Στην Κύπρο, η πολιτική σκηνή βρίσκεται σε αναταραχή μετά την αποκάλυψη ενός βίντεο που φέρνει στο φως συνομιλίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, για πιθανές μίζες στην προεκλογική του εκστρατεία. Στο βίντεο εμφανίζονται ο διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου Χαράλαμπος Χαραλάμπους, ο πρώην Υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης και ο CEO της εταιρείας Cyfield Γιώργος Χρυσοχό, συζητώντας τρόπους παράκαμψης των ορίων χρηματοδότησης προς τον Πρόεδρο.
Οι αποκαλύψεις έχουν προκαλέσει ομοβροντία αντιδράσεων από την αντιπολίτευση, ενώ εγείρουν ερωτήματα για το πώς η εικόνα του Χριστοδουλίδη ως «καλού παιδιού» της πολιτικής, τεχνοκράτη και πράου προσωπικότητας, διαμορφώθηκε μεθοδικά μέσα από επικοινωνιακά τεχνάσματα και παραπληροφόρηση.
Ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης, μέσα από την πολυσχιδή έρευνά του, παρουσιάζει ένα πρόσωπο εντελώς διαφορετικό από την επίσημη εικόνα. Δημόσια, ο Χριστοδουλίδης εμφανίζεται ήρεμος, ευγενικός και αδιάβλητος, αλλά σύμφωνα με ιδιωτικά μηνύματα που διέρρευσαν, αποκαλύπτεται μια προσωπικότητα φιλόδοξη, μικρόψυχη και αδίστακτη, ικανή να χρησιμοποιεί την υποκρισία ως όπλο.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Υπουργός Εξωτερικών, αφιέρωνε μεγάλο μέρος του χρόνου του για την προσωπική του προβολή και την προετοιμασία της υποψηφιότητάς του για τις εκλογές του 2023, παρά τις δημόσιες δηλώσεις του ότι δεν ασχολείται με προεκλογικές στρατηγικές.
Σύμφωνα με τα μηνύματα που αντάλλασσε με τον συνεργάτη του Μανώλη Κυριάκου, ο Χριστοδουλίδης δημιούργησε μια βιομηχανία fake λογαριασμών και ψεύτικων ειδησεογραφικών σελίδων για να προωθεί την υποψηφιότητά του. Ο Κυριάκου είχε αναλάβει τη δημιουργία λογαριασμών σε Twitter και Facebook, ενώ ο Πρόεδρος έδινε λεπτομερείς οδηγίες για το περιεχόμενο, το timing και τον τρόπο αλληλεπίδρασης με το κοινό.
Μάλιστα, οι οδηγίες του Χριστοδουλίδη περιλάμβαναν την τακτική «να φαίνεται αυθόρμητο», ώστε οι αναρτήσεις να μην θεωρούνται στημένες. Όταν το Facebook κατέβασε ορισμένες σελίδες, ο ίδιος φρόντιζε να διατηρεί αποποίηση ευθυνών και να εμφανίζεται ως θύμα των περιστάσεων.
Πέρα από τη χρήση των social media, τα μηνύματα δείχνουν ότι ο Χριστοδουλίδης χρησιμοποιούσε χυδαίες και κατηγορηματικές επιθέσεις ενάντια σε πολιτικούς και δημοσιογράφους που θεωρούσε εμπόδιο. Χαρακτήριζε συνεργάτες και αντιπάλους ως «φιλότουρκους» ή «πληρωμένους», ενώ δημόσια διατηρούσε την εικόνα της ψύχραιμης και ευπρεπούς πολιτικής προσωπικότητας.
Η ίδια στρατηγική αφορούσε και την αξιοποίηση επικοινωνιακών «σκανδάλων» τρίτων, με στόχο την σπίλωση χαρακτήρων και την αποδυνάμωση πολιτικών αντιπάλων.
Η συνεργασία με τον Μανώλη Κυριάκου διαταράχθηκε όταν το ΔΗΚΟ ζήτησε την απομάκρυνσή του από το επιτελείο του Χριστοδουλίδη. Ο Πρόεδρος προσπάθησε να μεταφέρει την ευθύνη στον Κυριάκου, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο ίδιος ο ενορχηστρωτής της εκστρατείας παραπληροφόρησης. Τα δημοσιοποιημένα μηνύματα αποκαλύπτουν πώς ο Χριστοδουλίδης φρόντιζε να εμφανίζεται ως θύμα, ενώ ήταν στο επίκεντρο ενός μηχανισμού πολιτικής χειραγώγησης και χαρακτήρων.
Η έρευνα και τα μηνύματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποκαλύπτουν μια διπλή προσωπικότητα: από τη μία, ο ήρεμος τεχνοκράτης που υποδύεται το «καλό παιδί» και από την άλλη, ο αδίστακτος στρατηγός της επικοινωνίας που οργανώνει, καθοδηγεί και παραπληροφορεί για προσωπικό όφελος. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την προεκλογική στρατηγική, αλλά εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ηθική και τη διαφάνεια στην πολιτική σκηνή της Κύπρου.
Οι αποκαλύψεις έχουν προκαλέσει ομοβροντία αντιδράσεων από την αντιπολίτευση, ενώ εγείρουν ερωτήματα για το πώς η εικόνα του Χριστοδουλίδη ως «καλού παιδιού» της πολιτικής, τεχνοκράτη και πράου προσωπικότητας, διαμορφώθηκε μεθοδικά μέσα από επικοινωνιακά τεχνάσματα και παραπληροφόρηση.
Ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης, μέσα από την πολυσχιδή έρευνά του, παρουσιάζει ένα πρόσωπο εντελώς διαφορετικό από την επίσημη εικόνα. Δημόσια, ο Χριστοδουλίδης εμφανίζεται ήρεμος, ευγενικός και αδιάβλητος, αλλά σύμφωνα με ιδιωτικά μηνύματα που διέρρευσαν, αποκαλύπτεται μια προσωπικότητα φιλόδοξη, μικρόψυχη και αδίστακτη, ικανή να χρησιμοποιεί την υποκρισία ως όπλο.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Υπουργός Εξωτερικών, αφιέρωνε μεγάλο μέρος του χρόνου του για την προσωπική του προβολή και την προετοιμασία της υποψηφιότητάς του για τις εκλογές του 2023, παρά τις δημόσιες δηλώσεις του ότι δεν ασχολείται με προεκλογικές στρατηγικές.
Σύμφωνα με τα μηνύματα που αντάλλασσε με τον συνεργάτη του Μανώλη Κυριάκου, ο Χριστοδουλίδης δημιούργησε μια βιομηχανία fake λογαριασμών και ψεύτικων ειδησεογραφικών σελίδων για να προωθεί την υποψηφιότητά του. Ο Κυριάκου είχε αναλάβει τη δημιουργία λογαριασμών σε Twitter και Facebook, ενώ ο Πρόεδρος έδινε λεπτομερείς οδηγίες για το περιεχόμενο, το timing και τον τρόπο αλληλεπίδρασης με το κοινό.
Μάλιστα, οι οδηγίες του Χριστοδουλίδη περιλάμβαναν την τακτική «να φαίνεται αυθόρμητο», ώστε οι αναρτήσεις να μην θεωρούνται στημένες. Όταν το Facebook κατέβασε ορισμένες σελίδες, ο ίδιος φρόντιζε να διατηρεί αποποίηση ευθυνών και να εμφανίζεται ως θύμα των περιστάσεων.
Πέρα από τη χρήση των social media, τα μηνύματα δείχνουν ότι ο Χριστοδουλίδης χρησιμοποιούσε χυδαίες και κατηγορηματικές επιθέσεις ενάντια σε πολιτικούς και δημοσιογράφους που θεωρούσε εμπόδιο. Χαρακτήριζε συνεργάτες και αντιπάλους ως «φιλότουρκους» ή «πληρωμένους», ενώ δημόσια διατηρούσε την εικόνα της ψύχραιμης και ευπρεπούς πολιτικής προσωπικότητας.
Η ίδια στρατηγική αφορούσε και την αξιοποίηση επικοινωνιακών «σκανδάλων» τρίτων, με στόχο την σπίλωση χαρακτήρων και την αποδυνάμωση πολιτικών αντιπάλων.
Η συνεργασία με τον Μανώλη Κυριάκου διαταράχθηκε όταν το ΔΗΚΟ ζήτησε την απομάκρυνσή του από το επιτελείο του Χριστοδουλίδη. Ο Πρόεδρος προσπάθησε να μεταφέρει την ευθύνη στον Κυριάκου, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο ίδιος ο ενορχηστρωτής της εκστρατείας παραπληροφόρησης. Τα δημοσιοποιημένα μηνύματα αποκαλύπτουν πώς ο Χριστοδουλίδης φρόντιζε να εμφανίζεται ως θύμα, ενώ ήταν στο επίκεντρο ενός μηχανισμού πολιτικής χειραγώγησης και χαρακτήρων.
Η έρευνα και τα μηνύματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποκαλύπτουν μια διπλή προσωπικότητα: από τη μία, ο ήρεμος τεχνοκράτης που υποδύεται το «καλό παιδί» και από την άλλη, ο αδίστακτος στρατηγός της επικοινωνίας που οργανώνει, καθοδηγεί και παραπληροφορεί για προσωπικό όφελος. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την προεκλογική στρατηγική, αλλά εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ηθική και τη διαφάνεια στην πολιτική σκηνή της Κύπρου.
Διαβάστε ακόμη

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών