Υπάρχουν πολιτικοί που μπαίνουν σε μια αίθουσα και γεμίζουν τον χώρο. Και υπάρχει και ο Έντι Ράμα, που πρώτα γεμίζει την απουσία του και μετά -αν προλάβει- εμφανίζεται κι ο ίδιος.
Στους Δελφούς, στο γνωστό Οικονομικό Φόρουμ, η κατάσταση εξελίχθηκε σε ένα μικρό μάθημα σύγχρονης διπλωματίας: όχι αυτή που γίνεται με υπογραφές και χαρτιά, αλλά αυτή που γίνεται με καθυστερήσεις, χαμόγελα και ένα διακριτικό “μην περιμένετε πολύ”.Ενώ το πρόγραμμα προχωρούσε κανονικά, ο Αλβανός πρωθυπουργός προτίμησε κάτι πιο… επιλεκτικό: να εμφανιστεί εκεί όπου υπάρχει μικρόφωνο και κάμερα. Οι υπογραφές, τα μνημόνια συνεργασίας και οι τυπικές τελετές είναι, άλλωστε, για τους υπόλοιπους. Ο Ράμα φαίνεται να ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία ηγετών που πιστεύουν ότι η διπλωματία είναι περισσότερο performance παρά πρωτόκολλο.
Και όταν τελικά εμφανίστηκε, δεν απογοήτευσε. Γιατί η πραγματική του είσοδος δεν έγινε με βηματισμό σε αίθουσα συνεδριάσεων, αλλά με μια λέξη που έχει τη δύναμη να προκαλέσει περισσότερες αντιδράσεις από ένα ολόκληρο ανακοινωθέν: «εξαιρετικά». Έτσι χαρακτήρισε την κατάληξη της υπόθεσης του Φρέντη Μπελέρη. Μια διατύπωση που μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε, με τον Αλέξη Παπαχελά να σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι ο ίδιος δεν τη βρίσκει καθόλου... αστεία
Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο γνώριμη: λίγη αυτοκριτική, λίγη αυτοειρωνεία, λίγο “αγαπάμε την Ελλάδα”, λίγο “παρεξηγηθήκαμε όλοι μαζί”. Ένα μείγμα που θυμίζει πολιτικό κοκτέιλ χωρίς συνταγή, αλλά με εγγυημένη επίγευση δημόσιας συζήτησης.
Και κάπου ανάμεσα στα χαμόγελα και στις φιλοφρονήσεις, εμφανίστηκε και το πραγματικό διπλωματικό υπόστρωμα: Μπελέρης, ΑΟΖ, δικαιοσύνη, παρελθόν που δεν λέει να μείνει στο παρελθόν. Ό,τι δηλαδή κάνει τις σχέσεις μεταξύ κρατών να μοιάζουν λιγότερο με φόρουμ και περισσότερο με σειρά που δεν έχει ακόμη τελειώσει τον κύκλο της.
Ο Ράμα, βέβαια, γνωρίζει καλά το παιχνίδι. Δεν είναι η πρώτη φορά που μετατρέπει μια τυπική σύναξη σε σκηνή προσωπικής αφήγησης. Άλλωστε, το να καθυστερείς και μετά να κερδίζεις το ενδιαφέρον με μια ατάκα, είναι σχεδόν πιο αποτελεσματικό από το να είσαι απλώς συνεπής.
Στο τέλος της ημέρας, οι υπογραφές μπήκαν, οι δηλώσεις έγιναν, τα χαμόγελα καταγράφηκαν και οι εντάσεις… απλώς αναβλήθηκαν για την επόμενη ευκαιρία.
Γιατί στη σύγχρονη διπλωματία των Βαλκανίων, τίποτα δεν λύνεται οριστικά. Απλώς μεταφέρεται στην επόμενη σκηνή, όπου κάποιος θα αργήσει πάλι να εμφανιστεί - αλλά θα πει κάτι αρκετά “εξαιρετικό” ώστε να αξίζει η αναμονή.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών