Η SPAK, με την απόφασή της να θέσει τον Pepa σε διεθνή αναζήτηση για συμμετοχή σε οργανωμένο έγκλημα, διακίνηση ναρκωτικών και ξέπλυμα χρήματος, δεν στοχεύει απλώς ένα πρόσωπο. Αγγίζει έναν ολόκληρο μηχανισμό που φαίνεται να λειτουργεί για χρόνια με πολιτική ανοχή — αν όχι με σιωπηρή υποστήριξη.
Η εταιρεία Pepa Group δεν ήταν ένας τυχαίος παίκτης. Ήταν από τους «εκλεκτούς». Με δεκάδες συμβάσεις και πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ από δημόσιους διαγωνισμούς, η ανοδική της πορεία δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο με όρους αγοράς.
Η στενή συνεργασία με τον Δήμο Τιράνων και η συνεχής παρουσία της σε έργα υψηλής προβολής εγείρουν εύλογες απορίες: ποια ήταν τα πραγματικά κριτήρια επιλογής; Πόσο αυστηροί ήταν οι έλεγχοι; Και κυρίως, ποιος εγγυάται ότι τα χρήματα των φορολογουμένων δεν διοχετεύονταν σε δίκτυα με εγκληματικές διασυνδέσεις;
Η δημόσια στήριξη έργων της εταιρείας από πολιτικά πρόσωπα, όπως ο Erion Veliaj, εντείνει ακόμη περισσότερο την εικόνα ενός συστήματος όπου τα όρια μεταξύ πολιτικής και επιχειρηματικής ισχύος είναι επικίνδυνα θολά.
Η πιο ανησυχητική διάσταση της υπόθεσης είναι ίσως η πιο συμβολική: σχολεία. Δημόσια κτίρια, χώροι όπου διαμορφώνεται το μέλλον μιας κοινωνίας, φαίνεται να έχουν κατασκευαστεί από μια εταιρεία που σήμερα ερευνάται για βαριά εγκλήματα.
Αυτό δεν είναι απλώς ένα θεσμικό πρόβλημα. Είναι μια βαθιά ηθική αποτυχία. Διότι όταν το κράτος δεν μπορεί να διασφαλίσει ποιος χτίζει τα σχολεία των παιδιών του, τότε το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο — είναι συστημικό.
Ναι, ο Jetmir Pepa παραμένει αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Αυτό όμως δεν απαλλάσσει το πολιτικό και διοικητικό σύστημα από τις ευθύνες του. Οι θεσμοί δεν κρίνονται μόνο όταν όλα λειτουργούν σωστά, αλλά κυρίως όταν αποτυγχάνουν να αποτρέψουν τέτοιες καταστάσεις.
Αν οι κατηγορίες επιβεβαιωθούν, τότε το ερώτημα δεν θα είναι μόνο «ποιος φταίει», αλλά «πώς επιτράπηκε».
Η υπόθεση Pepa δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο. Είναι ένας καθρέφτης. Αντικατοπτρίζει ένα μοντέλο ανάπτυξης όπου η ταχύτητα και το κέρδος φαίνεται να υπερίσχυσαν της διαφάνειας και της λογοδοσίας.
Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο: ότι τέτοιες υποθέσεις δεν προκαλούν πλέον έκπληξη, αλλά επιβεβαιώνουν μια δυσάρεστη κανονικότητα.
Η συνέχεια των ερευνών της SPAK θα δείξει αν αυτή τη φορά το σύστημα θα ελέγξει τον εαυτό του — ή αν, για ακόμη μια φορά, η υπόθεση θα ξεχαστεί μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας.
Η συνέχεια των ερευνών της SPAK θα δείξει αν αυτή τη φορά το σύστημα θα ελέγξει τον εαυτό του — ή αν, για ακόμη μια φορά, η υπόθεση θα ξεχαστεί μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών