Τα τελευταία δημογραφικά στοιχεία για τη νεολαία της Αλβανίας σκιαγραφούν μια ανησυχητική πραγματικότητα: η χώρα χάνει με ραγδαίους ρυθμούς τους νέους της. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, ο πληθυσμός ηλικίας 15-29 ετών μειώθηκε δραματικά, αποκαλύπτοντας μια τάση που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί ως προσωρινό φαινόμενο. Αντιθέτως, πρόκειται για μια βαθιά κοινωνική και οικονομική κρίση, η οποία θέτει υπό σοβαρή αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα της πολιτικής της κυβέρνησης του Έντι Ράμα.
Η μείωση της νεολαίας δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε στατιστικούς πίνακες. Αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη γενιά φοιτητών, νέων επιστημόνων και εργαζομένων που εγκαταλείπουν τη χώρα αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής και εργασίας. Το γεγονός ότι βασικοί προορισμοί όπως η Γερμανία και η Ιταλία παρουσιάζουν αύξηση στον νεανικό τους πληθυσμό, την ώρα που η Αλβανία τον χάνει, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς δημογραφικό — είναι πολιτικό και οικονομικό.
Η κυβέρνηση Ράμα εδώ και χρόνια προβάλλει μια εικόνα ανάπτυξης και σταθερότητας. Ωστόσο, οι αριθμοί δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα: οι νέοι δεν πείθονται να παραμείνουν. Η μαζική φυγή τους υποδηλώνει έλλειψη εμπιστοσύνης στο μέλλον της χώρας, περιορισμένες επαγγελματικές ευκαιρίες, χαμηλούς μισθούς και ένα περιβάλλον που συχνά θεωρείται εχθρικό για τη δημιουργικότητα και την κοινωνική κινητικότητα.
Επιπλέον, η δημογραφική συρρίκνωση απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και την ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας. Με λιγότερους νέους εργαζόμενους και περισσότερους ηλικιωμένους, το βάρος στο κράτος πρόνοιας αυξάνεται δραματικά. Οι επιχειρήσεις ήδη αντιμετωπίζουν ελλείψεις εργατικού δυναμικού, γεγονός που περιορίζει την παραγωγικότητα και αποθαρρύνει τις επενδύσεις.
Η μεγαλύτερη ευθύνη της κυβέρνησης δεν είναι ότι η μετανάστευση υπάρχει — αυτό είναι ένα ευρωπαϊκό φαινόμενο — αλλά ότι δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει συνθήκες που να κάνουν τους νέους να θέλουν να μείνουν ή να επιστρέψουν. Οι πολιτικές για την απασχόληση, την εκπαίδευση και τη στήριξη των νέων επιχειρηματιών παραμένουν ανεπαρκείς ή αποσπασματικές, χωρίς μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για την ανάσχεση της δημογραφικής αιμορραγίας.
Η Αλβανία βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αν η τάση συνεχιστεί, η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια κοινωνία ταχείας γήρανσης με περιορισμένες αναπτυξιακές δυνατότητες. Αυτό δεν είναι μόνο μια δημογραφική πρόκληση — είναι μια πολιτική αποτυχία που απαιτεί άμεση και ριζική επανεξέταση των προτεραιοτήτων της κυβέρνησης.
Οι νέοι δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι το μέλλον μιας χώρας. Και όσο η Αλβανία συνεχίζει να τους χάνει, τόσο πιο δύσκολο θα γίνεται να μιλά κανείς για ανάπτυξη, ευημερία και ευρωπαϊκή προοπτική.
Η μείωση της νεολαίας δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε στατιστικούς πίνακες. Αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη γενιά φοιτητών, νέων επιστημόνων και εργαζομένων που εγκαταλείπουν τη χώρα αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής και εργασίας. Το γεγονός ότι βασικοί προορισμοί όπως η Γερμανία και η Ιταλία παρουσιάζουν αύξηση στον νεανικό τους πληθυσμό, την ώρα που η Αλβανία τον χάνει, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς δημογραφικό — είναι πολιτικό και οικονομικό.
Η κυβέρνηση Ράμα εδώ και χρόνια προβάλλει μια εικόνα ανάπτυξης και σταθερότητας. Ωστόσο, οι αριθμοί δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα: οι νέοι δεν πείθονται να παραμείνουν. Η μαζική φυγή τους υποδηλώνει έλλειψη εμπιστοσύνης στο μέλλον της χώρας, περιορισμένες επαγγελματικές ευκαιρίες, χαμηλούς μισθούς και ένα περιβάλλον που συχνά θεωρείται εχθρικό για τη δημιουργικότητα και την κοινωνική κινητικότητα.
Επιπλέον, η δημογραφική συρρίκνωση απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και την ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας. Με λιγότερους νέους εργαζόμενους και περισσότερους ηλικιωμένους, το βάρος στο κράτος πρόνοιας αυξάνεται δραματικά. Οι επιχειρήσεις ήδη αντιμετωπίζουν ελλείψεις εργατικού δυναμικού, γεγονός που περιορίζει την παραγωγικότητα και αποθαρρύνει τις επενδύσεις.
Η μεγαλύτερη ευθύνη της κυβέρνησης δεν είναι ότι η μετανάστευση υπάρχει — αυτό είναι ένα ευρωπαϊκό φαινόμενο — αλλά ότι δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει συνθήκες που να κάνουν τους νέους να θέλουν να μείνουν ή να επιστρέψουν. Οι πολιτικές για την απασχόληση, την εκπαίδευση και τη στήριξη των νέων επιχειρηματιών παραμένουν ανεπαρκείς ή αποσπασματικές, χωρίς μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για την ανάσχεση της δημογραφικής αιμορραγίας.
Η Αλβανία βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αν η τάση συνεχιστεί, η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια κοινωνία ταχείας γήρανσης με περιορισμένες αναπτυξιακές δυνατότητες. Αυτό δεν είναι μόνο μια δημογραφική πρόκληση — είναι μια πολιτική αποτυχία που απαιτεί άμεση και ριζική επανεξέταση των προτεραιοτήτων της κυβέρνησης.
Οι νέοι δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι το μέλλον μιας χώρας. Και όσο η Αλβανία συνεχίζει να τους χάνει, τόσο πιο δύσκολο θα γίνεται να μιλά κανείς για ανάπτυξη, ευημερία και ευρωπαϊκή προοπτική.
Διαβάστε ακόμη

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών