Ο εθνικισμός ως καταφύγιο: Η πολιτική παγίδα του Έντι Ράμα και το δίλημμα του Κινήματος Αυτοδιάθεσης
Το Κίνημα Αυτοδιάθεσης φαίνεται να έχει πέσει, χωρίς λόγο, στην παγίδα που έστησε με προσοχή ο Έντι Ράμα. Υπό το πρόσχημα της υπεράσπισης των πρώην ηγετών του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου στη Χάγη, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας επιχειρεί να υιοθετήσει ρόλο «εθνικού ηγέτη», χρησιμοποιώντας τη σημαία του πατριωτισμού για καθαρά πολιτικούς σκοπούς.
Όπως έχει ειπωθεί, «ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων» — και ο Ράμα φαίνεται να το γνωρίζει καλά. Αντιμέτωπος με αυξανόμενη φθορά, σκάνδαλα διαφθοράς και διεθνή απομόνωση, αναζητά μια νέα αφήγηση που θα του επιτρέψει να παρουσιαστεί ως υπερασπιστής του έθνους. Ο στόχος του δεν είναι η ενότητα των Αλβανών, αλλά η σωτηρία της δικής του πολιτικής επιβίωσης.
Η πρόσφατη κινητοποίηση στα Τίρανα με αφορμή τη δίκη της Χάγης δεν έχει ούτε πολιτική ούτε ηθική αξία. Αντί να βοηθά τους κατηγορούμενους, λειτουργεί ως πίεση προς ένα διεθνές δικαστήριο, κάτι που μπορεί να στραφεί εναντίον τους. Ωστόσο, για τον Ράμα, η ουσία βρίσκεται αλλού: στη δημιουργία θορύβου και στη σκηνοθεσία του εαυτού του ως «σταθεροποιητικού παράγοντα» στα Βαλκάνια.
Η συμμετοχή του Αλί Αχμέτι στην ίδια πρωτοβουλία δεν είναι τυχαία· εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική παρουσίασης του Ράμα στις δυτικές πρωτεύουσες ως μοναδικού «υπεύθυνου ηγέτη» του αλβανικού χώρου. Έτσι, επιδιώκει να εμφανιστεί ως ο αντίποδας του Άλμπιν Κούρτι, υπονομεύοντας ταυτόχρονα τη δημοφιλία του τελευταίου στο Κόσοβο.
Μπροστά σε αυτή την παγίδα, η πιο έξυπνη αντίδραση του Κινήματος Αυτοδιάθεσης είναι η ψυχραιμία. Κάθε αντιπαράθεση ενισχύει το αφήγημα του Ράμα. Σε έναν πολιτικό που χρειάζεται τον θόρυβο για να επιβιώσει, η σιωπή είναι η πιο ισχυρή απάντηση.
Όπως έχει ειπωθεί, «ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων» — και ο Ράμα φαίνεται να το γνωρίζει καλά. Αντιμέτωπος με αυξανόμενη φθορά, σκάνδαλα διαφθοράς και διεθνή απομόνωση, αναζητά μια νέα αφήγηση που θα του επιτρέψει να παρουσιαστεί ως υπερασπιστής του έθνους. Ο στόχος του δεν είναι η ενότητα των Αλβανών, αλλά η σωτηρία της δικής του πολιτικής επιβίωσης.
Η πρόσφατη κινητοποίηση στα Τίρανα με αφορμή τη δίκη της Χάγης δεν έχει ούτε πολιτική ούτε ηθική αξία. Αντί να βοηθά τους κατηγορούμενους, λειτουργεί ως πίεση προς ένα διεθνές δικαστήριο, κάτι που μπορεί να στραφεί εναντίον τους. Ωστόσο, για τον Ράμα, η ουσία βρίσκεται αλλού: στη δημιουργία θορύβου και στη σκηνοθεσία του εαυτού του ως «σταθεροποιητικού παράγοντα» στα Βαλκάνια.
Η συμμετοχή του Αλί Αχμέτι στην ίδια πρωτοβουλία δεν είναι τυχαία· εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική παρουσίασης του Ράμα στις δυτικές πρωτεύουσες ως μοναδικού «υπεύθυνου ηγέτη» του αλβανικού χώρου. Έτσι, επιδιώκει να εμφανιστεί ως ο αντίποδας του Άλμπιν Κούρτι, υπονομεύοντας ταυτόχρονα τη δημοφιλία του τελευταίου στο Κόσοβο.
Μπροστά σε αυτή την παγίδα, η πιο έξυπνη αντίδραση του Κινήματος Αυτοδιάθεσης είναι η ψυχραιμία. Κάθε αντιπαράθεση ενισχύει το αφήγημα του Ράμα. Σε έναν πολιτικό που χρειάζεται τον θόρυβο για να επιβιώσει, η σιωπή είναι η πιο ισχυρή απάντηση.
Διαβάστε ακόμη

Διεθνής απομόνωση αλλά όλη η Ευρώπη λέει ότι θα μπει ΕΕ πριν το 2030. Με τέτοια δειθνή απομόνωση τι να την κάνεις την ένταξη;
ΑπάντησηΔιαγραφή