- Όταν μιλάμε για νύφη και πεθερά, πολλές φορές, αναφορικά, μας πάει ο νους και στη Βόρειο Ήπειρο με πεθερά την Αλβανία.
- Κι εμείς στην περιβόητη και δυναμική Δερβιτσιάνη πολλές φορές
- λέμε : « Ούτε η νύφη θυγατέρα, κι’ ούτε η πεθερά μητέρα ».
- Και, όπως ξέρουμε, γεννήθηκε «η νύφη» αυτή με τεχνητή εξωσωματική εγκυμοσύνη και με καισαρική τομή, πράγμα που μας θυμίζει τον Καίσαρα, που εξήχθη από την κοιλιά της Μάνας και έγινε Μέγας και Τρανός.
- Τι συνέβηκε όμως με τη Βόρειο Ήπειρο; Έγινε, στο διάβα του χρόνου, όπως ο Καίσαρας; « Η μέρα φαίνεται απ’ το πρωί», λέει ο λαός μας . Η Βόρειος Ήπειρος, όπως γεννήθηκε, είχε κακή αρχή, αλλά συνέχισε δυναμικά και με αξιοπρέπεια κι ας ήταν ακόμη στα σπάργανά της.
- Το λέμε αυτό γιατί στη διάβα του χρόνου, ούτε σαν κόρη δεν είχε τη συμπαράσταση που θα έπρεπε από την μητέρα Ελλάδα, αλλά κι ούτε τον απαιτούμενο σεβασμό και την πρέπουσα βοήθεια από την πεθερά, την Αλβανία. Και μολαταύτα στάθηκε στα πόδια και στέκεται μέχρι σήμερα, πάνω από έναν αιώνα, διατηρώντας την αυθεντικότητά της και εκτελώντας με το παραπάνω τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντά της και ως προς την Αλβανία και ως προς την Ελλάδα, έχοντας μέσα της την αγάπη, το σεβασμό και την αντοχή, πληρώνοντας πανάκριβα τις αδικίες, την απονιά και τον κατατρεγμό.
- Όπως όλοι οι λαοί, ζητούν βελτίωση της ζωής τους και ένα καλύτερο μέλλον, έτσι και οι Βορειοηπειρώτες, παντού όπου κι αν βρίσκονται, εργάζονται, προσπαθούν και αισιοδοξούν για ένα καλύτερο μέλλον, Και, πράγματι, έχουν γίνει, ιδιαιτέρως ως άτομα, αρκετά βήματα μπροστά σε σχέση με το χθες.
- Το μέλλον, όμως, εγκυμονεί αβεβαιότητες, προβληματισμούς και ανησυχίες που προέρχονται από τα προβλήματα στην Αλβανία και στην Ελλάδα, τα οποία δε λύνονται ατομικά και οικογενειακά αλλά συνολικά, σαν κοινότητα, σαν λαός, με σχέδιο και ισχυρή πολιτική ηγεσία, με ενιαία έκφραση και εθνική ενότητα. Η κοινή γνώμη είναι ότι μπορούμε, να κάνουμε πολλά, με κοινές επαφές, συντονισμένες προσπάθειες και πρωτοβουλίες. Έχουμε ικανά στελέχη, συνάμα και καλούς νέους, οι οποίοι κρύβουν μέσα τους δυνάμεις και θέληση, που χρειάζονται και τη συμβουλή και τη συμπαράσταση των ηλικιωμένων, την πείρα και τη σοφία τους.
- Πολλοί το αισθάνονται και το θέλουν, αλλά λίγοι το λένε και το ζητούν. Επομένως, λίγα γίνονται.
Και οι αιτίες είναι διάφορες:
- Πρώτον: Στη δημοκρατία είναι πολύ δύσκολα να βρεθεί και να γίνει αποδεχτεί μια ενιαία κοινή πολιτική πρόταση και αντίστοιχο σχέδιο, λόγο ατομικών και στενών συμφερόντων, ιδεολογικών και πολιτικών προτιμήσεων.
- Δεύτερον: Τα ουσιαστικά συμφέροντά μας, δεν συμπίπτουν στο βαθμό του εφικτού με αυτά που θεωρεί αρκετά η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και ο ελληνικός λαός δε γνωρίζει καλά εμάς και τα προβλήματά μας.
- Τρίτον: Τις αλβανικές κυβερνήσεις και την Αλβανία, συμφέρει να υπάρχει και να έχει μια μικρή και αδύναμη ελληνική μειονότητα, για βιτρίνα στο εξωτερικό, με την γνωστή εξωτερική πολιτική για εμάς, από τον καιρό του Χότζια, η οποία παραμένει αμετάβλητη και σταθερή , καθώς επίσης να ασκεί μια κάποια πίεση και ως προς την Ελλάδα (όπως και η Ελλάδα απέναντι στην Αλβανία). Επίσης η Εθνική Ελληνική Μειονότητα ήταν και παραμένει παράγοντας σταθερότητας για τη χώρα και την οικονομική της ανάπτυξη και πρόοδο και την πορεία προς την ένταξη στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες.
- Τέταρτον: Δεν υπάρχουν φωτισμένοι λόγιοι και πολιτικοί άνθρωποι, με όραμα και προγράμματα, που να έχουν στόχους εφαρμογής με θυσίες ακόμα και με την ίδια τη ζωή τους, έτσι ώστε να ενώσουν την πολύ μεγάλη πλειοψηφία με σύγκλιση απόψεων και ηγεσιών, με πειθαρχεία και τάξη, χωρίς να χτυπάει ο ένας το καρφί και ο άλλος το πέταλο και με κάθε ρουφηξιά καφέ να βγαίνει και ένα συμπέρασμα, να λένε και να γράφουν ότι τους έρχεται, με απλό λαϊκισμό, βρίζοντας τα πάντα και τους πάντες, από τα απλά και γνωστά πρόσωπα, μέχρι κόμματα και κυβερνήσεις, μη ξεκομμένοι από το χθες.
- Τα ατομικά συμφέροντα ποτέ δεν πρέπει να τα ταυτίζομε με τα εθνικά και να γνωρίζομε τι προκύπτει με κάθε κίνηση, ακόμη και όταν σχετίζονται με τις αδικίες που πολλές φορές προέρχονται και από την μακρόχρονη οικονομική κρίση που περνάει η πατρίδα μας.
- Ας περάσουμε, όσο πιο γρήγορα, σε νέες πρωτοβουλίες προς εύρεση κοινής αποδεχτής λύσης και ρεαλιστικής εφαρμογής για ένα καλύτερο μέλλον του βασανισμένου λαού μας.
- Πρώτον: Στη δημοκρατία είναι πολύ δύσκολα να βρεθεί και να γίνει αποδεχτεί μια ενιαία κοινή πολιτική πρόταση και αντίστοιχο σχέδιο, λόγο ατομικών και στενών συμφερόντων, ιδεολογικών και πολιτικών προτιμήσεων.
- Δεύτερον: Τα ουσιαστικά συμφέροντά μας, δεν συμπίπτουν στο βαθμό του εφικτού με αυτά που θεωρεί αρκετά η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και ο ελληνικός λαός δε γνωρίζει καλά εμάς και τα προβλήματά μας.
- Τρίτον: Τις αλβανικές κυβερνήσεις και την Αλβανία, συμφέρει να υπάρχει και να έχει μια μικρή και αδύναμη ελληνική μειονότητα, για βιτρίνα στο εξωτερικό, με την γνωστή εξωτερική πολιτική για εμάς, από τον καιρό του Χότζια, η οποία παραμένει αμετάβλητη και σταθερή , καθώς επίσης να ασκεί μια κάποια πίεση και ως προς την Ελλάδα (όπως και η Ελλάδα απέναντι στην Αλβανία). Επίσης η Εθνική Ελληνική Μειονότητα ήταν και παραμένει παράγοντας σταθερότητας για τη χώρα και την οικονομική της ανάπτυξη και πρόοδο και την πορεία προς την ένταξη στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες.
- Τέταρτον: Δεν υπάρχουν φωτισμένοι λόγιοι και πολιτικοί άνθρωποι, με όραμα και προγράμματα, που να έχουν στόχους εφαρμογής με θυσίες ακόμα και με την ίδια τη ζωή τους, έτσι ώστε να ενώσουν την πολύ μεγάλη πλειοψηφία με σύγκλιση απόψεων και ηγεσιών, με πειθαρχεία και τάξη, χωρίς να χτυπάει ο ένας το καρφί και ο άλλος το πέταλο και με κάθε ρουφηξιά καφέ να βγαίνει και ένα συμπέρασμα, να λένε και να γράφουν ότι τους έρχεται, με απλό λαϊκισμό, βρίζοντας τα πάντα και τους πάντες, από τα απλά και γνωστά πρόσωπα, μέχρι κόμματα και κυβερνήσεις, μη ξεκομμένοι από το χθες.
- Τα ατομικά συμφέροντα ποτέ δεν πρέπει να τα ταυτίζομε με τα εθνικά και να γνωρίζομε τι προκύπτει με κάθε κίνηση, ακόμη και όταν σχετίζονται με τις αδικίες που πολλές φορές προέρχονται και από την μακρόχρονη οικονομική κρίση που περνάει η πατρίδα μας.
- Ας περάσουμε, όσο πιο γρήγορα, σε νέες πρωτοβουλίες προς εύρεση κοινής αποδεχτής λύσης και ρεαλιστικής εφαρμογής για ένα καλύτερο μέλλον του βασανισμένου λαού μας.
Κώστας Μακαριάδης
πρώην βουλευτής ΚΕΑΔ
Ιούνιος 2014

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών