Υπό το βάρος της έντονης αντίδρασης ελληνικών μέσων ενημέρωσης, αλλά και της δυσφορίας που εκφράστηκε στην ίδια την αλβανική κοινή γνώμη, ο Ράμα επιχείρησε να επαναπροσδιορίσει τη στάση του, διαβεβαιώνοντας εκ των υστέρων για τον σεβασμό του προς την ελληνική ιστορία, τον πολιτισμό και τον ελληνικό λαό. Οι αναφορές του στον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τη συμβολή της Αρχαίας Ελλάδας στον ευρωπαϊκό πολιτισμό περισσότερο θύμισαν υποχρεωτική διπλωματική διόρθωση παρά ειλικρινή αυτοκριτική.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται σε μια «παρεξηγημένη φράση». Ο Έντι Ράμα έχει επανειλημμένα επιδείξει μια ρητορική που φλερτάρει επικίνδυνα με τον εθνικιστικό υπαινιγμό εις βάρος της Ελλάδας, ιδίως όταν απευθύνεται σε διεθνή ακροατήρια, όπου το επικοινωνιακό κόστος θεωρεί –λανθασμένα– ότι είναι περιορισμένο. Αυτή τη φορά, όμως, οι αντιδράσεις δεν περιορίστηκαν εκτός Αλβανίας.
Σημαντικό τμήμα της αλβανικής κοινωνίας, το οποίο στην πλειοψηφία του διατηρεί φιλικά αισθήματα προς την Ελλάδα και αναγνωρίζει τη σημασία των ελληνοαλβανικών σχέσεων, αντιμετώπισε τις δηλώσεις Ράμα ως άστοχες, περιττές και επιζήμιες. Σε μια περίοδο όπου η Αλβανία επιδιώκει την ευρωπαϊκή της πορεία, τέτοιες ρητορικές εξάρσεις δεν εκλαμβάνονται ως «χιούμορ», αλλά ως πολιτική ανευθυνότητα.
Η προσπάθεια του Αλβανού πρωθυπουργού να εμφανιστεί στη συνέχεια ως θύμα «υπερευαίσθητων» αντιδράσεων και «εθνικιστικού πάθους» στα ελληνικά ΜΜΕ δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν εκείνος που άνοιξε τη συζήτηση με τρόπο προκλητικό. Η ειρωνική κατακλείδα της ανάρτησής του, μάλιστα, δείχνει ότι η αναδίπλωση έχει σαφή όρια και περισσότερο επικοινωνιακό χαρακτήρα παρά ουσιαστική μετατόπιση στάσης.
Σε τελική ανάλυση, το επεισόδιο αυτό ανέδειξε κάτι βαθύτερο: το χάσμα ανάμεσα στη ρητορική του Έντι Ράμα και στις πραγματικές διαθέσεις της αλβανικής κοινωνίας απέναντι στην Ελλάδα. Μια κοινωνία που, παρά τις δυσκολίες και τις ιστορικές φορτίσεις, επιλέγει τη συνύπαρξη, τον ρεαλισμό και τη συνεργασία — σε αντίθεση με έναν πρωθυπουργό που συχνά επενδύει στο προκλητικό ύφος, ακόμη κι όταν αυτό υπονομεύει τη διπλωματία και τη σοβαρότητα που απαιτεί ο ρόλος του.
Η ανάρτηση-αναδίπλωση Ράμα μεταφρασμένη στα Ελληνικά
«Είμαι ειλικρινά έκπληκτος από την αντίδραση ορισμένων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα και κάποιου κουρασμένου Έλληνα πολιτικού σε σχέση με τους απολύτως μη προκλητικούς τόνους μου, αλλά με φιλικό χιούμορ, κατά τη συνομιλία μου με τον αξιότιμο δημοσιογράφο John Defterios στο πάνελ που οργανώθηκε στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Άμπου Ντάμπι.
Είναι απίστευτο το πώς μια φράση ειπωμένη με χιούμορ αποκόπτεται πλήρως από το πλαίσιό της και μετατρέπεται σε δημόσια αντιπαράθεση με εθνικιστικό πάθος, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στη μιντιακή Αθήνα.
Ωστόσο, διαβεβαιώνω όλους όσοι ανησύχησαν ή προσβλήθηκαν ότι δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα αποτελεί το θεμέλιο του ευρωπαϊκού πολιτισμού· ότι ο ελληνικός πολιτισμός αξίζει μόνο θαυμασμό, όχι μόνο για τους φιλοσόφους της αρχαιότητας αλλά και για τους ποιητές, τους συγγραφείς, τους κινηματογραφιστές και τη μουσική που έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα· ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα για την οποία τρέφω τα πιο θετικά αισθήματα· ότι ο ελληνικός λαός είναι για μένα ένας αναντικατάστατος γείτονας και αδιαμφισβήτητος αδελφός του αλβανικού λαού· και ότι για τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό 🇦🇱❤️🇬🇷
Κατανοηθήκαμε; Ελπίζω πως ναι.
Όμως, ας μη μου ζητήσει κανείς από όσους ανησύχησαν ή προσβλήθηκαν από το χιούμορ μου να θεωρώ ότι όποιος γράφει και μιλά ελληνικά με τον εθνικιστικό πάθος των προαναφερθέντων είναι απόγονος του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη 🤷🏻♂️
Αυτά. »
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών