μας αφορούν στη δημιουργία ενός σημαντικού αριθμού θέσεων εργασίας μέσω της ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που η χώρα μας διαθέτει σε αφθονία και της πράσινης επιχειρηματικότητας, όπως και προτάσεις σε πολλούς άλλους τομείς, πέραν του στενού περιβαλλοντικού χώρου. Στην Ελλάδα, λόγω έλλειψης ενός συγκροτημένου Πράσινου Χώρου κατά το παράδειγμα των Πρασίνων στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και μη επαρκούς συγκροτημένης πράσινης συνείδησης στην ελληνική κοινωνία, υπάρχει μια σχετική διαστρέβλωση όσον αφορά στη σημασία και τον ρόλο των Πρασίνων ως πολιτική δύναμη καθοριστικής σημασίας. Οι Πράσινοι δεν ενδιαφέρονται μόνο για το περιβάλλον αλλά για όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η έμφαση που δίνεται από τους Πράσινους στο περιβάλλον και που υπερβαίνει την περιορισμένη περιβαλλοντική αντίληψη που έχουν τα άλλα κόμματα, σχετίζεται με τη βαθύτερη φιλοσοφικο-πολιτική αντίληψή τους για το οικοσύστημα και την αρχή ότι είμαστε εξουσιαζόμενοι της φύσης και όχι εξουσιαστές της.
Επόμενη μέρα των εκλογών;
Αγκαλιά με τη κόρη μου. Οφείλω έστω και μια μέρα να είμαι συνεχώς δίπλα της μιλώντας της για την προεκλογική και μετεκλογική μου εμπειρία… Και ότι είναι παιδί των εκλογών.
http://enfo.gr/ar2582
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών