Γράφει ο Σταύρος Γ. ΝΤΑΓΙΟΣ
Διδάκτωρ Ιστορίας ΑΠΘ
Την 20ή Ιανουαρίου 1952 εκτελέστηκε στα Τίρανα ο Βαγγέλης Δήμος, του Χρήστου, ηλικίας 22 ετών. Είχε διαφύγει στην Ελλάδα ως πολιτικός φυγάς στις 6 Αυγούστου 1947, μαζί με τους συγχωριανούς του Κώστα Καραλή, Ανδρέα Λαζάκη, Στέφο Πέτρο, Γιάννη Σταύρο και Κώστα Λώλη.
Λίγους μήνες αργότερα, στο πλαίσιο της απέλπιδος απόπειρας πραξικοπηματικής επιχείρησης για την ανατροπή του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας, μαζί με τον Στέφο Πέτρο —στρατευμένοι κυρίως στην υπηρεσία των Αμερικανών— εισήλθε στην Αλβανία δώδεκα φορές με διάφορες μυστικές αποστολές, κυρίως ως σύνδεσμος για συλλογή πληροφοριών.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1949 συνελήφθη (ο Στέφος Πέτρος συνελήφθη αργότερα, στις 31 Μαΐου 1951) και, με την απόφαση 5/22.10.1951, σε θορυβώδη δίκη που διεξήχθη σε κινηματοθέατρο των Τιράνων, προς παραδειγματισμό και διαπόμπευση, κατηγορήθηκε, μαζί με άλλους δεκατρείς συγκατηγορούμενους —στην πλειονότητά τους Αλβανούς, χωρίς καμία συνεργατική σχέση μεταξύ τους— ως επικεφαλής σπείρας με σκοπό τη στάση και την απόπειρα ανατροπής της συνταγματικής τάξης.
Καταδικάστηκε σε θάνατο (μαζί με άλλους τρεις), ενώ οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές φυλάκισης. Την ίδια ημέρα κατέθεσε αίτηση απονομής χάριτος, όμως το Προεδρείο της Βουλής, με την απόφαση της 3ης Ιανουαρίου 1952, απέρριψε ομόφωνα το αίτημα. Εκτελέστηκε στις 20 Ιανουαρίου 1952.
Στις 14 Οκτωβρίου 1951, η εφημερίδα «Λαϊκό Βήμα», με πηχυαίους τίτλους, κατακεραύνωνε τη δράση του, δημοσιεύοντας εκτεταμένες αναφορές από την ακροαματική διαδικασία. Ο Στέφος Πέτρος καταδικάστηκε σε 15 χρόνια ειρκτής και αποφυλακίστηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1962.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών