Ο Έντι Ράμα, το ανθελληνικό μένος και η πολιτική αυταπάτη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας

Η πρόσφατη δημόσια επίθεση του Έντι Ράμα κατά του Ελληνοαμερικανού δημοσιογράφου Τζον Ντεφτέριος στο Αμπού Ντάμπι δεν αποτελεί ούτε «στιγμιαίο ξέσπασμα» ούτε λεκτικό ατύχημα. Είναι η πιο καθαρή, απροκάλυπτη και διεθνώς εκτεθειμένη εκδοχή ενός πολιτικού λόγου που ο Αλβανός πρωθυπουργός καλλιεργεί εδώ και χρόνια: ενός λόγου εμποτισμένου με κόμπλεξ, εθνική καχυποψία και συστηματική απαξίωση οτιδήποτε ελληνικού.
Ο Ράμα δεν επιτέθηκε απλώς σε έναν δημοσιογράφο. Επιτέθηκε σε μια ταυτότητα. Χρησιμοποίησε την ελληνική καταγωγή του συντονιστή ως άλλοθι για ειρωνεία, προσβολή και συλλογική ενοχοποίηση, μετατρέποντας ένα αθώο γλωσσικό λάθος σε αφορμή για ένα ρατσιστικό, μειωτικό παραλήρημα. Με δηλώσεις περί «ελληνικών υπολογισμών», «μονοπωλίου της φιλοσοφίας» και ειρωνείες για την ΕΕ, ο Αλβανός πρωθυπουργός επέλεξε να αυτογελοιοποιηθεί διεθνώς, αποδεικνύοντας πως ακόμη και σε φόρα παγκόσμιας εμβέλειας αδυνατεί να συγκρατήσει το ανθελληνικό του μένος.

Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν εξαντλείται στον ίδιο τον Ράμα. Εξίσου ανησυχητικό —και ίσως πιο οδυνηρό— είναι το γεγονός ότι σημαντικό τμήμα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία εξακολουθεί να στηρίζει πολιτικά το Σοσιαλιστικό Κόμμα του. Ένα κόμμα που φέρει ακέραια την ευθύνη για:

• τις συστηματικές καταπατήσεις περιουσιών στην Ελληνική Μειονότητα,
• τη φίμωση μειονοτικών φωνών,
• τις διώξεις εκλεγμένων εκπροσώπων της ΕΕΜ,
• και μια γενικότερη πολιτική ασφυξίας απέναντι στον ελληνισμό της Αλβανίας.

Η στήριξη αυτή δεν μπορεί πλέον να ερμηνευτεί ως «ρεαλισμός» ή «ανάγκη επιβίωσης». Όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας αντιμετωπίζει την ελληνική ταυτότητα ως αντικείμενο χλεύης και καχυποψίας, τότε η ψήφος προς το κόμμα του μετατρέπεται —αν όχι σε αυταπάτη— σε πολιτική αυτοϋπονόμευση.
Η μειονότητα δεν έχει την πολυτέλεια της πολιτικής αμνησίας. Κάθε ψήφος προς τον Ράμα νομιμοποιεί έναν ηγέτη που δεν κρύβει ότι θεωρεί τον ελληνισμό «πρόβλημα», «σύμπλεγμα» ή βολικό εξιλαστήριο θύμα για εσωτερική κατανάλωση. Και κάθε τέτοια νομιμοποίηση αποδυναμώνει τη συλλογική διαπραγματευτική ισχύ της μειονότητας, τόσο εντός Αλβανίας όσο και διεθνώς.

Το επεισόδιο στο Αμπού Ντάμπι δεν ήταν απλώς ένα διπλωματικό φάουλ. Ήταν ένας καθρέφτης. Και μέσα σε αυτόν τον καθρέφτη, ο Έντι Ράμα φάνηκε όπως πραγματικά είναι. Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο ίδιος θα αλλάξει — αυτό είναι μάλλον απίθανο. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πότε όσοι πλήττονται άμεσα από την πολιτική και τη ρητορική του θα πάψουν να τον στηρίζουν, αναγνωρίζοντας ότι ο σεβασμός στην ταυτότητα και την αξιοπρέπεια δεν διαπραγματεύεται και δεν ανταλλάσσεται με πρόσκαιρα πολιτικά ανταλλάγματα.
Γιατί η ιστορία έχει δείξει ότι όποιος ψηφίζει εναντίον του εαυτού του, αργά ή γρήγορα πληρώνει το τίμημα.

Διαβάστε ακόμη

* ΥΠΕΞ σε Ράμα: «Η ιστορία δεν παραγράφεται»

* Πώς ο Ράμα εκμεταλλεύεται εκλογικά τους εν Ελλάδι Αλβανούς

* Κανένας δεν εμποδίζει τον Ράμα

👉 Δείτε τα βίντεο μας στο Youtube