Ρωγμή στον Δρόμο, Ρωγμή στην Ευθύνη

Η εικόνα της βαθιάς ρωγμής στον οδικό άξονα που συνδέει την κοιλάδα της Αυλώνας με τη Χιμάρα δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη τεχνικό πρόβλημα. Αποτελεί σύμβολο μιας χρόνιας παθογένειας που ταλαιπωρεί τις οδικές υποδομές της χώρας και θέτει καθημερινά σε κίνδυνο πολίτες και επισκέπτες.
Η ρωγμή που «έκοψε» τον δρόμο στα δύο δεν εμφανίστηκε από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι το αποτέλεσμα συσσωρευμένων παραλείψεων, ελλιπούς συντήρησης και –πιθανώς– κακοτεχνιών. Οι εικόνες με το οδόστρωμα να έχει ανοίξει στη μέση προκαλούν ανησυχία, αλλά και οργή. Σε έναν άξονα ζωτικής σημασίας για τη σύνδεση των παραθαλάσσιων περιοχών με την Αυλώνα και γενικότερα με τον νότο της χώρας, η ασφάλεια θα έπρεπε να αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Κι όμως, η αντίδραση του Υπουργείου Υποδομών και Ενέργειας υπό την ηγεσία της Belinda Balluku μοιάζει, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, υποτονική. Δεν έχει παρουσιαστεί σαφές χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης, ούτε συγκεκριμένο σχέδιο παρέμβασης. Σε μια περίοδο που η χώρα επενδύει επικοινωνιακά στον τουρισμό και την ανάπτυξη, η αδυναμία διασφάλισης βασικών υποδομών εκθέτει σοβαρά την πολιτεία.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο τεχνικό· είναι βαθιά πολιτικό. Όταν δρόμοι στρατηγικής σημασίας υποχωρούν, υποχωρεί μαζί τους και η αξιοπιστία των θεσμών. Η έλλειψη προληπτικής συντήρησης, η απουσία διαφάνειας για τα έργα και τα κονδύλια, αλλά και η επαναλαμβανόμενη εμφάνιση παρόμοιων προβλημάτων σε διάφορα σημεία της χώρας, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα.

Οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν ασφαλείς δρόμους, έγκαιρη παρέμβαση και υπευθυνότητα. Ζητούν να μην τίθεται σε κίνδυνο η ζωή τους κάθε φορά που διασχίζουν έναν βασικό οδικό άξονα. Και ζητούν, κυρίως, λογοδοσία.
Αν δεν υπάρξει άμεση και ουσιαστική κινητοποίηση, η ρωγμή στον δρόμο κινδυνεύει να μετατραπεί σε ρωγμή εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτείας και κοινωνίας. Και αυτή η δεύτερη είναι πολύ πιο δύσκολο να αποκατασταθεί.

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια