Ο κ. Τάρε λοιπόν, επειδή δεν άφηνα να εισέρχονται χωρίς εισιτήρια εντός της πόλης οι τουριστικοί όμιλοι που συνόδευε κάθε μέρα, αντί να με επαινούσε για όλα όσα κατάφερα στον Βουθρωτό (και όχι μόνο) στον τότε Υπουργό Πολιτισμού και φίλο του από τα Φοιτητικά χρόνια, στον κ. Ράμα, προσπαθούσε να με απομακρύνει και από την Εφορία Μνημείων.
Για να επανέρθω στο θέμα της βάφτισης δεν γνώριζα ότι η εργάτρια που της είχα αναθέσει το καθήκον ελέγχου στην είσοδο του Βουθρωτού, του είχε ζητήσει όταν αναλάμβανε τα καθήκοντα του Διευθυντή να της επέτρεπε να βάφτιζε στο βαφτιστήριο τα δύο αγόρια της, τον Κωνσταντίνο και την Ελένη. Εννοείται η απάντηση ήταν αρνητική, αν και όταν το έμαθα από άλλους εργαζόμενους την μάλωσα και της είπα ότι μέχρι τον Γενάρη το Βουθρωτό είναι υπό την δικαιοδοσία μου, οπότε θα τελέσουμε αυτό που ζητάς.
Η Αλεξάνδρα κατάγονταν από οικογένεια ομογενών που κατοικούσε στην κοντακιανή Φάρμα της Βρύνας. Παντρεύτηκε με τον αλλόθρησκο Περπαρίμ και απόχτησαν 3 αγόρια, από τα οποία τα δύο επιθυμούσαν να τα βαφτίσουν στο βαφτιστήριο του Βουθρωτού. Ένα δειλινό του Σεπέμβρη του 1999, με ανάδοχους τον Μήτσο και την Κωνσταντίνο, βλάχοι από το κοντακιανό χωριό Τζάρα και τον αείμνηστο Παπά Σπύρο από το Μουρσί, με παρόντες τους δικούς μας εργαζόμενους, συγγενείς και φίλους, τελέσαμε το μυστήριο και μετά φαγοπότι πάνω στην κινούμενη ξύλινη εξέδρα που ένωνε τα δυο άκρα του καναλιού της λίμνης.
Όταν μετά 3 μήνες ο νεοδιορισμένος διευθυντής, ο κ. Τάρε, ανέλαβε τα καθήκοντα η πρώτη απόφασή του ήταν να απομακρύνει την Αλεξάνδρα από την δουλειά. Τελικά αφού της έδωσα γραφτή απόφαση με την νόμιμη σφραγίδα της Εφορίας, ζήτησα και από τους Άγγλους να τον συνετίσουν, οπότε η Αλεξάνδρα συνέχισε να δουλεύει! Δεν σταμάτησε όμως την εκδίκησή του εναντίον μου καθώς έκανε το παν να ξεκόψει την αρχαία Φοινίκη από την Εφορία. Άλλο αν η αντίδρασή μου ήταν τόσο σκληρή, που αν και με κατηγόρησε για δήθεν προπαγάνδα υπέρ της Βορείου Ηπείρου και κατόρθωσε να πείσει τον τότε Υπουργό Πολιτισμού, τον κ. Ράμα, να στείλει αμέσως τον Διευθυντή του Ινστιτούτου Πολιτιστικών Μνημείων για να με πάψει, τον κ. Σκρέλι, εκείνος όχι μόνο δεν με έπαψε, αλλά ενώπιόν μου πήρε τηλέφωνο τον Υπουργό και του μίλησε εναντίον του κ. Ταρε!
Αναφέρθηκα αναγνώστη στα παραπάνω όχι για εύσημα αλλά για το ότι «Ο επιμένων Νικά»! Επίσης να σε ενημερώσω ότι η δική μας πολιτική και εξουσιαστική εκπροσώπηση ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για τα Πολιτιστικά μας Μνημεία! Ούτε πριν το 1990, (αν δεν απατάμε) ούτε και μετά! Το μόνο της ενδιαφέρον μετά το 1990 ήταν η κρυπτό-εφαρμογή της οδηγίας του αείμνηστου Ρ. Αλία, την οποία και εφάρμοσαν όχι εντός 12 ετών όπως αναφέρθηκα σε προηγούμενο άρθρο, αλλά εντός 4 ετών!
Ήλπιζα ότι μαζί με τις υπόλοιπες αδικίες εις βάρος της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, συμπεριλαμβάνοντας και την υπόθεση των Πολιτιστικών και Θρησκευτικών μας Μνημείων, την εκκλησιαστική περιουσία κ.λ.π., η Πολιτική και Εξουσιαστική μας εκπροσώπηση θα παραδειγματίζονταν και από τις κινητοποιήσεις των κατοίκων του Ζβερνέτς και της Άρτας, κυρίως τώρα που τα χωριά μας θα πλημμυρίσουν από την Νέα Γενιά. Γεγονός που δεν στρέφεται εναντίων της Κυβέρνησης, αν και χρέος της να αποκαταστήσει τις αδικίες, ούτε και εναντίων των συμπατριωτών μας Αλβανών, καθώς οι αδικίες εις βάρος μας, εκτός του ότι συνέβησαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, νόμος 7501 του 1991, η εκδίωξη των ομογενών από τους Αγίους Σαράντα κ.λ.π. περίοδος που δεν αφήνει εκτός κάδρου και την τότε Πολιτική και Εξουσιαστική μας ηγεσία!.
Τηλέμαχος Λαχανάς
Ιούλιος 2026
Διαβάστε ακόμη
👉Ακολουθήστε μας στο twitter
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών