Η Αλβανία κατατάσσεται στη 10η θέση μεταξύ περίπου 40 ευρωπαϊκών οικονομιών όσον αφορά την αύξηση των τιμών των τροφίμων την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (HICP) που χρησιμοποιείται από την ΕΕ. Από το 2015 έως τον Μάρτιο του 2025, οι τιμές τροφίμων και μη αλκοολούχων ποτών αυξήθηκαν κατά 67%, με τη χώρα να ξεπερνά τον μέσο όρο της ΕΕ κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες.
Πίεση από τουρισμό, εισαγωγές και υποδομές
Η υψηλή αυτή αύξηση δεν είναι απλώς μια στατιστική καταγραφή. Αντανακλά ευρύτερα προβλήματα στον αγροδιατροφικό τομέα της Αλβανίας και τη διαρκώς αυξανόμενη εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα τρόφιμα. Παρά την άνθηση του τουρισμού, η εγχώρια παραγωγή δεν έχει ενισχυθεί αντίστοιχα, με αποτέλεσμα η ζήτηση να καλύπτεται από ακριβότερα εισαγόμενα προϊόντα.
Η γήρανση του πληθυσμού και η σταδιακή αστικοποίηση δημιουργούν επιπλέον πιέσεις, ενώ η αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων εξακολουθεί να έχει διαρθρωτικά κόστη και ανεπαρκή υποστήριξη από στοχευμένες πολιτικές.
Οι γείτονες ξεπερνούν την Αλβανία σε εισοδήματα
Ενδεικτικό της οικονομικής απόκλισης είναι το γεγονός ότι, παρά την αύξηση των τιμών, η Αλβανία υστερεί σημαντικά σε μισθολογικό επίπεδο σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων. Το 2024, ο μέσος ακαθάριστος μηνιαίος μισθός στην Αλβανία ανήλθε σε περίπου 770 ευρώ, τη στιγμή που στη Σερβία ήταν 1.150 ευρώ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη 1.100 ευρώ, στο Μαυροβούνιο 1.083 ευρώ και στη Βόρεια Μακεδονία 1.020 ευρώ.
Ενώ πολλές χώρες στην Ευρώπη ανταποκρίθηκαν στον πληθωρισμό με πολιτικές αύξησης μισθών και συντάξεων, η Αλβανία παραμένει πιο συγκρατημένη, κυρίως με παρεμβάσεις στον δημόσιο τομέα.
Ο κίνδυνος της σύγκλισης που απομακρύνεται
Η κατάσταση δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς για τη δυνατότητα της χώρας να συγκλίνει μακροπρόθεσμα με τα ευρωπαϊκά επίπεδα διαβίωσης. Οι πολίτες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες δυσκολίες στην κάλυψη βασικών αναγκών, ενώ η οικονομική ανάπτυξη δεν συνοδεύεται από επαρκή ανακατανομή πόρων και ενίσχυση της αγροτικής οικονομίας.
Για να αναστραφεί αυτή η πορεία, απαιτούνται δομικές μεταρρυθμίσεις στον πρωτογενή τομέα, βελτίωση των πολιτικών τιμολόγησης και επιδοτήσεων, καθώς και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που να διασφαλίζει αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών