ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Το κίνητρο για την διεκπεραίωση και τη γραφή αυτής της Μελέτης ήταν ο δημογραφικός και ο πολιτισμικός κίνδυνος που διατρέχουν οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, από χιλιάδες ή εκατομμύρια λαθρομετανάστες μουσουλμανικού θρησκεύματος, προερχόμενους κυρίως από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, όπου σήμερα διεξάγεται ένας θρησκευτικός πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Ισλαμικών χωρών. Τον ίδιο κίνδυνο για την Ευρώπη παρουσιάζει και η παρούσα οικονομική και στρατιωτική διείσδυση της Τουρκίας στα Βαλκάνια.
Στην Αλβανία του σήμερα, τα τζαμιά έχουν φυτρώσει σαν μανιτάρια και σε περιοχές που ο πληθυσμός τους δεν κατείχε την πλειοψηφία στους μουσουλμάνους. Οι Αλβανοί γενικώς μετά από μία Άθεη Δικτατορία για 45 χρόνια, δεν έχουν ιδέα τι πρεσβεύει και τι διδάσκει το Κοράνι ή η «Βίβλος» του Ισλάμ, επειδή ήταν απαγορευμένα με νόμο τα θρησκευτικά βιβλία από το καθεστώς.
Ίσως σήμερα να έχει μεταφραστεί το Κοράνι και στην Αλβανική γλώσσα, αλλά πόσοι μπορεί να το διαβάσουν και να το κατανοήσουν; Οι χοτζάδες και οι Ντερβίσιδες συνεχίζουν να απαγγέλουν και να κηρύσσουν στα φωναχτά προσευχές στη Αραβική γλώσσα, που κανείς Αλβανός δεν καταλαβαίνει τίποτα.
Αυτή η Μελέτη λοιπόν είναι μια σύνοψη του Κορανίου, η οποία κρίνεται από εμένα, όπως και συγκρίνεται το περιεχόμενό του με τις Ιερές Γραφές Παλαιά και Καινή Διαθήκη του Ιησού Χριστού.
Σε μια μικρή πόλη του Κοσυφοπεδίου, ονόματι Ντετσάν Γκιακώβα, μία οργάνωση κατοίκων έλαβε την απόφαση να εγκαταλείψει το θρήσκευμα του Ισλάμ και να στραφεί προς εκείνο που οι ίδιοι το ονομάζουν «Σκιπταρίζεμ» ή μεταφρασμένο στην ελληνική «Αλβανισμός». Αυτή η λέξη όμως δεν μπορεί να εκφράσει την έννοια και το περιεχόμενο ενός θρησκεύματος, επειδή είναι ένα «σλόγκαν» του περασμένου αιώνα, που περιλαμβάνει πατριωτικά στοιχεία, αναμεμειγμένα με εθνικισμό.
Κατά τη γνώμη μου, εάν πράγματι αυτή η κοινότητα θα ήθελε να αλλάξει το θρήσκευμα της, το καλύτερο που πρέπει να κάνει, θα πρέπει να επιστρέψει στις παλαιές ρίζες της Ορθοδοξίας, η οποία κυριάρχησε στο Βυζάντιο και τα Βαλκάνια για περισσότερους από δέκα αιώνες. Την ίδια άποψη έχει και ο μεγάλος λόγιος των Αλβανικών Γραμμάτων Ισμαήλ Κανταρέ, ο οποίος συνιστά στους Αλβανούς να στρέψουν το βλέμμα τους προς τη Δυτική Ευρώπη και να πάρουν απόσταση από την Τούρκικη Κουλτούρα και Παράδοση.
