Η 112η Επέτειος μνήμης της Ανακήρυξης Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου!

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών μας προσκαλεί να παραστούμε στην Πανηγυρική Δοξολογία που τελεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση Αθήνα την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 11.00 για την 112η Επέτειο Ανακήρυξης Αυτόνομου Πολιτείας Βορείου Ηπείρου 17.02.1914.
Και το άγαλμα της Βορείου Ηπείρου (η γυναίκα με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα) που κάποτε κοσμούσε την οδό Τοσίτσα. Που είναι σήμερα;

Πρέπει να ευχαριστούμε τον κ. Καραθάνο, ο οποίος επικεφαλής του Βορειοηπειρωτικού Συλλόγου χρόνια συνέχεια εκτελεί το χρέος του και με το παραπάνω. Που είναι όμως η «επίσημη Ελλάδα», η οποία είχε δέσει πισθάγκωνα τα χέρια αυτής της «γυναίκας»; Γιατί αποφεύγει να μνημονεύσει «επίσημα» και τις δικές μας επετείους; Γιατί μας θεωρεί κατώτερους των άλλων περιοχών της, όταν συναινέσει της αυτός ο «συμβολισμός» εκχωρήθηκε σε άλλη επικράτεια;
Άλλο αν φταίμε και εμείς, οι ηγεσίες μας! Εύπλαστες όπως τις είχε μετατρέψει το καθεστώς της δικτατορίας, κυνήγησαν μόνο το κέρδος, ή ίσως πληρώνονταν από τους «μεν» και τους «δε», μη λαμβάνοντας ευθύνες για το πώς έπρεπε στις μέρες μας να πορευτεί η Κοινότητα!

Φταίμε μεν αλλά δικαιολογημένα! Δεν υπάρχει άλλη Μειονότητα στην Ευρώπη, η οποία αποδήμησε ομαδικά για να επιβιώσει, καθώς αν και φτωχή σε εκείνο το σύστημα, το οποίο καλώς κατάρρευσε, δεν μπορούσε να επιβιώσει χωρίς την επιστροφή των περιουσιών που της είχε δημεύσει το καθεστώς σε διάφορες περιόδους, χωρίς καμιά επένδυση για τα προς το ζην, χωρίς υγειονομική περίθαλψη, αρκετή αστυνόμευση, υποδομές που βοηθούν την ενεργοποίηση της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και άλλων ενασχολήσεων ή χωρίς ενδιαφέρον και προστασία εκ μέρους της μητρός πατρίδας!
Με το φταίμε και εμείς δεν εννοώ για πράξεις που δημιουργούν υπόνοιες ή χάσμα μεταξύ μας και των αλβανών συμπατριωτών, ούτε εννοώ να κριθούν τα «κακώς κείμενα» εις βάρος μας, μέχρι την ένταξη της Αλβανίας στην ευρωπαϊκή οικογένεια! Εννοώ ότι είναι ακατανόητο ακόμα και σήμερα να μη λαμβάνονται υπόψη τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κοινότητα και στην ιδιαίτερη πατρίδα, μέχρι χθες και στην Ελλάδα ή μάλλον 36 χρόνια τώρα, των κοσμοϊστορικών αλλαγών!

Καλώς κάθε τόσο ανεβαίνουν στις περιοχές μας ανώτερες πολιτειακές προσωπικότητες και καλώς νοιώθουν την ζεστασιά της υποδοχής από τοπικούς παράγοντες και εναπομείναντες στις περιοχές μας! Αλλά ποιο συμπέρασμα κομίζουν για την κατάσταση επιβίωσης των εναπομείναντα και των περιοχών μας και ποιες οι λύσεις όταν επιστρέφουν στην Ελλάδα; Και κάτι άλλο!
Άποψή μου! Σεβαστός ο «μη αναθεωρητισμός συνόρων» εξαιτίας του κινδύνου εξ Ανατολάς, καθώς (όπως ανέφερα πιο πάνω) συναινέσει της ΄μας επιβλήθηκε η αλλαγή Επικράτειας. Μόνο που όχι εμείς Έλληνες μόνο για ψήφους, όχι εμείς η γέφυρα να μας ποδοπατούν οι μεν και οι δε, όχι «μη αναθεωρητισμός» και στην αναγνώριση της ιστορίας και του πολιτισμού μας, της προσφοράς μας σε όλους τους αγώνες της Ελλάδας, ενώ από το 1942 και μετά της Αλβανίας! Γιατί η επίσημη Ελλάδα δεν μας θεωρεί συστατικό στοιχείο στην δική της ιστορία, δημιουργώντας προϋποθέσεις να διεκδικήσουμε και από την Αλβανία να μη μας θεωρεί στην ιστορία της ως απόγονους κολίγων, ερχόμενοι στις πανάρχαιες πατρογονικές μας εστίες επί περιόδου Αλί Πασά;

Χρόνια πολλά λοιπόν και επ ευκαιρία της 112ης Επετείου της Ανακήρυξης Αυτονομίας Βορείου Ηπείρου αιωνία η μνήμη όλων των πεσόντων, στον τιτάνιο αγώνα τους!

Τηλέμαχος Λαχανάς 

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια