Οι Βορειοηπειρώτες ανάμεσα σε δυο πυρά

Του Κώστα Μακαριάδη

Μόνον επί Τουρκοκρατίας συνέβαινε να πληρώνεις χαράτσι. Το καταραμένο εκείνο χαράτσι για το καθετί, μέχρι τον κεφαλικό φόρο. Και λέγαμε πως πέρασαν εκείνα τα χρόνια, μαζί με όλα τα δεινά τους. Όμως κάποιο άλλο «χαράτσι» ξύπνησε και σήκωσε το κεφάλι του σήμερα, στα χρόνια της δημοκρατίας στην Αλβανία, του Μπερίσια, που έφυγε και του Ράμα που είναι. Αυτών που επιτρέπουν να παραβιάζονται κανόνες και νόμοι.

Γίνεται λόγος για την ηλεκτρική ενέργεια στα μέρη μας. Λένε πως η τσέχικη εταιρεία , το CEZ, της οποίας τον Ιανουάριου του 2013 η Αλβανία έχει ανακαλέσει την άδεια, ζητάει αποζημίωση 250 εκ. ευρώ, αλλιώτικα θα εμποδίσει την ένταξη της Αλβανίας στην Ε.Ε.( Βρήκε καιρό να πατήσει στον κάλο). Κι αυτά τα 250 εκ. ευρώ, σύμφωνα με την λογική των «αρχόντων», πρέπει να τα πληρώσει ο κοσμάκης, και , ως επί το πλείστον, οι Βορειοηπειρώτες. Και συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν πλήρωναν κάποτε, όπως μαθαίνουμε, οι βόριοι του Σαλί, ή και μερικά χωριά διάσπαρτα, που είχαν τη δύναμη στην εξουσία.

Και υποχρεώνουν τώρα τους Βορειοηπειρώτες να πληρώσουν τα απλήρωτα των άλλων, ξέροντας πως αυτοί ήταν πάντα εντάξει απέναντι των νόμων και πως θα υποκύψουν στην αδικία.

Πηγαίνoυν ομαδικά οι Βορειοηπειρώτες στην «Υπηρεσία του Πελάτη» και ακούν να τους λένε πως έχει γίνει λάθος και τους προτείνουν να κάνουν αίτηση. Και μαζεύονται εκατοντάδες και χιλιάδες αιτήσεις, από μήνα σε μήνα, με το ίδιο περιεχόμενο, χωρίς το ζήτημα αυτό να το λύσουν μόνοι τους εκείνοι που το δημιούργησαν. Και τους παραπέμπουν από τον ένα στον άλλο, κι ας έχουν τις αποδείξεις πληρωμής εντάξει. Και το «χαράτσι», από 3400 λεκ που ήταν πριν το πάγιο, ανέρχεται σε 24.000, 28.000 και παραπάνω λεκ το μήνα, ανεξαρτήτως αν κατοικούν ή όχι στο σπίτι τους, βρίσκονται η όχι στην Αλβανία, ξοδεύουν ρεύμα ή όχι, σύμφωνα του μετρητή. Και οι Βορειοηπειρώτες περιμένουν με αγωνία και χτυποκάρδι κάθε μήνα το «χαράτσι».

Μα γιατί γίνεται αυτό στους Βορειοηπειρώτες; Διότι βρίσκονται απροστάτευτοι από μάνα. Και γίνονται μετά «τα τέρατα και τα σημεία», που λέει ο λαός, το ένα πίσω του άλλου,όπως:

-Βγαίνουν οι παλιοί γαιοκτήμονες, που έχουν πάρει κάποτε, που αλλαξοπίστησαν, τα χωράφια από τους νοικοκυραίους και ζητούν και παίρνουν βουνά και κάμπους, λιβάδια και βοσκοτόπια` μπαίνουν αδέσποτοι κλέφτες στα σπίτια να τα ρημάξουν, και αρπάζουν και ξυλοκοπούν, και κακοποιούν, και μαχαιρώνουν, γιατί τα χωριά μας τα έχει αφήσει το κράτος απροστάτευτα, χωρίς φύλακες και αστυνομικούς` κόβουν το ρεύμα «οι μεγάλοι», μάλιστα και τις Κυριακές, όταν ο κοσμάκης κάνει το σταυρό του στην εκκλησία` στα 9χρονα σχολεία μας η ελληνική γλώσσα σακατεύεται, γιατί τα περισσότερα μαθήματα γίνονται στην αλβανική ή, στα λύκεια, διδάσκεται ως ξένη, μόνον τρεις ώρες την εβδομάδα` στα σχολικά κείμενα γράφονται ανιστόρητα γεγονότα` κτλ, κτλ… Και λένε μετά πως η ένταξη της Αλβανίας στην Ε.Ε. περνάει από την Ελλάδα και, συγκεκριμένα, από το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους Βορειοηπειρώτες… Λόγια που έχουν μέσα τους την ουσία του υπνωτισμού και της εγκατάλειψης.

Κι η πατρίδα τι κάνει; Αναγκάζει τους Βορειοηπειρώτες να αφήσουν τα σπίτια τους και τα νοικοκυριά τους και να πάνε στην Ελλάδα` δίνει την ελληνική εθνικότητα, στους Έλληνες, με το σταγονόμετρο και μόνον όταν δηλώνουν πως κατοικούν στην Ελλάδα` τους αναγκάζουν να έχουν παραμονή στην Ελλάδα για να πάρουν τα φάρμακα από τον ΟΓΑ. Και, το χειρότερο, φτάνει μέχρι εκεί να κόβει και το πενιχρό επίδομα του ΟΓΑ απ’ τους υπερήλικες Βορειοηπειρώτες, τον μοναδικό πόρο επιβίωσης, εκείνο που δίνονταν κάποτε στα γεροντάκια για να κρατήσουν την ψυχή τους, να παραμείνουν στον τόπο τους, να φυλάξουν τα ιερά και τα όσια, τις εκκλησιές και τα ξωκλήσια, τα βουνά και τους κάμπους, τα νοικοκυριά τους,

την μητρική γη, οδηγώντας τους στην εξαθλίωση.

Είναι οι σημερινοί ηγέτες αυτοί που αναγκάζουν τους Βορειοηπειρώτες να νιώθουν τον εαυτόν τους ορφανό στον τόπο τους και ξένο στην πατρίδα τους. Στην Ελλάδα τους, που περιμένανε κάποτε, με το στόμα ανοιχτό, να περάσουν τα σύνορα για να γευτούν Ελλάδα και να χορτάσουν Ελλάδα. Και τώρα; Τώρα τους έχει παγώσει η χαρά στα μάτια, γιατί βρίσκονται ανάμεσα σε δύο πυρά, της μητέρας πατρίδας και της μητριάς Αλβανίας. Ο κόσμος έχει βαρεθεί πια με υποσχέσεις και λόγια παχιά, με το «τώρα» και το « αύριο», με προεκλογικά και μετεκλογικά. Και το κακό είναι που την ασθένεια αυτή την έχουν μεταδώσει και στους ηγέτες του χώρου μας, οι οποίοι έχουν βυθιστεί στον ύπνο της αδιαφορίας και του συμφέροντος κι έχουν κλείσει το στόμα, ξεχνώντας πως είναι παιδιά αυτού του αγονάτιστου λαού.

Ας συνεχίσουν το βιολί τους. Αυτοί σε μια Ελλάδα, γιατί την άλλη την έχουν ξεχάσει, κι εμείς σε δύο, στην ένδοξη Ελλάδα μας, και σε τούτη εδώ, την γενέτειρά μας, την ξακουστή Βόρειο Ήπειρο, που θα την κρατήσουμε με ψυχή και με δόντια και δεν θα την αφήσουμε να την πάρουν άλλοι. Κι ας υποφέρουμε. Κι ας πεινάμε. Κι ας μένουμε απροστάτευτοι. Υπάρχουν Έλληνες απανταχού της γης που στέκονται και θα σταθούνε δίπλα μας. Το ξέρουμε και τους ευγνωμονούμε, εμείς και η πατρίδα.

Ο YΠΕΡΗΛΙΚΑΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΗΣ