Από τη νέα σχολική χρονιά, οι μαθητές των δύο χωριών δεν θα συνεχίσουν τη φοίτησή τους στα τοπικά σχολεία, αλλά θα πρέπει να μετακινηθούν σε άλλες σχολικές μονάδες. Ωστόσο, σύμφωνα με την Ίνα Ζούπα, μέχρι σήμερα δεν έχει αποσαφηνιστεί επαρκώς πού ακριβώς θα μεταφερθούν οι μαθητές, αλλά ούτε και υπό ποιες συνθήκες θα πραγματοποιείται καθημερινά η εκπαίδευσή τους.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς το Κηπαρό και το Πικέρασι αποτελούν χωριά του Δήμου Χιμάρας, μιας περιοχής που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται αντιμέτωπη με έντονες δημογραφικές και κοινωνικές αλλαγές.
«Δεν είναι απλώς δύο κλειστά σχολεία»
Η Ίνα Ζούπα χαρακτηρίζει το κλείσιμο των δύο σχολικών μονάδων «ένα ακόμη βήμα προς τον εκτοπισμό και την ερήμωση των χωριών», υποστηρίζοντας ότι η λειτουργία ενός σχολείου δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια και βάση τον αριθμό των μαθητών.
Όπως επισημαίνει, το σχολείο αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από ένα κτίριο. Είναι ένας βασικός δημόσιος θεσμός, σημείο αναφοράς για την τοπική κοινωνία και ένας από τους παράγοντες που μπορούν να κρατήσουν ζωντανό έναν οικισμό.
«Ακόμη κι αν είναι λίγοι οι μαθητές, έχουν το ίδιο δικαίωμα στην εκπαίδευση όπως κάθε άλλο παιδί», υπογραμμίζει η βουλευτής, θέτοντας παράλληλα το ερώτημα εάν η μεταφορά των μαθητών έχει οργανωθεί με τρόπο που να διασφαλίζει την ασφαλή και απρόσκοπτη καθημερινή τους φοίτηση.
Το σχολείο ως «ανάχωμα» στην ερήμωση
Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται, επομένως, στο ζήτημα της λειτουργίας δύο σχολικών κτιρίων. Στην περίπτωση του Κηπαρό και του Πικεράσι, το ζήτημα συνδέεται άμεσα με το μέλλον των ίδιων των χωριών.
Η απουσία βασικών δημόσιων υπηρεσιών από μικρούς οικισμούς μπορεί να λειτουργήσει ως ένας ακόμη παράγοντας που ωθεί οικογένειες προς μεγαλύτερα αστικά κέντρα. Και όταν κλείνει ένα σχολείο, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους σημερινούς μαθητές, αλλά και την προοπτική εγκατάστασης νέων οικογενειών στην περιοχή.
Η Ζούπα θέτει μάλιστα ευθέως το ερώτημα εάν η συγκεκριμένη πολιτική αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης κυβερνητικής στρατηγικής που οδηγεί στη σταδιακή εγκατάλειψη των χωριών.
«Μια κυβέρνηση που αγαπά την επικράτειά της δεν κλείνει δημόσιες υπηρεσίες εκεί όπου υπάρχουν λίγοι κάτοικοι. Τις διατηρεί και τις ενισχύει ακριβώς για να δώσει στους ανθρώπους λόγους να παραμείνουν», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Στο επίκεντρο ο Δήμος Χιμάρας
Το κλείσιμο των σχολείων στο Κηπαρό και το Πικέρασι του Δήμου Χιμάρας επαναφέρει έτσι στο προσκήνιο το ευρύτερο ζήτημα της δημογραφικής συρρίκνωσης των χωριών της περιοχής και της διατήρησης των δημόσιων υπηρεσιών.
Για τους επικριτές της απόφασης, η λογική «λίγοι μαθητές – κλείνει το σχολείο» μπορεί να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο: λιγότερες υπηρεσίες οδηγούν σε λιγότερους κατοίκους και λιγότεροι κάτοικοι χρησιμοποιούνται στη συνέχεια ως επιχείρημα για την περαιτέρω κατάργηση υπηρεσιών.
Το ερώτημα που πλέον τίθεται είναι εάν η μεταφορά των μαθητών θα συνοδευτεί από συγκεκριμένες και επαρκείς εγγυήσεις για τη μετακίνησή τους και τη συνέχιση της εκπαίδευσής τους ή εάν το κλείσιμο των δύο σχολείων θα αποτελέσει απλώς την αρχή μιας ακόμη μεγαλύτερης αποδυνάμωσης των δύο χωριών.
Και στο Κηπαρό και το Πικέρασι, το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο πού θα κάνουν μάθημα τα παιδιά. Είναι και το αν τα χωριά του Δήμου Χιμάρας θα συνεχίσουν να έχουν τις βασικές δημόσιες δομές που χρειάζονται για να παραμείνουν ζωντανά.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών