Συγκεκριμένα και για την Παρασκευή, 27 Μαρτίου, η Κρατική Επιτροπή Μειονοτήτων διοργανώνει σύμφωνα με πληροφορίες ημερίδα που αφορά στην κρατική προσέγγιση για την πρακτική εφαρμογή του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των πολιτών για την Εθνική τους καταγωγή και την Μητρική γλώσσα.
Το ζήτημα είναι αφενός ευαίσθητο κι αφετέρου και κυρίως απαιτεί ειδικές γνώσεις για την ανάλυση και εν τέλει την διατύπωση επισήμου πρότασης. Η οποία με βάσει τα ισχύοντα θα πρέπει να εκφραστεί και διατυπωθεί από την Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ», εφόσον και γιατί όχι έχει επιμεληθεί διαβούλευσης με περισσότερους παράγοντες με ρόλο στα δημόσια του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.
Το ζήτημα για όσους έχουν έστω επιδερμική γνώση της ιστορίας έχει σπουδαία σημασία. Με βάση της Απόφασης Υπουργικού Συμβουλίου 845/26.12.2024 ως νομοθετική πράξη εφαρμογής του «Περί Προστασίας Εθνικών Μειονοτήτων» Νόμου του έτους 2017 προβλέπεται η συγκρότηση Κρατικής Επιτροπής για την Αναγνώριση Εθνικής Μειονότητας.
Χωρίς να αναλυθεί η δολιότητα ακόμη του προκλητικού αυτού νομικού κειμένου προκύπτει ζήτημα πολύ πιο ουσιαστικής πολιτικής σημασίας σε ότι αφορά στην Εθνική Ελληνική Μειονότητα.
Τούτο διότι καλείται όπως διατυπώσει και υποβάλει εκ νέου αίτημα εγγραφής ως τέτοια από πλευράς του κράτους της Αλβανίας. Ουσιαστικά είναι σα να διαγράφεται όλο το προηγούμενο ιστορικό κεκτημένο και τα σχετικά τετελεσμένα. Για άλλες μειονότητες με βάσει τις διατυπώσεις του ως άνω Νόμου (96/2017) – ο οποίος καταψηφίστηκε και έχει ουσιαστική σημασία τούτη η λεπτομέρεια από τον Πρόεδρο του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλη Ντούλε – ίσως αποτελεί χρήσιμο εργαλείο η Κυβερνητική Απόφαση.
Για την γηγενή στη Βόρεια Ήπειρο Εθνική Ελληνική Μειονότητα είναι σαν να εμφανίζεται μόλις τούτη την εποχή.
Είναι προφανώς ένα σκόπελος που θέλει αντιμετωπιστεί με τη δέουσα σοβαρότητα και αποφασιστικότητα από τους πολιτικούς εκπροσώπους της ΕΕΜ. Ενώ η αναγνώριση των δικαιωμάτων της αποτέλεσε όρο εκ των ουκ άνευ για την πράξη εγγραφής του νεοπαγούς κράτους της Αλβανίας στην Κοινωνία των Εθνών το 1921 και στη συνέχεια υφίσταται σε όλες τις διακρατικές Ελλάδας και Αλβανίας αναφορές – με κορυφαία την αναφορά στο Σύμφωνο Φιλίας Συνεργασίας και Καλή Γειτονίας προ 30 ετών – θα πρέπει υποβληθεί στην επανεξέταση του καθεστώτος της από Επιτροπή με στίγμα υποψιών για την κρίση και δεοντολογική ακεραιότητα.
Και επειδή προφανώς η πολιτεία γνωρίζει μάλλον ότι πρόκειται βρει απέναντι την ΟΜΟΝΟΙΑ σε ότι αφορά τον επιχειρούμενο εμπαιγμό – υπάρχει ακόμη πιο βαριά πρόκληση στην οποία θα αναφερθούμε ακολούθως – μάλλον επιδιώκει να την παρακάμψει και αξιοποιήσει άλλους «έτοιμους»!!!
Το Πρόγραμμα της Κρατικής Επιτροπής Μειονοτήτων για την Ημερίδα, στη Δερβιτσάνη, την Παρασκευή, 27 Μαρτίου είναι απόδειξη των ως άνω. Ενώ έχει προβλεφθεί η επίσημη έστω έμμεση συμμετοχή εκπροσώπων της μειονότητας των Βοσνίων (!!!) και των (Αι)Γυπτίων, εκ των Ελλήνων οι χειρισμοί προβλέπουν τους κατέχοντες κρατική εξουσιοδότηση και αρμοδιότητα: η αιώνια Πρόεδρος της Επιτροπής και ο Δήμαρχος της κυβέρνησης για την περιοχή!
%20(1).png)
… και το υπό αίρεση δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού
Το βασικό αίτημα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ όπως διατυπώθηκε με την δημιουργία των ανάλογων συνθηκών σεβασμού των δικαιωμάτων και ελευθεριών του ανθρώπου αφορά στην επαναφορά των όσων ιστορικά ίσχυαν και καταργήθηκαν μέσα από τις γνωστές αυθαιρεσίες του κομουνιστικού καθεστώτος αλλά και των χειρισμών ανελευθερίας από προηγούμενες κρατικές πολιτικές στην Αλβανία. Σε μεγάλες πληθυσμιακές κοινότητες και περιοχές γηγενείς Έλληνες απώλεσαν δια της βίας και καταστολής το δικαίωμα ώστε να αντιμετωπίζονται ως τέτοιοι. Δημιουργήθηκαν αυθαίρετα οι «μειονοτικές ζώνες».
Η Κυβερνητική Απόφαση 843/26.12.2026 κατ εφαρμογή του Νόμου 96/2017, «Περί καθορισμού των κριτηρίων, δικαιολογητικών και διαδικασιών συλλογής στοιχείων για την ταυτοποίηση προσώπων που ανήκουν στις Εθνικές Μειονότητες», δείχνει ελκυστική και μάλιστα σύγχρονη και συνταυτισμένη με τα τις απαιτήσεις των πρακτικών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πλην όμως μια προσεκτική ανάγνωση της καταδεικνύει ότι η πολιτεία στην Αλβανία αδυνατεί να απαλλαχθεί από στερεότυπα και μεθόδους του παρελθόντος.
Για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και όχι με οποιοδήποτε άλλο κίνητρο – τα οποία ως έκφραση των φοβιών του παρελθόντος και της ανασφάλειας εκδηλώνουν περισσότερο τμήματα του κράτους στην Αλβανία και κύκλοι του ακραίου εθνικισμού – αφορά στις γηγενείς Ελληνικές κοινότητες της περιοχής Χιμάρας, του Κόλπου της Αυλώνας, στην Κορυτσά, τους ΕλληνόΒλαχους στις εστίες που μαρτυρούνται.
Η κρατική ωστόσο προσέγγιση για άλλη μια φορά μετατρέπεται σε εργαλείο ύπουλης χειραγώγησης παρά σε προστατευτικό μέτρο.
Ενώ δεν εφαρμόζει εδώ και 35 χρόνια στα πλαίσια της Απογραφής Πληθυσμού το δικαίωμα εθνικού αυτοπροσδιορισμού των πολιτών και αρνείται την διενέργεια μιας ανάλογης ειδικής διαδικασίας με σεβασμό στο απόρρητο των προσωπικών δεδομένων και κυρίως την κοινοτική συμμετοχή, επιχειρεί να εκθέσει τον κάθε πολίτη σε μια διαδικασία που απαιτεί υπομονές αλλά και με ισχυρή πιθανότητα αρνητικής απάντησης από την «αρμόδια» κρατική υπηρεσία.
Είναι στην ουσία τα αρχεία που το Συμβούλιο της Ευρώπης συνιστά να μην λαμβάνονται υπόψη και που πρέπει να αναθεωρηθούν.
Το βασικό αίτημα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ όπως διατυπώθηκε με την δημιουργία των ανάλογων συνθηκών σεβασμού των δικαιωμάτων και ελευθεριών του ανθρώπου αφορά στην επαναφορά των όσων ιστορικά ίσχυαν και καταργήθηκαν μέσα από τις γνωστές αυθαιρεσίες του κομουνιστικού καθεστώτος αλλά και των χειρισμών ανελευθερίας από προηγούμενες κρατικές πολιτικές στην Αλβανία. Σε μεγάλες πληθυσμιακές κοινότητες και περιοχές γηγενείς Έλληνες απώλεσαν δια της βίας και καταστολής το δικαίωμα ώστε να αντιμετωπίζονται ως τέτοιοι. Δημιουργήθηκαν αυθαίρετα οι «μειονοτικές ζώνες».
Η Κυβερνητική Απόφαση 843/26.12.2026 κατ εφαρμογή του Νόμου 96/2017, «Περί καθορισμού των κριτηρίων, δικαιολογητικών και διαδικασιών συλλογής στοιχείων για την ταυτοποίηση προσώπων που ανήκουν στις Εθνικές Μειονότητες», δείχνει ελκυστική και μάλιστα σύγχρονη και συνταυτισμένη με τα τις απαιτήσεις των πρακτικών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πλην όμως μια προσεκτική ανάγνωση της καταδεικνύει ότι η πολιτεία στην Αλβανία αδυνατεί να απαλλαχθεί από στερεότυπα και μεθόδους του παρελθόντος.
Για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και όχι με οποιοδήποτε άλλο κίνητρο – τα οποία ως έκφραση των φοβιών του παρελθόντος και της ανασφάλειας εκδηλώνουν περισσότερο τμήματα του κράτους στην Αλβανία και κύκλοι του ακραίου εθνικισμού – αφορά στις γηγενείς Ελληνικές κοινότητες της περιοχής Χιμάρας, του Κόλπου της Αυλώνας, στην Κορυτσά, τους ΕλληνόΒλαχους στις εστίες που μαρτυρούνται.
Η κρατική ωστόσο προσέγγιση για άλλη μια φορά μετατρέπεται σε εργαλείο ύπουλης χειραγώγησης παρά σε προστατευτικό μέτρο.
Ενώ δεν εφαρμόζει εδώ και 35 χρόνια στα πλαίσια της Απογραφής Πληθυσμού το δικαίωμα εθνικού αυτοπροσδιορισμού των πολιτών και αρνείται την διενέργεια μιας ανάλογης ειδικής διαδικασίας με σεβασμό στο απόρρητο των προσωπικών δεδομένων και κυρίως την κοινοτική συμμετοχή, επιχειρεί να εκθέσει τον κάθε πολίτη σε μια διαδικασία που απαιτεί υπομονές αλλά και με ισχυρή πιθανότητα αρνητικής απάντησης από την «αρμόδια» κρατική υπηρεσία.
- Διότι το αίτημα του πολίτη ώστε να συμπεριληφθεί σε κάποια από τις αναγνωρισμένες (βλέπε πιο πάνω) μειονότητες θα εξεταστεί δεόντως!!!
- Διότι το κράτος επιφυλάσσει το δικαίωμα του για σήμα «alert» στην περίπτωση που υπάρξει αυξημένος αριθμός εθνικού αυτοπροσδιορισμού πολιτών εντός εξάμηνης περιόδου και σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.
Είναι στην ουσία τα αρχεία που το Συμβούλιο της Ευρώπης συνιστά να μην λαμβάνονται υπόψη και που πρέπει να αναθεωρηθούν.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών