Ωστόσο, αυτή η ρητορική αποτελεί μια σαφή απόκλιση από τις θέσεις που ο ίδιος εξέφραζε πριν από μερικά χρόνια. Το 2010, ο Μπερίσα αναγνώριζε ανοικτά την ύπαρξη διαφορετικών σεξουαλικών προσανατολισμών και τόνιζε πως «τα Τίρανα είναι πόλη της ανεκτικότητας» και πως «η χώρα εγγυάται τις ελευθερίες όλων των πολιτών, ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις τους».
Η μεταστροφή αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απλώς ως πολιτική τακτική. Αντιθέτως, αποτελεί ένδειξη μιας βαθύτερης αντίφασης ανάμεσα στα παλαιότερα λόγια και τις σημερινές πράξεις. Ενώ άλλοτε παρουσιαζόταν ως υποστηρικτής της ελευθερίας και του πλουραλισμού, σήμερα επιχειρεί να εμφανιστεί ως υπερασπιστής των «παραδοσιακών αξιών», καλλιεργώντας φόβους και κοινωνική πόλωση.
Η αλλαγή αυτή εγείρει ερωτήματα γύρω από την αξιοπιστία του και τη συνέπεια της πολιτικής του στάσης. Όταν ένας πολιτικός ηγέτης χρησιμοποιεί ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα ως εργαλείο για πολιτικό όφελος, η εμπιστοσύνη προς τα πρόσωπά εξουσίας πλήττεται βαθιά.
Οι κοινωνίες εξελίσσονται και οι πολιτικοί καλούνται να ανταποκρίνονται στις αλλαγές με υπευθυνότητα, όχι με αντιφάσεις ή διχαστική ρητορική. Η αποδοχή της διαφορετικότητας δεν είναι απειλή, αλλά ένδειξη δημοκρατικής ωριμότητας. Αντίθετα, η άρνηση όσων κάποτε αναγνωρίστηκαν ως δικαιώματα, δείχνει υποχώρηση και προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης.
Η περίπτωση του Σαλί Μπερίσα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η πολιτική ρητορική μπορεί να μεταβληθεί δραστικά, όχι λόγω ιδεολογικής εξέλιξης, αλλά εξαιτίας πολιτικών σκοπιμοτήτων. Από την αποδοχή της διαφορετικότητας, πέρασε σε μια ρητορική φόβου και αντίδρασης. Και αυτή η μεταβολή δεν είναι απλώς αντίφαση· είναι πλήγμα στην αξιοπιστία της ίδιας της πολιτικής ζωής.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών