Η Αλβανία κάτω από το νερό: πολιτική αδράνεια και άρνηση ανάληψης ευθύνης

Η Αλβανία βιώνει για ακόμη μία φορά μια σοβαρή φυσική καταστροφή. Οι έντονες και συνεχείς βροχοπτώσεις έχουν προκαλέσει εκτεταμένες πλημμύρες, αφήνοντας ολόκληρα χωριά βυθισμένα στο νερό και εκατοντάδες οικογένειες εγκλωβισμένες μέσα στα σπίτια τους. Κατοικίες, καλλιεργήσιμες εκτάσεις και οδικά δίκτυα έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές, ενώ πολλοί πολίτες έχουν αποκοπεί πλήρως από βασικές υπηρεσίες και παραμένουν χωρίς ουσιαστική κρατική προστασία.
Μπροστά σε αυτή την τραγική πραγματικότητα, οι πληγέντες ζητούν το αυτονόητο: αποζημίωση για τις μεγάλες υλικές απώλειες και εγγυήσεις για την ασφάλεια της ζωής τους. Ωστόσο, η αντίδραση της κυβέρνησης περιορίζεται κυρίως σε επικοινωνιακές κινήσεις. Δηλώσεις βιτρίνας, επισκέψεις υπουργών στις πλημμυρισμένες περιοχές και «καλλιτεχνικές» φωτογραφίες από το πεδίο χρησιμοποιούνται περισσότερο ως εργαλεία προπαγάνδας, παρά ως ουσιαστική απάντηση στην κρίση.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία για τις πολιτικές προστασίες και τις πολιτικές εκτάκτου ανάγκης, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύσσεται όταν απειλείται σοβαρά η ζωή, η περιουσία και η ασφάλεια του πληθυσμού. Όταν τα ποτάμια υπερχειλίζουν, τα ύδατα φτάνουν σε κρίσιμα επίπεδα και ολόκληρες κοινότητες βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο, το κράτος έχει νομική και ηθική υποχρέωση να παρέμβει αποφασιστικά. Αυτές ακριβώς οι συνθήκες επικρατούν σήμερα σε πολλές περιοχές της χώρας.
Το εύλογο ερώτημα, λοιπόν, είναι: γιατί η κυβέρνηση Ράμα IV αρνείται να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης; Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στο ίδιο το νομικό πλαίσιο. Η κήρυξη έκτακτης ανάγκης υποχρεώνει το κράτος να αποζημιώσει στο 100% τις ζημιές που υφίστανται οι πολίτες, οι περιουσίες τους και το ζωικό κεφάλαιο. Μπροστά σε αυτή την υποχρέωση, η κυβέρνηση επιλέγει τον ευκολότερο δρόμο: να δημιουργεί την εικόνα της δράσης χωρίς να αναλαμβάνει το πραγματικό οικονομικό και πολιτικό κόστος.

Ως αποτέλεσμα, οι πολίτες παραμένουν εκτεθειμένοι και απροστάτευτοι, αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν μόνοι τους τις συνέπειες της καταστροφής. Η απουσία επίσημης κήρυξης έκτακτης ανάγκης δεν είναι απλώς μια διοικητική επιλογή· αποτελεί ένδειξη έλλειψης υπευθυνότητας και συνειδητής αποφυγής των νομικών υποχρεώσεων του κράτους απέναντι στους πληγέντες.
Η σημερινή κατάσταση αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο το χάσμα ανάμεσα στην κυβερνητική ρητορική και την πραγματικότητα που βιώνει ο λαός. Όσο η πολιτεία επιλέγει τη σιωπή και την επικοινωνιακή διαχείριση αντί για την ουσιαστική δράση, οι πλημμύρες δεν καταστρέφουν μόνο σπίτια και περιουσίες, αλλά και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος.

Διαβάστε ακόμη

* Η καταστολή ως πολιτική επιλογή της κυβέρνησης Ράμα (video)

* Διεθνής έρευνα καταγγέλλει βαθιά διείσδυση του οργανωμένου εγκλήματος στο αλβανικό κράτος

* Κακαβιά: Επίθεση του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ράμα στις ελληνικές αρχές

👉 Εγγραφείτε στο κανάλι του Apenadi.Blogspot στο Youtube