Διαβάζοντας αυτή τη Μελέτη, η οποία θα δημοσιευθεί και στην Αλβανική Γλώσσα, ο αναγνώστης θα έχει μια πλήρη εικόνα τι πρεσβεύει και τι διδάσκει το Κοράνι στον Ισλαμικό Κόσμο, χωρίς να έχει την ανάγκη να διαβάσει όλο το βιβλίο. Αποτυπώνονται όλες οι νουθεσίες, εντολές και διαταγές που δίνει ο Θεός προς τον Προφήτη Μωάμεθ δια μέσου του Αρχαγγέλου Γαβριήλ που θεωρείται πως είναι το Πνεύμα του Θεού. Όλες αυτές οι εντολές πρέπει να μεταφερθούν στους πιστούς μουσουλμάνους ως τελευταίους αποδέκτες.
Επειδή το βιβλίο του Κορανίου υπέστη αρκετές παρεμβάσεις και επεξεργασίες στη διαδρομή του μέχρι το σημερινό γραπτό κείμενο, υπάρχουν καταγραφές και απόψεις που φαίνονται να είναι παράλογες, περίεργες και παράξενες για τον σύγχρονο αναγνώστη. Πάνω σ’ αυτές τις απόψεις ασκείται από εμένα μία ήπια κριτική στάση, πάντα συγκρίνοντας το περιεχόμενο του βιβλίου με τις δοξασίες των Ιερών Γραφών, αλλά και με σύγχρονες φιλοσοφικές και επιστημονικές γνώσεις.
Το θρησκευτικό συναίσθημα και η πίστη των ανθρώπων προς τον Θεό, πηγάζει κυρίως από το φόβο του ευαίσθητου άνθρωπου προς τον Κύριο, τον οποίο το Κοράνι τον θεωρεί Παντοδύναμο, Πάνσοφο και Παντογνώστη που ρυθμίζει τα πάντα στους Ουρανούς και τη Γη.
Η Κεντρική Ιδέα του Κορανίου είναι ότι κάθε πιστός μουσουλμάνος (υποταγμένος) πρέπει να φοβάται τον Θεό του Κορανίου, να πιστεύει σ’ αυτόν ολοκληρωτικά, ν’ αφιερωθεί σ’ Εκείνον και να τον λατρεύει χωρίς όρια. Αυτό πρέπει να εκδηλώνεται με καλές πράξεις και εκτελείται καθημερινά με την προσευχή προς τον Κύριο, με νηστεία και με το μοναδικό υποχρεωτικό Προσκύνημα (Χάτζι) στο Ιερό Τέμενος στην Καάμπα Μέκκας.
Το θρησκευτικό συναίσθημα του ανθρώπου δεν εξαρτάται μόνο από τα προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, αλλά και από την κληρονομική θρησκευτική παράδοση της οικογένειας και κοινότητας. Εξαρτάται και από την κατήχηση θρησκευτικών μαθημάτων σε μικρή η σχολική ηλικία. Όπως και να έχει, το θρησκευτικό Δόγμα πρέπει να καλλιεργεί στον άνθρωπο την Αγάπη, όπως και την Έννοια της Αμαρτίας με στόχο την επίτευξης μίας Σταθερής Ειρήνης που τόσο πολύ λείπει από τον σύγχρονο Κόσμο.
Όποιος αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να διαβάσει όλο το κείμενο αυτής της Μελέτης και θα έχει διαφορετική άποψη από τις δικές μου, ας κρατήσει τις θετικές πλευρές του Κορανίου, όπως και τις θετικές Εντολές του προς τους Πιστούς Μουσουλμάνους.
Σοφοκλής Έξαρχος
Το Ιερό Κοράνι είναι το άγιο βιβλίο της θρησκείας του Ισλάμ, μιας θρησκείας της ερήμου, η οποία εξαπλώνεται με ολοένα επιταχυνόμενο ρυθμό -λόγω υπεργεννητικότητας των μουσουλμανίδων γυναικών- και ήδη επεκτείνεται προς τον δυτικό κόσμο: στο Παρίσι, πρωτεύουσα της Γαλλίας, αυτή τη στιγμή (2024) οι μουσουλμάνοι κάτοικοι είναι πια περισσότεροι από τους χριστιανούς! Εάν συνεχισθεί αυτή η τάση, είναι βέβαιο ότι κάποτε ο 21ος αιώνας θα χαρακτηρισθεί ως «ο αιώνας του Ισλάμ». Γι’ αυτό και η μελέτη του Ιερού Κορανίου έχει τώρα, περισσότερο από ποτέ, μεγάλη σημασία για τον αντικειμενικό ερευνητή.
Το άγιο αυτό για τους μωαμεθανούς βιβλίο γράφθηκε από τον Προφήτη Μωάμεθ υπό συνθήκες μυστηριακές: λέγεται ότι ο συγγραφεύς του υπέπεσε σε κατάσταση επιληπτικής κρίσης, όπου -σαν μέσα σε όνειρο- ήρθε σε επαφή με τον «άλλο κόσμο», τον πνευματικό, με αυτό που καλούμε «υπερπέραν» ή κόσμο των αγγέλων. Εξ’ ού και δεν είναι λίγες οι φορές, κατά τις οποίες φράσεις ή αποσπάσματα της μουσουλμανικής αυτής Γραφής θεωρούνται ακατάληπτα ή ακόμη και παράδοξα. Πρέπει, βεβαίως, να επισημανθεί εδώ ότι οφείλουμε να λαμβάνουμε πάντοτε υπ’ όψιν μας, εις ό,τι αφορά την περί του Ιερού Κορανίου έρευνα, τις τοπικές και χρονικές συνθήκες κατά τις οποίες αυτό συνεγράφη υπό του Μωάμεθ τον 7ο μ.Χ. αιώνα.
Ως θρησκεία της ερήμου, το Ισλάμ πρέπει να νοείται ως μία μονοθεϊστική παράδοση, τρόπον τινά συνέχεια και «τελειοποίηση» των άλλων δύο κυρίαρχων θεολογικών ρευμάτων της περιοχής της Μέσης Ανατολής, δηλαδή του ιουδαϊσμού και του χριστιανισμού. Συνεπώς, και το Ιερό Κοράνι στηρίζεται και συνεχίζει την περίφημη ιουδαιοχριστιανική Βίβλο της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και την Καινή Διαθήκη των χριστιανών, απορριπτέα όμως από τον λαό Ισραήλ. Και, όπως συμβαίνει με το Ταλμούδ των Εβραίων, έτσι και το Ιερό Κοράνι συνιστά τον «τελικό Λόγο» του Θεού-Αλλάχ προς την πορεία θέωσης του ανθρώπου.
Η έρευνα του αξιολόγου ερευνητή, γιατρού κυρίου Σοφοκλή Έξαρχου, που ακολουθεί, κινείται μέσα ακριβώς στο παραπάνω πνεύμα, επιχειρώντας μία συγκριτική μελέτη αυτών των παραδόσεων, με άξονα την εξέταση βασικών πτυχών του Ιερού Κορανίου. Η εν λόγω έρευνα χωρίζεται σε δύο, ισομερή περίπου, μέρη, όπου επιχειρείται να αναλυθεί ενδελεχώς και διεξοδικώς η ουσία της Γραφής του Προφήτη Μωάμεθ, τόσο σε επίπεδο μεταφυσικό (στη ζωή, δηλαδή, μετά θάνατον) όσο και σε επίπεδο καθημερινής πρακτικής των πιστών μουσουλμάνων. Πρόκειται, κατά συνέπεια, για έρευνα πρωτοποριακή, η οποία τολμά να θίξει ένα μείζον θέμα για την επιστημονική κοινότητα -που άλλοτε αποτελούσε μάλλον θέμα-«ταμπού»-, και μάλιστα σε μία χρονική συγκυρία, κατά την οποία είναι φανερό πως το Ισλάμ μας χτυπά την πόρτα.
Το κίνητρο για την διεκπεραίωση και τη γραφή αυτής της Μελέτης ήταν ο δημογραφικός και ο πολιτισμικός κίνδυνος που διατρέχουν οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, από χιλιάδες ή εκατομμύρια λαθρομετανάστες μουσουλμανικού θρησκεύματος, προερχόμενους κυρίως από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, όπου σήμερα διεξάγεται ένας θρησκευτικός πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Ισλαμικών χωρών. Τον ίδιο κίνδυνο για την Ευρώπη παρουσιάζει και η παρούσα οικονομική και στρατιωτική διείσδυση της Τουρκίας στα Βαλκάνια.
Στην Αλβανία του σήμερα, τα τζαμιά έχουν φυτρώσει σαν μανιτάρια και σε περιοχές που ο πληθυσμός τους δεν κατείχε την πλειοψηφία στους μουσουλμάνους. Οι Αλβανοί γενικώς μετά από μία Άθεη Δικτατορία για 45 χρόνια, δεν έχουν ιδέα τι πρεσβεύει και τι διδάσκει το Κοράνι ή η «Βίβλος» του Ισλάμ, επειδή ήταν απαγορευμένα με νόμο τα θρησκευτικά βιβλία από το καθεστώς.
Ίσως σήμερα να έχει μεταφραστεί το Κοράνι και στην Αλβανική γλώσσα, αλλά πόσοι μπορεί να το διαβάσουν και να το κατανοήσουν; Οι χοτζάδες και οι Ντερβίσιδες συνεχίζουν να απαγγέλουν και να κηρύσσουν στα φωναχτά προσευχές στη Αραβική γλώσσα, που κανείς Αλβανός δεν καταλαβαίνει τίποτα.
Αυτή η Μελέτη λοιπόν είναι μια σύνοψη του Κορανίου, η οποία κρίνεται από εμένα, όπως και συγκρίνεται το περιεχόμενό του με τις Ιερές Γραφές Παλαιά και Καινή Διαθήκη του Ιησού Χριστού.
Σε μια μικρή πόλη του Κοσυφοπεδίου, ονόματι Ντετσάν Γκιακώβα, μία οργάνωση κατοίκων έλαβε την απόφαση να εγκαταλείψει το θρήσκευμα του Ισλάμ και να στραφεί προς εκείνο που οι ίδιοι το ονομάζουν «Σκιπταρίζεμ» ή μεταφρασμένο στην ελληνική «Αλβανισμός». Αυτή η λέξη όμως δεν μπορεί να εκφράσει την έννοια και το περιεχόμενο ενός θρησκεύματος, επειδή είναι ένα «σλόγκαν» του περασμένου αιώνα, που περιλαμβάνει πατριωτικά στοιχεία, αναμεμειγμένα με εθνικισμό.
Κατά τη γνώμη μου, εάν πράγματι αυτή η κοινότητα θα ήθελε να αλλάξει το θρήσκευμα της, το καλύτερο που πρέπει να κάνει, θα πρέπει να επιστρέψει στις παλαιές ρίζες της Ορθοδοξίας, η οποία κυριάρχησε στο Βυζάντιο και τα Βαλκάνια για περισσότερους από δέκα αιώνες. Την ίδια άποψη έχει και ο μεγάλος λόγιος των Αλβανικών Γραμμάτων Ισμαήλ Κανταρέ, ο οποίος συνιστά στους Αλβανούς να στρέψουν το βλέμμα τους προς τη Δυτική Ευρώπη και να πάρουν απόσταση από την Τούρκικη Κουλτούρα και Παράδοση.
Διαβάζοντας αυτή τη Μελέτη, η οποία θα δημοσιευθεί και στην Αλβανική Γλώσσα, ο αναγνώστης θα έχει μια πλήρη εικόνα τι πρεσβεύει και τι διδάσκει το Κοράνι στον Ισλαμικό Κόσμο, χωρίς να έχει την ανάγκη να διαβάσει όλο το βιβλίο. Αποτυπώνονται όλες οι νουθεσίες, εντολές και διαταγές που δίνει ο Θεός προς τον Προφήτη Μωάμεθ δια μέσου του Αρχαγγέλου Γαβριήλ που θεωρείται πως είναι το Πνεύμα του Θεού. Όλες αυτές οι εντολές πρέπει να μεταφερθούν στους πιστούς μουσουλμάνους ως τελευταίους αποδέκτες.
Επειδή το βιβλίο του Κορανίου υπέστη αρκετές παρεμβάσεις και επεξεργασίες στη διαδρομή του μέχρι το σημερινό γραπτό κείμενο, υπάρχουν καταγραφές και απόψεις που φαίνονται να είναι παράλογες, περίεργες και παράξενες για τον σύγχρονο αναγνώστη. Πάνω σ’ αυτές τις απόψεις ασκείται από εμένα μία ήπια κριτική στάση, πάντα συγκρίνοντας το περιεχόμενο του βιβλίου με τις δοξασίες των Ιερών Γραφών, αλλά και με σύγχρονες φιλοσοφικές και επιστημονικές γνώσεις.
Το θρησκευτικό συναίσθημα και η πίστη των ανθρώπων προς τον Θεό, πηγάζει κυρίως από το φόβο του ευαίσθητου άνθρωπου προς τον Κύριο, τον οποίο το Κοράνι τον θεωρεί Παντοδύναμο, Πάνσοφο και Παντογνώστη που ρυθμίζει τα πάντα στους Ουρανούς και τη Γη.
Η Κεντρική Ιδέα του Κορανίου είναι ότι κάθε πιστός μουσουλμάνος (υποταγμένος) πρέπει να φοβάται τον Θεό του Κορανίου, να πιστεύει σ’ αυτόν ολοκληρωτικά, ν’ αφιερωθεί σ’ Εκείνον και να τον λατρεύει χωρίς όρια. Αυτό πρέπει να εκδηλώνεται με καλές πράξεις και εκτελείται καθημερινά με την προσευχή προς τον Κύριο, με νηστεία και με το μοναδικό υποχρεωτικό Προσκύνημα (Χάτζι) στο Ιερό Τέμενος στην Καάμπα Μέκκας.
Το θρησκευτικό συναίσθημα του ανθρώπου δεν εξαρτάται μόνο από τα προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, αλλά και από την κληρονομική θρησκευτική παράδοση της οικογένειας και κοινότητας. Εξαρτάται και από την κατήχηση θρησκευτικών μαθημάτων σε μικρή η σχολική ηλικία. Όπως και να έχει, το θρησκευτικό Δόγμα πρέπει να καλλιεργεί στον άνθρωπο την Αγάπη, όπως και την Έννοια της Αμαρτίας με στόχο την επίτευξης μίας Σταθερής Ειρήνης που τόσο πολύ λείπει από τον σύγχρονο Κόσμο.
Όποιος αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να διαβάσει όλο το κείμενο αυτής της Μελέτης και θα έχει διαφορετική άποψη από τις δικές μου, ας κρατήσει τις θετικές πλευρές του Κορανίου, όπως και τις θετικές Εντολές του προς τους Πιστούς Μουσουλμάνους.
Σοφοκλής Έξαρχος
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ισλάμ και Ιερό Κοράνι
του Ησαΐα Κωνσταντινίδη
Το Ιερό Κοράνι είναι το άγιο βιβλίο της θρησκείας του Ισλάμ, μιας θρησκείας της ερήμου, η οποία εξαπλώνεται με ολοένα επιταχυνόμενο ρυθμό -λόγω υπεργεννητικότητας των μουσουλμανίδων γυναικών- και ήδη επεκτείνεται προς τον δυτικό κόσμο: στο Παρίσι, πρωτεύουσα της Γαλλίας, αυτή τη στιγμή (2024) οι μουσουλμάνοι κάτοικοι είναι πια περισσότεροι από τους χριστιανούς! Εάν συνεχισθεί αυτή η τάση, είναι βέβαιο ότι κάποτε ο 21ος αιώνας θα χαρακτηρισθεί ως «ο αιώνας του Ισλάμ». Γι’ αυτό και η μελέτη του Ιερού Κορανίου έχει τώρα, περισσότερο από ποτέ, μεγάλη σημασία για τον αντικειμενικό ερευνητή.
Το άγιο αυτό για τους μωαμεθανούς βιβλίο γράφθηκε από τον Προφήτη Μωάμεθ υπό συνθήκες μυστηριακές: λέγεται ότι ο συγγραφεύς του υπέπεσε σε κατάσταση επιληπτικής κρίσης, όπου -σαν μέσα σε όνειρο- ήρθε σε επαφή με τον «άλλο κόσμο», τον πνευματικό, με αυτό που καλούμε «υπερπέραν» ή κόσμο των αγγέλων. Εξ’ ού και δεν είναι λίγες οι φορές, κατά τις οποίες φράσεις ή αποσπάσματα της μουσουλμανικής αυτής Γραφής θεωρούνται ακατάληπτα ή ακόμη και παράδοξα. Πρέπει, βεβαίως, να επισημανθεί εδώ ότι οφείλουμε να λαμβάνουμε πάντοτε υπ’ όψιν μας, εις ό,τι αφορά την περί του Ιερού Κορανίου έρευνα, τις τοπικές και χρονικές συνθήκες κατά τις οποίες αυτό συνεγράφη υπό του Μωάμεθ τον 7ο μ.Χ. αιώνα.
Ως θρησκεία της ερήμου, το Ισλάμ πρέπει να νοείται ως μία μονοθεϊστική παράδοση, τρόπον τινά συνέχεια και «τελειοποίηση» των άλλων δύο κυρίαρχων θεολογικών ρευμάτων της περιοχής της Μέσης Ανατολής, δηλαδή του ιουδαϊσμού και του χριστιανισμού. Συνεπώς, και το Ιερό Κοράνι στηρίζεται και συνεχίζει την περίφημη ιουδαιοχριστιανική Βίβλο της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και την Καινή Διαθήκη των χριστιανών, απορριπτέα όμως από τον λαό Ισραήλ. Και, όπως συμβαίνει με το Ταλμούδ των Εβραίων, έτσι και το Ιερό Κοράνι συνιστά τον «τελικό Λόγο» του Θεού-Αλλάχ προς την πορεία θέωσης του ανθρώπου.
Η έρευνα του αξιολόγου ερευνητή, γιατρού κυρίου Σοφοκλή Έξαρχου, που ακολουθεί, κινείται μέσα ακριβώς στο παραπάνω πνεύμα, επιχειρώντας μία συγκριτική μελέτη αυτών των παραδόσεων, με άξονα την εξέταση βασικών πτυχών του Ιερού Κορανίου. Η εν λόγω έρευνα χωρίζεται σε δύο, ισομερή περίπου, μέρη, όπου επιχειρείται να αναλυθεί ενδελεχώς και διεξοδικώς η ουσία της Γραφής του Προφήτη Μωάμεθ, τόσο σε επίπεδο μεταφυσικό (στη ζωή, δηλαδή, μετά θάνατον) όσο και σε επίπεδο καθημερινής πρακτικής των πιστών μουσουλμάνων. Πρόκειται, κατά συνέπεια, για έρευνα πρωτοποριακή, η οποία τολμά να θίξει ένα μείζον θέμα για την επιστημονική κοινότητα -που άλλοτε αποτελούσε μάλλον θέμα-«ταμπού»-, και μάλιστα σε μία χρονική συγκυρία, κατά την οποία είναι φανερό πως το Ισλάμ μας χτυπά την πόρτα.
(Συνεχίζεται....)
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών