Λυπηρές οι πολιτικές συλλήψεις του αντιπάλου

Ο πρώην υπουργός και Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Αλβανίας, Genc Pollo, αναφέρεται στην περίπτωση του εκλεγμένου δημάρχου του Δήμου Χιμάρας, Φρέντη Μπελέρη, ενώ θυμάται και τη σύλληψη του πρώην πρωθυπουργού Φάτος Νάνο και του Σαλί Μπερίσα, για τους οποίους λέει ότι χρειάζεται απολογία.
Ο πρώην υπουργός μιλώντας στην εφημερίδα «Πανόραμα», τόνισε τη σημασία του σεβασμού της βούλησης των κατοίκων της Χιμάρας, καθώς, κατά την άποψή του, παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο Genc Pollo εκτιμά ότι τα ευρωπαϊκά ψηφίσματα αποτελούν χρήσιμα εργαλεία υπέρ της δημοκρατίας, και υπογραμμίζει ότι το Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας έπρεπε να ετοιμάσει το ψήφισμα και την διαμαρτυρία της Χιμάρας, αντί να περιμένει την άφιξη δημάρχων από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Αναφορικά με τη στάση του Έντι Ράμα και του Λουλζίμ Μπάσα σχετικά με το θέμα «Μπελέρη», ο Pollo λέει ότι ο πρωθυπουργός διανύει μια περίοδο εσωτερικής και εξωτερικής αναταραχής, ενώ ανέφερε ότι ο Μπάσα, παρότι μορφώθηκε στην Ολλανδία, υποστηρίζει αντιευρωπαϊκές αξίες.

Κύριε Pollo, αποκαλέσατε τον Φρέντη Μπελέρη πολιτικό κρατούμενο και στην υπόθεσή του έχετε αφιερώσει δύο άρθρα στην ενότητα «Opinion» της εφημερίδας μας. Γιατί αυτή η δέσμευση;

- Έχω δηλώσει από τον Ιούνιο σε διεθνές συνέδριο ότι, δυστυχώς, με τον Μπελέρη, η Αλβανία έχει και πάλι έναν πολιτικό κρατούμενο. Και συνεχίζω να το δηλώνω αυτό όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω γιατί: η μετακομουνιστή Αλβανία έχει θλιβερές περιπτώσεις πολιτικών αντιπάλων που φυλακίζονται χωρίς σοβαρά ποινικά κίνητρα. Πρώτα με τον Φάτος Νάνο, για την περίπτωση του οποίου πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη και να του ζητήσουμε συγγνώμη και να του ευχηθούμε ταχεία ανάρρωση. Στη συνέχεια, έξι πρώην στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος (συμπεριλαμβανομένων των πρώην υπουργών S. Zhulali, H. Shamata και B. Çela) τον Αύγουστο του 1998 με τη φαντασμαγορική κατηγορία των «εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας». Στη συνέχεια, η 24ωρη σύλληψη του Σαλί Μπερίσα τον Νοέμβριο του 2000 μετά από τις τεταμένες διαδηλώσεις της αντιπολίτευσης. Και σ ’αυτή την περίπτωση, ισχύουν τα ίδια με την περίπτωση Νάνο. Ο Έντι Ράμα δεν έτυχε τέτοιας μεταχείρισης μετά από την 21η Ιανουαρίου 2011. Και γενικά, θεωρώ θετική εξέλιξη ότι, εκτός από την πρώτη δεκαετία της δημοκρατίας, η Αλβανία του 21ού αιώνα δεν κατέγραψε τέτοιες συλλήψεις και φυλακίσεις. Μπορεί η δημοκρατία να εμφάνισε άλλα σύνδρομα, αλλά τουλάχιστον δεν χρησιμοποιήθηκαν χειροπέδες για την αντιπολίτευση. Με τη σύλληψη του Μπελέρη γυρνάμε πίσω στη δεκαετία του '90. Επειδή σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες που έχω, στην πραγματικότητα η δημόσια ενημέρωση αρκεί, ο Μπελέρης συνελήφθη προεκλογικά για να μην μπορέσει να βγει νικητής. Αφού εδώ η κυβέρνηση απέτυχε, τώρα τον κρατούν στη φυλακή για να μείνει δήμαρχος της Χιμάρας ή να διοριστεί ένας υπόδουλος του Έντι Ράμα. Η υπόθεση αυτή είναι πολύ σοβαρή από μόνη της. Ωστόσο, αυτό που την καθιστά ακόμα πιο σοβαρή, είναι η ανησυχία για το ενδεχόμενο παραδείγματος που δημιουργεί. Όταν τα μάτια του Ράμα "σκοτεινιάζουν" για παραθαλάσσιες περιουσίες, κάνει πράγματα που δεν έχει ξανακάνει. Αυτό μας οδηγεί στο ερώτημα: τι θα συμβεί αν αύριο ένας υποψήφιος πρωθυπουργός από την αντιπολίτευση κερδίσει τις εκλογές; Τι θα τον εμποδίσει να χρησιμοποιήσει παρόμοιες τακτικές και να εφαρμόσει τη «μέθοδο Μπελέρη»;

Ωστόσο, ο πρωθυπουργός Ράμα αρνείται ότι έχει ρόλο στη σύλληψη και επικρίνει την Ελλάδα για ακραίες αντιδράσεις...

- Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο Μπελέρης είναι Αλβανός πολίτης και νικητής της αντιπολίτευσης για τον Δήμο Χιμάρας. Η περίπτωσή του είναι απολύτως ένα ζήτημα δημοκρατίας, κράτους δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αλβανία. Γι' αυτό και έπρεπε η αντιπολίτευση να οργανώσει τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Χιμάρα και όχι να περιμένει να έρθουν οι δήμαρχοι από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην Ελλάδα είναι αρεστό να μιλάς υπέρ του Μπελέρη, γι' αυτό και πολλοί πολιτικοί εκεί δεν χάνουν την ευκαιρία να εκφραστούν, ακόμα και αν μερικές φορές το παρακάνουν. Του έχει δοθεί η όψη διακρατικού διμερούς ζητήματος και ζητήματος της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Αλλά, ας επιστρέψουμε στην ουσία της πηγής του προβλήματος: αν ο Ράμα δεν είχε συλλάβει τον Μπελέρη όπως προαναφέραμε, θα είχαμε αυτές τις συνέπειες; Ποιος έδωσε την αφορμή στον κ. Ζέρβα να κάνει ομιλίες στη Χιμάρα;

Ο Μπελέρης είναι και Έλληνας πολίτης...

- Ναι! Και με βάση τη Σύμβαση της Βιέννης, κάθε χώρα μπορεί να ενδιαφέρεται όταν συμβαίνει κάτι στους πολίτες της στο εξωτερικό. Τα σοβαρά κράτη το κάνουν αυτό. Η Ιταλία δεν σταματά μέχρι έως ότου να προσαχθούν στη δικαιοσύνη οι δολοφόνοι του Τζούλιο Ρεγκένι, ενός λόγιου που σκοτώθηκε στο Κάϊρο από ύποπτους Αιγύπτιους αστυνομικούς. Πρόσφατα, το Ιράν συνέλαβε αυθαίρετα έναν Σουηδό που εργαζόταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ΕΕ και η Σουηδία αυξάνουν την πίεση για μέτρα και κυρώσεις για να βγάλουν τους πολίτες τους από τη φυλακή. Τέτοια παραδείγματα είναι άπειρα. Άρα, από αυτή την άποψη, η Ελλάδα ασκεί τα δικαιώματά περί προστασίας των συμφερόντων της.

Και ο Ράμα λέει ότι παρεμβαίνουν με ακατάλληλο και άδικο τρόπο...

- Εν τω μεταξύ, ο Ράμα έκανε μισή στροφή. Ωστόσο, οι συνήθεις τρομπετίστες του, εδώ και μήνες, χτυπούν τον κώδωνα του κινδύνου, κατηγορώντας τον καταραμένο Έλληνα ότι μας ήπιε το αίμα. Με αυτούς έχουν ενωθεί και οι κοιμώμενοι περίπολοι που αφυπνίζονται και ενεργοποιούνται σε τέτοιες περιπτώσεις, προσπαθώντας να δημιουργήσουν ένα κλίμα "εθνικιστικής κινητοποίησης". Με κάποια επιτυχία, καθώς παρατηρώ ότι δύο ή τρεις γενικά ανεξάρτητες προσωπικότητες επικεντρώνονται στις εντάσεις Τιράνων-Αθηνών, αλλά όχι στην άμεση αιτία τους. Είναι σαν το άτομο να κοιτάει το δάχτυλο που δείχνει το φεγγάρι, αλλά ειναι ανίκανος να κοιτάξει το ίδιο το φεγγάρι. Ή, για να παραφράσουμε τα λόγια του Πρωθυπουργού Ουίλιαμ Πιτ, «Ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο ενός αχρείου» στο... «Ο εθνικισμός είναι ο πρώτος σταθμός του ανόητου και του αφελούς».

Πώς κρίνετε τις κατηγορίες κατά του Φρέντη Μπελέρη για ελληνικές εθνικιστικές δηλώσεις;

- Είναι δικαίωμα του Μπελέρη να αποστασιοποιηθεί από αυτές, καθώς διευκρίνισε ότι ποτέ δεν μίλησε για εξελληνισμό της Χιμάρας, όπως υποστήριξε ο Ράμα. Εμείς, καθώς και οι άλλοι, δεν μπορούμε να του το αρνηθούμε αυτό το δικαίωμα. Ακριβώς όπως πρέπει να θυμόμαστε, ότι το εκλογικό σώμα της Χιμάρας έπρεπε να επιλέξει μεταξύ του ενός που είχε συμβάλει στην τσιμεντοποίηση της παράκτιας ζώνης και στη λεηλασία των περιουσιών, και που θα συνέχιζε αυτό το έργο για άλλα τέσσερα χρόνια, και του άλλου, που δεσμεύθηκε ότι θα αποτρέψει την τσιμεντοποίηση και λεηλασία. Στην πραγματικότητα, ούτε εσείς, ούτε εγώ, είμαστε Χιμαριώτες ψηφοφόροι, οπότε πρέπει να σεβαστούμε την επιλογή τους.

 Όμως, υπάρχουν φωνές της πλειοψηφίας σύμφωνα με τις οποίες ο Μπελέρη συμμετείχε στην τρομοκρατική επίθεση εναντίον της στρατιωτικής μονάδας στην Επισκοπή, Δερόπολης...

- Εάν είναι αλήθεια, αυτό θα άλλαζε εντελώς την κατάσταση. Αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για αυτό, εκτός από την άρνηση του κατηγορουμένου. Εάν ενεργήσουμε χωρίς τεκμηριωμένη βάση, είμαι πεπεισμένος ότι την επόμενη εβδομάδα θα υπάρξουν φήμες ότι ο Ράμα σκότωσε τον Hasan Prishtina στη Θεσσαλονίκη και ο Μπερίσα τον Luigj Gurakuqin στο Μπάρι της Ιταλίας, και ως εκ τούτου θα έπρεπε να χάσουν το αξίωμα και οι δυο. Λυπάμαι, αλλά αυτό δεν γινεται. Αλλα να είστε σίγουροι, ότι ακόμα και αν η αντιπολίτευση είχε βάλει για υποψήφιο τον μπάρμπα Hetem από τo Καλαράτι, θα του είχαν βρει και αυτουνού υλικό για να τον κηρύξουν εχθρό του λαού. Η κυβέρνηση με τους τρομπετίστες και τους τακτικούς στρατιώτες έχει άπειρους πόρους προς αυτή την κατεύθυνση.

Έχει ο Μπελέρη τη σωστή υποστήριξη από την αντιπολίτευση;

- Ο κ. Μπερίσα και ο κ. Μέτα ήταν ξεκάθαροι και αποφασιστικοί. Αν και ένα μέρος, νομίζω μικρό, της κομματικής τους βάσης μπορεί να είχαν παρανοήσεις, και έχουν χρειαστεί περαιτέρω διευκρινίσεις. Ωστόσο, αξίζουν σεβασμό και έπαινο γιατί έχουν αποδεχθεί πολιτικό κόστος για την προστασία των συνταγματικών και ευρωπαϊκών αρχών και αξιών.

Πώς κρίνετε τη στάση του Lulzim Basha σε αυτή την περίπτωση, φαίνεται σαν να εχει άλλη γραμμή;

- Απ' όσο έχω δει, ο Lulzim Basha δεν έχει εκφραστεί, αλλά ο κόσμος γύρω του κυματίζει το σύνθημα «ο Μπελέρης στη φυλακή» μαζί με τους τρομπετίστες και στρατιώτες. Ο Enver Hoxha, χαίρεται από τον άλλο κόσμο όταν βλέπει τους ιδεολογικούς του κληρονόμους να πολλαπλασιάζονται στις νέες γενιές. Είναι ενδιαφέρον να συγκρίνουμε αυτές τις στάσεις. Ο Μπερίσα και ο Μέτα έλαβαν αρχικά την πανεπιστημιακή τους εκπαίδευση στην Αλβανία του Εργατικού Κόμματος, όπως και εγώ. Ο Basha είχε το προνόμιο της ηλικίας και έλαβε την εκπαίδευση του στην Ολλανδία, μια χώρα με εξαιρετική παράδοση δικαίου επηρεασμένη από ουμανιστές όπως ο Έρασμος και ο Σπινόζα. Και ο τελευταίος παίρνει ξεκάθαρα το μέρος της ευρωπαϊκής αντιαξίας, ενώ είναι αρκετά έξυπνος και μορφωμένος για να καταλάβει τι κάνει. Μπορείτε λοιπόν να συμπεράνετε ότι οι αρχές δεν είναι τόσο θέμα μορφωτικής διαμόρφωσης όσο θέμα διαμόρφωσης χαρακτήρα.

 ...και τι κάνει τέτοιον τον Basha;

- Φοβάμαι ότι βρίσκεται στην τροχιά της τελικής υπηρεσίας του στον Ράμα. Μακάρι να κάνω λάθος αλλά έτσι μου φαίνεται. Ο Basha μπορεί να επικρίνει τον Ράμα και ακόμη και την αντιπολίτευση για κατάχρηση και διαφθορά, αλλά δεν ακούγεται. Δεν τραβάει την προσοχή. Άρα δεν μπορεί να βλάψει. Ωστόσο, στην υπόθεση Μπελέρη, ο πρωθυπουργός έχει μια εσωτερική αναταραχή, αλλα κυρίως εξωτερική. Και εδώ χρειάζεται επιπλέον στρατιώτες.

Γιατί η διεθνής αντίδραση για τον Μπελέρη έχει περιοριστεί μόνο στην Ελλάδα;

Υπήρξε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου όπου το θέμα "Μπελέρη" αποτυπώνεται και σε σχέση με τις κυβερνητικές λεηλασίες στα παράλια του Ιονίου. Πρόσφατα, και στην Πολιτική Συνέλευση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος...

Το τελευταίο ψήφισμα έγινε με πρωτοβουλία της Ελληνικής Νέας Δημοκρατίας

- Το ψήφισμα ήταν πολύ καλό, αν και χρειαζόταν κάποιες διευκρινίσεις. Θα ήταν μάλιστα υποχρέωση του Δημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας να παρουσιάσει ένα τέτοιο ψήφισμα. Αυτό όμως δεν είναι δυνατό γιατί λόγω των επιπλοκών με τη σφραγίδα του κόμματος, προσωρινά δεν συμμετάσχει σε αυτά τα φόρουμ. Δυστυχώς.

Πώς βλέπετε την ανησυχία ότι ο Μπελέρης θα επηρεάσει την απογραφή στην οποία όπου θα δηλώνεται πάνω από 20% Έλληνες, και σύμφωνα με νόμο της κυβέρνησης Ράμα η Χιμάρα ανακηρύσσεται μειονοτικός δήμος με δίγλωσσα δικαιώματα, σημαία κ.λπ.


- Δεν είμαστε εδώ για να ρίξουμε τα χαρτιά και να δούμε τη μοίρα μας, αλλά για να δούμε την πραγματικότητα. Το 2007, ως Υπουργός Παιδείας, βρισκόμουν στη Χιμάρα και φιλοξένησα μια αντιπροσωπεία από το Κηπαρό που ζήτησε επιπλέον κονδύλια για τη μεταφορά των μαθητών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ο αριθμός των μαθητών στο σχολείο του Κηπαρού, είχε πέσει κάτω από το όριο και υπό αυτές τις συνθήκες το υπουργείο πλήρωνε τη μεταφορά στο διπλανό σχολείο. Κάποιος στο γραφείο αντιπροσωπείας αναρωτήθηκε: πώς μπορούμε να κλείσουμε το αλβανικό σχολείο του Κηπαρού που άνοιξαν οι παππούδες μας τη δεκαετία του 1920 και δεν έκλεισε ποτέ μέχρι σήμερα. Τα νούμερα αποδείχτηκαν πιο δυνατά από τη ρομαντική νοσταλγία και η Εκπαιδευτική Διεύθυνση Αυλώνος έδωσε λύση στο πρόβλημα.

