Ο Edi Rama, σαν άλλος ιπτάμενος επιθεωρητής έργων, επέλεξε το πιο ασφαλές οδικό δίκτυο της χώρας: τα σύννεφα. Ενώ οι πολίτες περιμένουν να μετακινηθούν με κίνδυνο και τα φορτηγά αναζητούν παρακαμπτήριες που δεν υπάρχουν, ο πρωθυπουργός απογειώνεται με ελαφρότητα – κυριολεκτικά και πολιτικά.
Προορισμός; Η Κορυτσά για τα εγκαίνια του «Πόλου της Γνώσης». Ενός χώρου αφιερωμένου, υποτίθεται, στη γνώση και την πρόοδο. Ίσως εκεί να διδάσκεται και το νέο μάθημα κυβερνητικής φυσικής: «Πώς να υπερβαίνεις τα προβλήματα χωρίς να τα λύνεις». Πρακτική εφαρμογή: αν ο δρόμος είναι κλειστός, μην τον ανοίξεις — πέτα από πάνω του.
Οι απλοί πολίτες, βέβαια, δεν έχουν την πολυτέλεια της εναέριας διαφυγής. Δεν διαθέτουν ελικόπτερα, ούτε προγραμματισμένες κορδέλες εγκαινίων. Διαθέτουν μόνο λακκούβες, ρωγμές και μια μόνιμη αίσθηση ότι ζουν σε παράλληλη πραγματικότητα: εκεί όπου οι υποδομές υπόσχονται ανάπτυξη, αλλά παραδίδουν χώμα και πέτρες.
Η κυβέρνηση, πιστή στη φιλοσοφία «ό,τι δεν βλέπεις δεν υπάρχει», φαίνεται να υιοθετεί την εναέρια διακυβέρνηση ως νέο μοντέλο διοίκησης. Από ψηλά όλα μοιάζουν μικρά: οι δρόμοι, τα προβλήματα, ακόμα και η δυσαρέσκεια. Το μόνο που φαίνεται μεγάλο είναι η απόσταση ανάμεσα στην εξουσία και την καθημερινότητα.
Και κάπως έτσι, η νοτιοανατολική Αλβανία μένει να μετρά κατολισθήσεις, ενώ η κυβέρνηση μετρά πτήσεις. Οι πολίτες περιμένουν να ανοίξει ο δρόμος. Η εξουσία έχει ήδη βρει τον δικό της: ευθύ, καθαρό και χωρίς κυκλοφοριακή συμφόρηση — κατευθείαν πάνω από τα κεφάλια τους.
Προορισμός; Η Κορυτσά για τα εγκαίνια του «Πόλου της Γνώσης». Ενός χώρου αφιερωμένου, υποτίθεται, στη γνώση και την πρόοδο. Ίσως εκεί να διδάσκεται και το νέο μάθημα κυβερνητικής φυσικής: «Πώς να υπερβαίνεις τα προβλήματα χωρίς να τα λύνεις». Πρακτική εφαρμογή: αν ο δρόμος είναι κλειστός, μην τον ανοίξεις — πέτα από πάνω του.
Οι απλοί πολίτες, βέβαια, δεν έχουν την πολυτέλεια της εναέριας διαφυγής. Δεν διαθέτουν ελικόπτερα, ούτε προγραμματισμένες κορδέλες εγκαινίων. Διαθέτουν μόνο λακκούβες, ρωγμές και μια μόνιμη αίσθηση ότι ζουν σε παράλληλη πραγματικότητα: εκεί όπου οι υποδομές υπόσχονται ανάπτυξη, αλλά παραδίδουν χώμα και πέτρες.
Η κυβέρνηση, πιστή στη φιλοσοφία «ό,τι δεν βλέπεις δεν υπάρχει», φαίνεται να υιοθετεί την εναέρια διακυβέρνηση ως νέο μοντέλο διοίκησης. Από ψηλά όλα μοιάζουν μικρά: οι δρόμοι, τα προβλήματα, ακόμα και η δυσαρέσκεια. Το μόνο που φαίνεται μεγάλο είναι η απόσταση ανάμεσα στην εξουσία και την καθημερινότητα.
Και κάπως έτσι, η νοτιοανατολική Αλβανία μένει να μετρά κατολισθήσεις, ενώ η κυβέρνηση μετρά πτήσεις. Οι πολίτες περιμένουν να ανοίξει ο δρόμος. Η εξουσία έχει ήδη βρει τον δικό της: ευθύ, καθαρό και χωρίς κυκλοφοριακή συμφόρηση — κατευθείαν πάνω από τα κεφάλια τους.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών