"Αδικημένοι": Διήγημα του Τηλέμαχου Κώτσια

Ο βραβευμένος συγγραφέας Τηλέμαχος Κώτσιας, από τη Δρόπολη Βορείου Ηπείρου, μας έστειλε μια σειρά διηγημάτων για να μας κάνουν παρέα τις ημέρες του κορωνοϊού, που πρέπει να μείνουμε στα σπίτια μας. Μερικά από αυτά δημοσιεύονται για πρώτη φορά και άλλα δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά. Τον ευχαριστούμε πολύ!

Αδικημένοι

Ο Σπύρος Διαμάντης δεν έγινε δεκτός ως μέλος του Κόμματος αμέσως μετά την απελευθέρωση χώρας από το φασισμό. Τότε οι αιτήσεις έπεφταν βροχή, γιατί όλοι οι έξυπνοι ήθελαν να βρίσκονται με το μέρος των νικητών - αφού είχαν πολεμήσει οι άλλοι - γι' αυτό και το Κόμμα επέλεγε με αυστηρά κριτήρια ποιους θα κάνει μέλη του.
Μερικά χρόνια αργότερα, οι έξυπνοι έπαψαν να κάνουν αιτήσεις για να μπουν στο Κόμμα, γι' αυτό και γίνονταν προτάσεις εκ των έσω σε ανθρώπους που τους καλούσαν να γίνουν μέλη.
Ήρθε μια μέρα που λίγοι ήταν εκείνοι που δέχονταν να γίνουν μέλη του Κόμματος παρά τις προτάσεις που τους γίνονταν, και πλέον ζητούσαν να μπουν στο Κόμμα άνθρωποι χωρίς καμία υπόσταση, μόνο και μόνο για να αποκτήσουν κάποιο κύρος που τους έλλειπε. 
Ο Σπύρος Διαμάντης δεν έγινε ποτέ δεκτός σε καμία περίοδο, είχε κάποιο συγγενή του φυγά από τη χώρα, παρά την επιθυμία του "να συνεισφέρει για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού" όπως έγραφε στις αιτήσεις του. Ήξεραν καλά οι αρχές του Κόμματος ότι ο αιτών έψαχνε την οικοδόμηση της δικής του ευημερίας θέλοντας να γίνει μέλος. Για τους συγγενείς των εχθρών το Κόμμα, παρά το κόκκινο χρώμα του, είχε βάλει μια ακόμα πιο κόκκινη γραμμή.