Φέτος τον Αύγουστο, 16 χρόνια μετά, επισκέφθηκα για πρώτη φορά το παλιό Κηπαρό, ένα χωριό πάνω στο βουνό, και αντίκρισα το μισογκρεμισμένο σχολικό κτίριο με την αυλή που μοιραζόταν με την εκκλησία. Ο μπάρμπα Τάσο που μας φιλοξένησε στο σπίτι, μας είπε ότι εκτός τουριστικής περιόδου στο χωριό διαμέναν 29 άτομα, σχεδόν όλοι τρίτης ηλικίας. Και μάλιστα από την Παλάσα στον Άγιο Βασίλη μένουν κάτι παραπάνω από χίλια άτομα. Αυτό είναι το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα. Απέναντι σε αυτό μπορούν να υψώσουν την ελληνική, βουλγαρική ή πορτογαλική σημαία. Αλλά με όλο τον σεβασμό θα είναι απλώς ένα πολύχρωμο πανί, αν δεν υπάρχουν άνθρωποι. Και ούτε οι Βούλγαροι ούτε οι Πορτογάλοι σκοπεύουν να έρθουν. Ούτε και οι Έλληνες που και εκείνοι υποφέρουν από τη μετανάστευση επαγγελματιών στην Κεντρική Ευρώπη. Άρα, τα σύμβολα χωρίς ανθρώπους δεν έχουν αξία.

Έχει δίκιο ο Πρωθυπουργός όταν λέει ότι λύνει το περιουσιακό πρόβλημα στη Χιμάρα και ότι οι υπαινιγμοί για καταχρήσεις είναι ψέματα;.

- Το 2011, ένα από τα καθήκοντά μου ως Υπουργός Επικρατείας ήταν να προεδρεύω της Κυβερνητικής Επιτροπής για τη Γη. Με αυτή την ιδιότητα εγκρίναμε στην κυβέρνηση μια οδηγία που επισημοποιούσε την «πατρογονική γη», δηλαδή γη που δεν μοιράστηκε με τον νόμο 7501 γιατί η τοπική κοινωνία σεβόταν τους παλιούς ιδιοκτήτες. Η ιδέα ήταν η τοπική αυτοδιοίκηση να επισημοποιήσει τα ακίνητα και τα σύνορα τους με τους ιδιοκτήτες μέσω διαβούλευσης και συμφωνίας μεταξύ και εντός των οικογενειών των κληρονόμων. Η διαδικασία προχώρησε, αλλά αργά, γιατί αυτή η συμφωνία δεν είναι εύκολη στη χώρα μας. Μετά το 2013, η κυβέρνηση Ράμα κεντρικοποίησε το δικαίωμα αναγνώρισης του νόμιμου ιδιοκτήτη στο Κτηματολόγιο. Επίσης, ενέκρινε τον νόμο για τις στρατηγικές επενδύσεις, ο οποίος έδωσε στην κυβέρνηση το δικαίωμα να πάρει το ακίνητο από τον κάτοικο της Χιμάρας ή του Μπόρσι, και να το δώσει δωρεάν σε αυτόν τον επενδυτή. Βασικά, μόνο όσοι ιδιοκτήτες αποδέχονταν τους όρους των στρατηγικών επενδυτών του Ράμα, μπορούσαν να εκδώσουν το πιστοποιητικό στο Κτηματολόγιο. Οι όροι ήταν να δοθεί η γη για ένα κομμάτι ψωμί. Η βία που ακολούθησε είναι γνωστή. Καθώς και στρατηγικοί επενδυτές που κυμαίνονται από υπουργούς μέχρι προσωπικότητες της «SkyCC».

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια