Οδυσσέας Κόκολης: Η θανάτωση και η σκύλευση ενός αθώου νεαρού

Γράφει ο Σταύρος Ντάγιος

Την 6η Ιανουαρίου 1983, στις 2:45 οι δυνάμεις προκάλυψης και μεθορίου της Επισκοπής (Αργυροκάστρου) δολοφόνησαν τον νεαρό Βορειοηπειρώτη Οδυσσέα Κόκολη, του Μιχάλη, από τη Φράστανη, ο οποίος, αφού είχε καταφέρει να κόψει τα σύρματα του συστήματος ηλεκτροσήμανσης (SES) της μεθορίου, επιχειρούσε να διαφύγει στην Ελλάδα. Στη συνέχεια, με εντολή της κομματικής ηγεσίας Αργυροκάστρου, το πτώμα του επίδοξου φυγά προσδέθηκε σε γεωργικό τρακτέρ και, σε μια ενέργεια επίδειξης μίσους και αντεκδίκησης, σύρθηκε βεβηλωμένο στα χωριά της Δρόπολης, προς παραδειγματισμό και τρομοκράτηση του πληθυσμού.

Ξημέρωνε των Θεοφανίων και ο Οδυσσέας ήταν μόνον 18 ετών.

Επιπλέον, την 3η Σεπτεμβρίου 1988, ο σκοπός της στρατιωτικής μονάδας 9102/2 στη Φράστανη φόνευσε και τον πατέρα του, Μιχάλη Κόκολη του Γρηγόρη, ετών 63, φύλακα στον στάβλο αγελάδων του συνεταιρισμού, επικαλούμενος προσχηματικά ότι δέχθηκε επίθεση από το θύμα.

Στις 16 Ιουνίου 1992, ο δημοσιογράφος Χρήστος Τζιάς, μέσω του μεταπολιτευτικού "Λαϊκού Βήματος", απηύθυνε έκκληση προς τον Σύλλογο Πρώην Πολιτικών Κρατουμένων και Εξορισθέντων Αργυροκάστρου, «Ο Οδυσσέας πρέπει να δικαιωθεί», ζητώντας να αναζητηθεί ο τόπος της πρόχειρης παράχωσης του νεαρού θύματος, να πραγματοποιηθεί η ανακομιδή των οστών και η ταφή του στα κοιμητήρια του χωριού του, όπως άρμοζε και όπως είχε συμβεί στην περίπτωση του επίσης νεαρού Αριστοτέλη Ξέρα, ο οποίος είχε πεθάνει σε απεργία πείνας στις περιβόητες φυλακές του Σπατς, στις 4 Μαΐου 1978 (είχε συλληφθεί στις 16 Απριλίου 1974).

Τέλος, ίσως έχει πλέον έλθει η πλήρωση του χρόνου για την ανέγερση μιας γενναίας αναμνηστικής επιτύμβιας στήλης στο κέντρο της Δρόπολης, με τα ονόματα όλων των θυμάτων μας, τα οποία μαρτύρησαν υπομένοντας με καρτερία το τέλος τους. Θα είναι το ελάχιστο χρέος μας απέναντί τους.

Πηγή: Σταύρος Γ. Ντάγιος, "Κυνηγώντας χίμαιρες: Αλβανοί πολιτικοί φυγάδες στην Ελλάδα (1945–1991)", Θεσσαλονίκη: Literatus, 2011.

Διαβάστε ακόμη

* Σπύρος Πάνος: Ο πιο υψηλόβαθμος Έλληνας στην αλβανική κομματική και κυβερνητική εξουσία

* Ανδρέας Γ. Ανδρίκου: Ένας Δροπολίτης που «εκτελέστηκε» δύο φορές

* Δημήτρης Μέτσος (1913–1971): Μάρτυρας της Βορείου Ηπείρου στη σκιά του ολοκληρωτισμού

👉 Ακολουθήστε το Apenadi.Blogspot στο Twitter