Κεντρικό πρόβλημα της βορειοηπειρωτικής κοινωνίας σήμερα είναι το ανεπαρκέστατο Αλβανικό κράτος. Προφανέστατα το κράτος της Αλβανίας έχει αποδειχθεί ανίκανο να ανταποκριθεί στις ανάγκες της μειονότητας.
Όμως, πέρα από κάθε λογική, αυτή η κοινωνία εξακολουθεί να περιμένει από το κράτος τα πρώτιστα και ουσιώδη, τα βασικά έργα υποδομής, δρόμους, ενέργεια, ύδρευση, παιδεία, την συνέχεια της μητρικής γλώσσας και του πολιτισμού των Ελλήνων της μειονότητας.
Πικραμένος για την κατάσταση που επικρατεί, αλλά η ελπίδα δεν πεθαίνει.
Περιμένουμε κάποτε να διορθωθεί ή κατάσταση, να βελτιωθούν οι νόμοι και οι υπηρεσίες για την προστασία της μειονότητας βάση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας περί μειονοτήτων.
Να υπάρξει επιτέλους κάποτε μία ικανή και αποτελεσματική κυβέρνηση πού να λειτουργεί με σεβασμό για τους πολίτες όχι μόνο της μειονότητας αλλά και των Αλβανών πολιτών.
Ελπίζουμε ίσως κάτι αλλάξει, ίσως ο ρομαντισμός μας να είναι και μάταιος.
H ανικανότητα και αποτυχία του Αλβανικού κράτους δικαιώνει αυτομάτως εκείνους που φωνάζουν ότι επικρατεί και λειτουργεί με νόμους ζούγκλας, έστω και αν γίνονται κάποιες σποραδικές προσπάθειες να εναρμονίσει την νομοθεσίας της για ένταξη στην Ευρωπαϊκή κοινότητα.
Πρόβλημα ρεαλιστικό και οξύ για τους μειονοτικούς και όχι μόνο σήμερα, η έξαρση του εθνικισμού, παρανομίας και έλλειψη δικαιοσύνης που δεν αφήνει περιθώρια για το που βαδίζει.
Πού λοιπόν να στραφεί η δική μας κοινότητα;
Λογικά, η πρώτη αφύπνιση της κοινότητας μας στην πραγματικότητα από την αποτυχία και ανικανότητα των δικό μας πολιτικών, έχει εκφραστεί στο πεδίο της ανάδειξης του δημάρχου, ενάντια στον συγκεντρωτικό αυταρχισμό του προσώποκεντρικου "φορέα" που μας εκπροσωπεί.
Έναν νέο αγώνα, χρειάζεται να αναλάβει η Βορειοηπειρωτική κοινωνία, για να αποτινάξει τον ζυγό της "εγωκρατίας". Μόνο που τα όπλα γι' αυτήν την εξέγερση δεν μπορεί να είναι παρά μόνο κάποιες ωριμασμένες και αμείλικτες λύσεις.
Το φιλότιμο και η αγάπη για το τόπο μας.
Μαζί και η ανάγκη να υπερασπίσουν οι Βορειοηπειρώτες την αξιοπρέπεια και τη νοημοσύνη τους.
Γιατί οι πολιτικοί του άρχοντες δεν είναι μόνο ανίκανοι και αποτυχημένοι, αλλά προσβάλλουν όποιον πολίτη αντιμάχεται.
Πουλάνε για ψήφους τον διορισμό σε θέσεις στον δημόσιο τομέα, και επιπλέον, τα τελευταία είκοσι χρόνια, εμφυτεύουν παντού και κομματοφρουρούς σαν στρατό κατοχής.
Θλιβερό ανθρώπινο είδος οι κομματοφρουροί για να εισπράττουν μεσιτικό κομματικό όφελος από κάθε συναλλαγή.
Ποιος ικανός και με αυτοσεβασμό άνθρωπος θα δεχόταν να πρακτορεύει τα ευτελή συμφέροντα της κομματοκρατίας, ακυρώνοντας κάθε ενδεχόμενο αξιοκρατίας, ελέγχου ικανοτήτων και ανάδειξης αυτών.
Ο απελπισμός από το Αλβανικό κράτος θα ήταν λογικό να εκφραστεί με πρωτοβουλίες από την βάναυση καταπάτηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της μειονότητας.
Στην πραγματικότητα οι ιθύνοντες πιθήκιζαν με αερολογίες.
Αλλά ας μην μας ξεγελάνε οι επιθυμίες μας.
Ελπίδα άμεσα δεν διαφαίνεται στον ιστορικό ορίζοντα, η βορειοηπειρωτική κοινωνία είναι ανεδαφικά απελπισμένη.
Γιάννης Παναγιώτου
Πρόεδρος του Λαογραφικού Συλλόγου Βορειοηπειρωτών ''Χάονες''
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών