Η φράση του πρωθυπουργού ότι «ο κ. Ράμα κατάλαβε το λάθος του» και ότι «κρατά τη διόρθωσή του» μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια να κλείσει άρον-άρον ένα σοβαρό διπλωματικό ζήτημα, παρά με υπεύθυνη και αποφασιστική στάση απέναντι σε μια συστηματική ανθελληνική ρητορική. Διότι δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο «λάθος», αλλά για ένα κρεσέντο δηλώσεων και ενεργειών που πλήττουν ευθέως την Ελλάδα και την ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι αυτή η στάση του Έντι Ράμα φαίνεται να εναρμονίζεται με τα ευρύτερα συμφέροντα της Τουρκίας στα Βαλκάνια. Η Άγκυρα επενδύει διαχρονικά στην αποσταθεροποίηση των ελληνοαλβανικών σχέσεων και στην ενίσχυση της επιρροής της στα Τίρανα, χρησιμοποιώντας συχνά τον εθνικισμό και την αντιπαράθεση με την Ελλάδα ως εργαλείο. Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε ελληνική ανοχή ή αδράνεια λειτουργεί αντικειμενικά υπέρ τρίτων.
Η υπενθύμιση, από τον κ. Μητσοτάκη, ότι «η πορεία της Αλβανίας προς την ΕΕ περνά μέσα από την Ελλάδα» θα είχε νόημα μόνο αν συνοδευόταν από σαφή πολιτικά και διπλωματικά μηνύματα. Χωρίς συγκεκριμένες προϋποθέσεις, κόκκινες γραμμές και έμπρακτη πίεση, η φράση αυτή ακούγεται περισσότερο ως τυπική διατύπωση παρά ως πραγματικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής.
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να εμφανίζεται αδύναμη ή εφησυχασμένη σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες στα Βαλκάνια μεταβάλλονται ραγδαία. Η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας δεν μπορεί να περιορίζεται σε ευγενικές διατυπώσεις και προσχηματικές «διορθώσεις» δηλώσεων. Απαιτείται σαφήνεια, αποφασιστικότητα και στρατηγική αντίληψη του ρόλου που παίζουν τρίτες δυνάμεις στην περιοχή.
Διαφορετικά, η σιωπή και η ήπια ρητορική κινδυνεύουν να εκληφθούν όχι ως διπλωματική ωριμότητα, αλλά ως αδυναμία — και αυτή είναι πάντα η πιο επικίνδυνη επιλογή στην εξωτερική πολιτική.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών