Καθημερινά χάνεται όχι μόνο η παρουσία αλλά και η φωνή τους. Η ελληνική πολιτεία, που ιστορικά όφειλε να σταθεί στο πλευρό τους, μοιάζει απούσα, σαν να ξέχασε την υποχρέωση της απέναντι σε ένα κομμάτι του έθνους που παρέμεινε στις ρίζες του, με πίστη, αξιοπρέπεια και αντίσταση.
Ακόμη πιο τραγικό είναι πως και ένα σημαντικό μέρος των Βορειοηπειρωτών στην Ελλάδα έχουν αποκοπεί από τα πάτρια εδάφη.
Ίσως κουρασμένοι από τον αγώνα, ίσως αλλοτριωμένοι από την καθημερινότητα, δείχνουν – άθελά τους ίσως – πως έχουν ξεχάσει από πού ξεκίνησαν. Η ιστορική μνήμη ατονεί και μαζί της εξασθενεί και η συλλογική βούληση για προστασία και διεκδίκηση.
Όσοι παραμένουν στα εδάφη της Βορείου Ηπείρου παλεύουν καθημερινά με ένα ασφυκτικό καθεστώς. Η αλβανική κυβέρνηση μεθοδικά και στοχευμένα στερεί δικαιώματα, αρπάζει περιουσίες, αποδομεί την ελληνική ταυτότητα, απομονώνει και απειλεί. Οι εναπομείναντες Βορειοηπειρώτες, γερασμένοι, αποδυναμωμένοι πληθυσμιακά και πολιτικά, δυσκολεύονται πια να αντιδράσουν. Το τίμημα της αντίστασης είναι βαρύ και πολλοί, στην προσπάθεια να επιβιώσουν, αναγκάζονται να σωπάσουν.
Η κοινωνική ενσωμάτωση στην ευρύτερη αλβανική κοινωνία δεν είναι απλώς δύσκολη, είναι ασφυκτική. Όχι γιατί ο ελληνισμός δεν επιθυμεί συνύπαρξη, αλλά γιατί του αρνούνται το αυτονόητο: το δικαίωμα να υπάρχει, να πιστεύει, να μιλά, να ψηφίζει και να διεκδικεί ως Έλληνας.
Η απουσία πολιτικής στήριξης, η αδιαφορία των διεθνών οργανισμών και η απουσία ενός ενιαίου, πατριωτικού λόγου εντός και εκτός Ελλάδας οδηγούν τη μειονότητα στην ιστορική λήθη. Αν δεν υπάρξει άμεση αφύπνιση, αν δεν ενωθεί η φωνή της ομογένειας και των ίδιων των Βορειοηπειρωτών, η επόμενη γενιά δεν θα μιλά πλέον ελληνικά ούτε θα θυμάται τι σημαίνει να είσαι Βορειοηπειρώτης.
Η απώλεια της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία δεν θα είναι μια απλή δημογραφική εξέλιξη. Θα είναι εθνική ήττα. Και η ευθύνη θα είναι συλλογική.
Νεολαία ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών