Διευκρινίζω: Δεν αμφισβητώ το άρθρο περί της αποστολής σώματος αγωνιστών του 1821 στην Βηρυτό του Λιβάνου, την Άνοιξη του 1826! Ούτε και θα σχολιάσω την σημασία της εκστρατείας, καθώς η περιγραφή εμπεριέχει στοιχεία που συμπίπτουν με αυτά που θα αναφέρω στην συνέχεια! Απλώς θα αποκαταστήσω μια αλήθεια, καθώς όταν γίνεται λόγος για δικούς μας Άνω Ηπειρώτες αγωνιστές του 1821, Έλληνες κονδυλοφόροι την αποφεύγουν!
Επειδή χρόνια τώρα αγωνίζομαι προβάλλοντας την συμμετοχή των προγόνων μας Άνω Ηπειρωτών (μετέπειτα Βορειοηπειρωτών) στην Επανάσταση του 1821 και τον αγώνα τους σε κάθε γωνιά της επαναστατημένης Ελλάδας, επίσης ο αγώνα τους να συμπεριληφθεί ως συστατικό στοιχείο στην ιστορία του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, δικαιούμαι για αυτή την αποκατάσταση, καθώς βάση ενός εκ των ιστορικών βιβλίων μου, έκδοση το 2022 με την ευγενική χορηγία και επιμέλεια της ΣΦΕΒΑ, για την εν λόγω εκστρατεία αναφέρω τα εξής:
ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ: Αρχές του 1826 τον απαντάμε (τον Χατζημιχάλη) να παρακολουθεί τα σχέδια της κυβέρνησης, για το πώς θα αναγκάσει τον Ιμπραήμ να αποσυρθεί από την Πελοπόννησο. Επίσης για την δυνατότητα η επανάσταση να επεκτείνονταν προς τα βόρεια και προς ανατολάς, ώστε ανοίγοντας νέα μέτωπα να διαμελίζονταν και τα τουρκικά στρατεύματα. Σκέψη που την υιοθέτησε μετά τον ερχομό του Επισκόπου της Σύρου, ο οποίος ήταν (δήθεν) αποσταλμένος από τον Εμίρη του Λιβάνου, για σύναψη συμμαχίας με τους Έλληνες και ότι εκ μέρους του θα οργανώνονταν αντιπερισπασμός εναντίον των Τούρκων. Και ενώ η κυβέρνηση προβληματίζονταν για την πραγματοποίηση ενός εκ των όρων που έθεταν οι Σύριοι, καθώς δε διέθετε χρήματα και την απαιτούμενη ναυτιλιακή μοίρα για μια τόσο επικίνδυνη αποστολή, συγκεκριμένα για την φρούρηση των παραλίων της Συρίας, ποιος άλλος θα κατανοούσε καλύτερα τη σημασία αυτής της επιχείρησης, ώστε να την αναλάμβανε με δικά του έξοδα; Κανένας, εκτός από τον δικό μας Χατζημιχάλη!
ΣΤΟ ΛΙΒΑΝΟ! Με προτροπή του Μαυροκορδάτου και του Ιωάννη Κωλέττη, τότε υπουργοί της κυβέρνησης, ανέλαβε να προετοιμάσει και να ηγηθεί αυτής της δύσκολης αποστολής, η οποία θα σήμαινε πολλά για την επαναστατημένη Ελλάδα. Οπότε με δικά του χρήματα ναύλωσε 3 Σπετσιώτικα καράβια και στρατολόγησε περίπου 700 εθελοντές, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν συμπατριώτες του. Διόρισε επικεφαλής πασίγνωστους οπλαρχηγούς, όπως τον Νικόλα Κριεζώτη, τον Μαυροβουνιώτη, τον Λιακόπουλο κ.α. και το Μάρτιο του 1826, από την Κέα, που προετοιμάζονταν όλο τον Φλεβάρη, αποπλέει προς Άνδρο, προς Κυκλάδες και Μεσόγειο, για να αποβιβαστεί τέλη Μαρτίου στην Βηρυτό.
Απογοητεύτηκε όμως από την υποδοχή των ντόπιων, καθώς ήταν ψυχρή, εκτός του ότι και ο Εμίρης Μπασίρ «προσποιήθηκε» ότι δε γνώριζε τίποτε περί της αποστολής του εν λόγω επισκόπου. Μάλιστα, όχι μόνο δεν δέχτηκε να συναντήσει τον Χατζημιχάλη, θεώρησε ως πειρατεία και την παρουσία του ελληνικού στόλου, οπότε διαμέσου των απεσταλμένων του διεμήνυσε να απομακρυνθούν το ταχύτερο από το Λίβανο. Έτσι ο Χατζημιχάλης αποφάσισε να επιστρέψει ξανά στη Σύρο, αναμένοντας διαταγές από το Ναύπλιο.
Δεν αμφισβητώ επίσης το γεγονός ότι οι Δελβινακιώτες υιοθέτησαν τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη ως δικό τους τέκνο, που σημαίνει ότι σε κάθε επέτειο μνήμης υποκλίνονται στην αντρεία και την προσφορά του στην Επανάσταση του 1821. Ίσως να είναι η πραγματικότητα, καθώς το ότι έχει και το επώνυμο Αργυροκαστρίτης ίσως εκείνη την περίοδο και το Δελβινάκι να ανήκε στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη και τους υπόλοιπους 337 πεσόντες συμπατριώτες του, από τους οποίους οι 100 μέσα στον προμαχώνα συνέδεσαν με σχοινιά τα πόδια τους για να προστατεύουν ο ένας τον άλλο, μέχρι που όλοι τους έπεσαν αγωνιζόμενοι ηρωικά, γεγονός πρωτάκουστο ακόμα και μέχρι σήμερα! Το αν θα συμπορευτούμε και με τους Δελβινακιώτες για να αναγκάσουμε την επίσημη Ελλάδα να συμπεριλάβει στην ιστορία της την συμμετοχή και την προσφορά των δικών μας Άνω Ηπειρωτών αγωνιστών στην εποποιία του 1821 εξαρτάται και από την δική μας διανόηση, αν και εκ μέρους μου, μονάχος μεν, έχω χρόνια που προσπαθώ!
Τηλέμαχος Λαχανάς
23/3/2026
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών