Διάλογος στα λόγια, διάσπαση στην πράξη: γιατί οι αγρότες γύρισαν την πλάτη στο Μαξίμου

Το «ναυάγιο» της συνάντησης αγροτών – κυβέρνησης δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε αποτέλεσμα παρεξήγησης. Είναι το προβλέψιμο αποτέλεσμα μιας κυβερνητικής επιλογής που αντιμετωπίζει τον διάλογο όχι ως ουσιαστική διαδικασία επίλυσης προβλημάτων, αλλά ως επικοινωνιακή άσκηση με αυστηρά ελεγχόμενους όρους.
Η απόφαση της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων να απορρίψει την πρόσκληση του πρωθυπουργού αποτελεί σαφή πολιτική καταγγελία: οι αγρότες θεωρούν ότι η κυβέρνηση επιχειρεί συνειδητά τη διάσπαση του αγροτικού μετώπου. Και τα γεγονότα το επιβεβαιώνουν. Η στρατηγική των «δύο ραντεβού», με διαφορετικά μπλόκα, διαφορετική εκπροσώπηση και διαφορετικούς συνομιλητές, δεν παραπέμπει σε διάθεση συνεννόησης αλλά σε προσπάθεια αποδυνάμωσης της συλλογικής φωνής των κινητοποιημένων.

Όταν χιλιάδες αγρότες βρίσκονται στα μπλόκα, με κοινά αιτήματα και μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες έχουν ορίσει τους εκπροσώπους τους, η κυβέρνηση δεν έχει το πολιτικό ή ηθικό δικαίωμα να επιλέγει «ποιοι χωρούν» στο τραπέζι του διαλόγου και ποιοι όχι. Η άρνηση να γίνουν δεκτοί οι εκπρόσωποι όπως τους όρισε η ίδια η Πανελλαδική Επιτροπή συνιστά ευθεία απαξίωση του αγροτικού κινήματος.
Ακόμη πιο προβληματική είναι η προσπάθεια του Μαξίμου να εμφανίσει το πρόβλημα ως διαφωνία μεταξύ των αγροτών. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική: η διάσπαση δεν προέκυψε «αυθόρμητα», αλλά τροφοδοτήθηκε από την κυβερνητική τακτική του «διαίρει και βασίλευε». Όταν η κυβέρνηση συνομιλεί επιλεκτικά με «πρόθυμους», στέλνει σαφές μήνυμα: όποιος αντιστέκεται, αποκλείεται.

Η αμηχανία των κυβερνητικών πηγών δεν μπορεί να κρύψει την ουσία. Οι αγρότες δεν ζητούν χάρη, ζητούν λύσεις. Ζητούν βιώσιμο κόστος παραγωγής, εισόδημα που να τους επιτρέπει να παραμείνουν στη γη τους, και σεβασμό. Αντί γι’ αυτό, εισπράττουν προσχηματικές προσκλήσεις και επικοινωνιακούς ελιγμούς.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει για ακόμη μία φορά ότι δυσκολεύεται να συνομιλήσει με κοινωνικά στρώματα που δεν ελέγχει πολιτικά. Όμως ο διάλογος δεν είναι σκηνοθεσία, ούτε γίνεται με «λίστες καλεσμένων». Αν το Μαξίμου επιμείνει σε αυτή τη λογική, η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων δεν θα είναι ευθύνη των αγροτών, αλλά αποτέλεσμα μιας συνειδητής κυβερνητικής επιλογής να αποφύγει την ουσία.

Και η ουσία είναι απλή: χωρίς πραγματικό διάλογο, δεν υπάρχει λύση. Χωρίς σεβασμό στους εκπροσώπους των αγροτών, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Και χωρίς εμπιστοσύνη, καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι κυβερνά για όλους.

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια