Η "πράσινη" επιχειρηματική επέκταση της οικογένειας Ρούτσι: Πάρκο φωτοβολταϊκών στην παραλία της Τόπογια

Μια μεγάλη παραθαλάσσια έκταση στην περιοχή της Τόπογια, κοντά στο Φιέρι, έχει παραχωρηθεί στον Λεντιάν Ρούτσι, γιο του πρώην προέδρου της Βουλής της Αλβανίας, Γκραμόζ Ρούτσι, για την ανάπτυξη ενός φωτοβολταϊκού πάρκου. Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και ερωτήματα για πιθανή σύγκρουση συμφερόντων και πολιτική επιρροή πίσω από την επένδυση.
Σύμφωνα με επίσημα έγγραφα, ο Λεντιάν Ρούτσι, μέσω της εταιρείας του “SLR Albania” sh.p.k., υπέγραψε στις 9 Ιουλίου 2022 σύμβαση μίσθωσης με τον Δήμο Φιέρι για 50.000 τετραγωνικά μέτρα δημόσιας παραθαλάσσιας γης, στην κτηματολογική ζώνη υπ’ αριθμόν 3358. Η εταιρεία σχεδιάζει την κατασκευή ενός ηλιακού πάρκου ισχύος 2 MW, μαζί με τις αντίστοιχες βοηθητικές εγκαταστάσεις.

Η σύμβαση φέρει την υπογραφή του δημάρχου Φιέρι, Αρμάντο Σουμπάσι, στενού πολιτικού συνεργάτη και πρώην υποστηρικτή του Γκραμόζ Ρούτσι στην περιοχή. Η έγκριση του έργου από το Εθνικό Συμβούλιο Εδαφικής Ανάπτυξης και Υδάτων ήρθε πρόσφατα, ανοίγοντας τον δρόμο για την υλοποίηση της επένδυσης σε μία από τις πλέον περιζήτητες παράκτιες ζώνες της περιοχής.
Στα συνοδευτικά έγγραφα αναφέρεται ότι, αν και η συνολική μισθωμένη επιφάνεια είναι 50.000 m², η ζώνη που θα καταληφθεί από το έργο ανέρχεται σε περίπου 20.000 m². Η εταιρεία “SLR Albania”, η οποία ιδρύθηκε το 2022, ανήκει εξ ολοκλήρου στον Λεντιάν Ρούτσι και δηλώνει ως αντικείμενο δραστηριότητας την ανάπτυξη έργων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Ωστόσο, η στενή σχέση μεταξύ του επιχειρηματία και του δημάρχου που υπέγραψε τη σύμβαση προκαλεί σοβαρές υποψίες για ευνοϊκή μεταχείριση και πολιτική διασύνδεση. Αναλυτές υποστηρίζουν ότι η παραχώρηση μιας τόσο στρατηγικής δημόσιας έκτασης, σε μια περιοχή όπου οι οικοδομικές δραστηριότητες είναι περιορισμένες λόγω του προστατευόμενου χαρακτήρα της ακτογραμμής, συνιστά κατάχρηση δημόσιου συμφέροντος.
Τρία χρόνια μετά την αποχώρηση του Γκραμόζ Ρούτσι από την ενεργό πολιτική, ο γιος του φαίνεται να εξασφαλίζει πρόσβαση σε δημόσιους πόρους μέσω ενός έργου που, αν και παρουσιάζεται ως “πράσινη επένδυση”, φέρει έντονο πολιτικό αποτύπωμα. Η υπόθεση αναδεικνύει για ακόμη μία φορά πως, στην αλβανική πολιτική πραγματικότητα, η επιρροή δεν αποσύρεται ποτέ — απλώς αλλάζει γενιά.

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια