Δημήτριος Μπεντούλης (1914–1996): Μια εξέχουσα μορφή της Ορθοδοξίας στην Αλβανία

Ο Δημήτριος Μπεντούλης γεννήθηκε το 1914 στους Σχωριάδες Πωγωνίου, στον σημερινό Δήμο Δρόπολης. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες πνευματικές και εκκλησιαστικές προσωπικότητες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας κατά τον 20ό αιώνα, με πολυσχιδές έργο ως θεολόγος, παιδαγωγός, συγγραφέας και μεταφραστής.

Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών στην Αθήνα το 1930, συνέχισε θεολογικές σπουδές στη Ρουμανία, τις οποίες περάτωσε το 1934. Παράλληλα με τη θεολογία, ειδικεύτηκε στη Βυζαντινή Μουσική, δείχνοντας από νωρίς το εύρος των πνευματικών του ενδιαφερόντων.
Επιστρέφοντας στην Αλβανία το 1934, εργάστηκε ως καθηγητής και την περίοδο 1935–1944 διετέλεσε διευθυντής της Θεολογικής Σχολής «Απόστολος Παύλος» στα Τίρανα. Με το κλείσιμο της Σχολής το 1945, εξαιτίας της εγκαθίδρυσης του καθεστώτος Χότζα, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από το θεολογικό και εκπαιδευτικό έργο. Στη συνέχεια εργάστηκε στη Διεύθυνση Κεντρικών Εργοστασίων στο Δυρράχιο και αργότερα ως προϊστάμενος σχεδιασμού στο Μηχανουργικό Εργοστάσιο των Τιράνων.
Η περίοδος από το 1945 έως το 1967, όταν καταστράφηκαν οι εκκλησίες και απαγορεύτηκε κάθε θρησκευτική δραστηριότητα στην Αλβανία, μέχρι το 1990, υπήρξε για τον Δημήτριο Μπεντούλη μια μακρά εποχή περιθωριοποίησης, κατά την οποία το πλούσιο ταλέντο και η πνευματική του προσφορά δεν μπορούσαν να εκδηλωθούν δημόσια.

Μετά την πτώση του αθεϊστικού καθεστώτος και την αποκατάσταση της θρησκευτικής ελευθερίας, ο Μπεντούλης, ήδη συνταξιούχος, τέθηκε επικεφαλής των προσπαθειών για την αναγέννηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αλβανία. Με την άφιξη του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου στα Τίρανα, έγινε στενός συνεργάτης και δεξί του χέρι. Επανήλθε στο παιδαγωγικό του έργο στη Θεολογική Σχολή του Δυρραχίου και ανέπτυξε έντονη δημοσιογραφική δραστηριότητα, όντας βασικός αρθρογράφος της εκκλησιαστικής εφημερίδας «Ngjallja» (Ανάσταση).
Για τη μακρόχρονη και πολύτιμη προσφορά του στην Ορθοδοξία της Αλβανίας, τιμήθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο Α΄ με τον υψηλό τίτλο του «Άρχοντα – Διδασκάλου του Ευαγγελίου».

Το συγγραφικό του έργο είναι ιδιαίτερα αξιόλογο, αν και το μεγαλύτερο μέρος του εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, χάρη στη φροντίδα του υιού του, Χριστοφόρου Μπεντούλη. Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του συγκαταλέγονται:

• Η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας έως το 1944 (1992)
• Μια επισκόπηση των εκκλησιών και μοναστηριών του Πωγωνίου (1996)
• Ο Κώδικας της Εκκλησίας του Αγίου Προκοπίου (1997)
• Οι Σχωριάδες Πωγωνίου (2000)
• Η Σώπικη Πωγωνίου (2002)
• Η Τσάτιστα Πωγωνίου (2002)

Παράλληλα, μετέφρασε σημαντικά θρησκευτικά και παιδαγωγικά έργα.

Ο Δημήτριος Μπεντούλης υπήρξε και εμπνευσμένος δάσκαλος. Όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν ως καθηγητή της Ιστορίας του Χριστιανισμού στην Αλβανία, μαρτυρούν ότι η διδασκαλία του ξεχώριζε όχι μόνο για το επιστημονικό της βάθος, αλλά και για το πάθος, την καθαρότητα και την πνευματική της δύναμη.
Προσωπικότητες όπως ο Δημήτριος Μπεντούλης είναι σπάνιες και ανεπανάληπτες. Η ζωή και το έργο του αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για την Εκκλησία και τον ελληνισμό της περιοχής και αξίζουν την τιμή και την αναγνώριση που τους αναλογεί.

Διαβάστε ακόμη

* Πρωην Αλβανός ΥΠΕΞ: Ο Σκεντέρμπεης αγωνίστηκε για την προστασία του Χριστιανισμού

* Τα άγνωστα πάθη του Αναστάσιου στην Αλβανία

* Άγιος Σοφιανός ο Βορειοηπειρώτης

👉Ακολουθήστε μας στο twitter