Δια της πολιτικής μας εδιπλασιασαμεν την Ελλάδα! Αιωνία η μνήμη στους πεσόντες και αγωνιστές για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου!
Γράφει ο Τηλέμαχος Λαχανάς
111 Χρόνια λοιπόν και η 111η επέτειο Aυτονομίας της Βορείου Ηπείρου! Θα μνημονεύσουμε τους πρωταγωνιστές που απεικονίζονται στην παραπάνω φωτογραφία και τους υπόλοιπους των 200.000 που αγωνίστηκαν για αυτή την Επέτειο Μνήμης; Καθώς εκτός από τον «Σύλλογο Βορειοηπειρωτών» που τουλάχιστον κάθε χρόνο μνημονεύει την επέτειο, για άλλο φορέα δεν έχω ακούσει, μάλιστα ούτε και την Ομόνοια εκπροσωπούσα τις Μειονοτικές Περιοχές ή άλλους φορείς στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο!
Ακούσαμε μεν την αναφορά του Πρωθυπουργού της Αλβανίας περί ανυπαρξίας του όρου Βόρειος Ήπειρος και με το δίκιο του, καθώς από τότε που υπεγράφη το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας αυτός ο όρος αντικατεστάθη με την ονομασία Νότιος Αλβανία, εννοείται με την συγκατάθεση και της Ελλάδας. Αλλά σήμερα γίνεται αναφορά περί ιστορίας 111 χρόνων πριν και κανένας δεν δικαιούται να μας θεωρεί ακόμα «κολίγους», δηλαδή καμιά αναφορά για τους αγώνες των προγόνων μας στις πατρογονικές τους εστίες, πριν από το 1940-44. Οπότε, ασχέτως της ανυπαρξίας της δικιάς μας πολιτικής και εξουσιαστικής εκπροσώπησης, χρέος μας να υποκλινόμαστε σε αυτή την επέτειο μνήμης και σε όποια επέτειο μνήμης, όπως των πεσόντων στον Εθνικό-απελευθερωτικό αγώνα και των θυμάτων της Κομμουνιστικής Δικτατορίας!
Για να επανέλθω στο θέμα περί μνημόνευσης όμως, υπενθυμίζω στους αναγνώστες ότι εκτός από τους περίπου 10.000 ομογενείς και εθελοντές που συμμετείχαν στον αυτονομικό στρατό, συμμετείχαν και 400 Κρήτες εθελοντές, τους οποίους χρέος μας να τους τιμήσομε και να τους μνημονεύσουμε, μάλιστα δυο φορές.
Τι αναφέρει ένα απόσπασμα από ιστορική μελέτη ενός σεβάσμιου συμπατριώτη μας, νυν προέδρου του Ι. Β. Ε. Ιωαννίνων, του Νικολάου Υφαντή, μελέτη που παρουσίασε στην επιστημονική επετηρίδα «Βορειοηπειρωτικά», το 2022;
Κρητικοί εθελοντές στη Βόρειο Ήπειρο!
Στις 22 Μαρτίου του 1914 έφτασαν στο Αργυρόκαστρο 130 Κρητικοί, υπό την αρχηγία του βουλευτή Σφακίων Ιωσήφ (Σήφη) Αναγνωστάκη. Το εθελοντικό αυτό σώμα αναχώρησε για το Λεσκοβίκι. Λίγες μέρες αργότερα ‘έφτασαν άλλοι 70 εθελοντές.
Ο Σήφης Αναγνωστάκης σε άρθρο του στο περιοδικό «Κρήτη» την Πρωτοχρονιά του 1961, με τίτλο «αγώνες Κρητικών έξω από την Κρήτη», παραθέτει και τα ονόματα των Κρητικών οπλαρχηγών που πολέμησαν στη Βόρειο Ήπειρο. Στο σώμα με διοικητή τον ίδιο, αρχηγοί ήταν ο Στυλιανός Κριαράς, Γεώργιος Αναγνωστάκης, Γρηγόρης Παπαδάκης, Στρατής Κούνδουρος και Παύλος Δασκαλάκης.
Στο δεύτερο σώμα που έφτασε στη Β.Ήπειρο στις 26 Μαρτίου, αρχηγοί ήταν ο Παναγιώτης Γερογιάννης, Νικόλαος Μακορώλης, Μαντάς Μπίρης, Κωνσταντούλης, Πατροκαλάκης και Εμμανουήλ Ποντικάκης.
Στις 9 Απριλίου έφτασαν στη Σαγιάδα άλλοι 120 Κρητικοί με επικεφαλής τους Μανούσο Παπίλαρη, Γρηγόριο Νικηφοράκη, Κατσιά, Πωλογεώργη, Μ. Μελαδάκη, Μιχαήλ Καπετανάκη, Δ. Ζουρδιανό ή Χατζηδάκη, Αναστάσιο Χορμπίτη, Γ. Πετροπουλάκη και τον οπλαρχηγό, ιερομόναχο της Ιεράς Μονής Αρκαδίου Διονύσιο Ψαρουδάκη. Μεγάλος ο ενθουσιασμός στην Κρήτη υπέρ της Βορείου Ηπείρου! Τη συγκρότηση των εθελοντικών σωμάτων την είχε αναλάβει ο πολιτευτής Σφακίων Μανούσος Κούνδουρος!
Ο Αντώνιος Μιχελιδάκης, πρόεδρος της Κριτικής Βουλής και μετέπειτα Υπουργός της Ελληνικής Κυβέρνησης, με φλογερά άρθρα του παρότρυνε τους συντοπίτες του να συμμετέχουν στον αγώνα της Βορείου Ηπείρου, της «αδερφής της Κρήτης, όπως την αποκαλούσε. Τον Μάρτιο του 1914 έγραφε στην εφημερίδα «Ίδη»: «Εις τον μάλιστα ου μόνον δικαιολογημένον αλλά και επιβαλλόμενον αγώνα, τον οποίον ανέλαβε η ελληνική Ήπειρος, ήτο επόμενον να συντρέξει και η Κρήτη. Και όφειλε να μη υστερήσει εις την ευγενή τούτην πάλην ομοίμων ομοφύλων αγωνιζομένων, αυτό τούτο υπέρ βωμών και εστιών…Αλλά δεν πρέπει να αρκεσθώμεν μόνο εις τους ανδρών ενίσχυσιν του αδελφικού αγώνος. Ας συντρέξομεν και δια χρηματικών. Ας συντρέξωμεν και δια χρηματικών μέσων και οσηδήποτε και αν αποβεί η παροχή μας, μη λησμονώμεν το ομηρικόν «δόσις ολίγη τε φίλη τε». Η συμβολή των Κρητικών στον αυτονομιστικό αγώνα της Βορείου Ηπείρου ήταν τεράστια και πολλοί από αυτούς έχασαν την ζωή τους στα μαρτυρικά χώματά της. Ειδικά στη μάχη του Σάλεσι (Απρίλιος 1914), οι Κρητικοί είχαν να αντιμετωπίσουν εκτός από τους Αλβανούς άτακτους, 400 Αλβανούς χωροφύλακες με αρχηγούς Ολλανδούς αξιωματικούς αλλά και αιμοβόρους Αλβανούς λήσταρχους, όπως τον Σαλή Μπούτκα που είχε καταστρέψει την Μοσχόπολη. Εκεί έπεσαν ηρωικά πολλοί επιφανείς Κρητικοί αγωνιστές. Ο Σπ. Λαμπρίδης χαρακτηρίζει τη μάχη αυτή ως «μάχη των Κρητών». Μετά την πανωλεθρία που υπέστησαν εκεί οι Αλβανοί ζήτησαν εσπευσμένα από τη Διεθνή Επιτροπή ανακωχή, την οποία η κυβέρνηση του Αργυροκάστρου αποδέχτηκε και με επείγον τηλεγράφημα διατάχθηκε η παύση του πυρός σε όλα τα μέτωπα.
.png)
Στην Φωτογραφία απεικονίζεται η προτομή του 25χρονου Κρητικού οπλαρχηγού Μιχαήλ Ιωάννη Μελαδάκη, πεσών τη 24η Απριλίου 1914 στο Νικολίτση Κορυτσάς. Αιωνία του η μνήμη!
Αυτή ήταν η συμπαράσταση της Κρήτης στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Βορείου Ηπείρου! Όπως το 1821 οι «Άνω Ηπειρώτες» αγωνιστές έσπευσαν στην Κρήτη για να διώξουν τον Τούρκο καταχτητή και να την εντάξουν στο υπό σύσταση ελληνικό κράτος, πέφτοντας ηρωικά 338 απ’ αυτούς στο «Φραγκοκάστελλο», έτσι και οι Κρητικοί αγωνιστές δεν αψήφησαν τις εντολές και τα εμπόδια που τους επέβαλε ο τότε Κρητικός Πρωθυπουργός, πολλοί απ’ αυτούς πολέμησαν ηρωικά και έπεσαν μαχόμενοι για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών