«Η σιωπή ως σύστημα εξουσίας»: Η Elisa Spiropali ασκεί κριτική στον Έντι Ράμα και στο μοντέλο διακυβέρνησης του Σοσιαλιστικού Κόμματος
Με λόγο αιχμηρό, η πρώην Υπουργός Εξωτερικών και πρώην Πρόεδρος της Βουλής θέτει στο επίκεντρο το ζήτημα της σιωπής μέσα στο πολιτικό σύστημα, απορρίπτοντας την ως «πρακτική συμβουλή» που, όπως σημειώνει, λειτουργεί στην πραγματικότητα ως μηχανισμός συμμόρφωσης. «Μου προτείνουν να σιωπήσω… να μην κάνω θόρυβο… δεν θα τα καταφέρω», αναφέρει χαρακτηριστικά, απορρίπτοντας την ιδέα ότι η αυτοσυγκράτηση ισοδυναμεί με πολιτική ωριμότητα.
Στο επίκεντρο της κριτικής της βρίσκεται η λειτουργία των θεσμών υπό την παρούσα πολιτική ηγεσία. Η Elisa Spiropali υποστηρίζει ότι «οι θεσμοί δεν είναι πλέον χώροι λήψης αποφάσεων, αλλά εργαλεία πίεσης», περιγράφοντας ένα περιβάλλον όπου η διοίκηση απομακρύνεται από τη θεσμική της αποστολή και υποτάσσεται σε ιεραρχίες εξουσίας και όχι σε κανόνες δικαίου.
Η κριτική της αγγίζει ευθέως τον τρόπο λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού υπό την κυβέρνηση του Edi Rama. Όπως αναφέρει, «οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται συλλογικά, αλλά ατομικά», ενώ «ο νόμος ερμηνεύεται ανάλογα με την ανάγκη της στιγμής». Μέσα από αυτή την περιγραφή, σκιαγραφεί ένα μοντέλο συγκέντρωσης εξουσίας που, κατά την ίδια, υπονομεύει τη θεσμική ισορροπία.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στο φαινόμενο της διοικητικής εξάρτησης: «ορισμένα υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες δεν ανταποκρίνονται πλέον στον νόμο και στο καθήκον, αλλά στην εντολή». Η ίδια κάνει λόγο για ένα σύστημα στο οποίο η διοίκηση δεν λειτουργεί με βάση διαδικασίες και θεσμικά πρωτόκολλα, αλλά υπό την πίεση ιεραρχικών και πολιτικών κατευθύνσεων.
Σε ακόμη πιο αιχμηρό τόνο, περιγράφει ένα κλίμα φόβου και ελέγχου, όπου «δομές του κράτους… αρχίζουν να επιτίθενται με βίαιο τρόπο», ακόμη και σε περιπτώσεις που ξεπερνούν τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης. Για την Elisa Spiropali, αυτό το φαινόμενο δεν αφορά μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μια γενικευμένη δυσλειτουργία του συστήματος εξουσίας.
Κεντρική θέση στην ανάλυσή της κατέχει και η έννοια της «διευθυντοκρατίας», την οποία περιγράφει ως μετάβαση από ένα ζωντανό πολιτικό κόμμα σε μια δομή διοικητικής πίστης και ελέγχου. Όπως σημειώνει, «η πολιτική αντικαθίσταται από τη διαχείριση της πίστης», με αποτέλεσμα η κομματική λειτουργία να απομακρύνεται από τη συμμετοχή και να μετατρέπεται σε μηχανισμό επιλογής και επιβεβαίωσης στελεχών.
Στην παρέμβαση της Spiropali δεν γίνεται ξεκάθαρη αναφορά αλλά σύμφωνα με δημοσιεύματα του αλβανικού τύπου, η Balluku διέταξε εφοριακούς να ασκήσουν πιέσεις και να εκβιάσουν επιχειρήσεις που ανήκουν στην οικογένεια της πρώην υπουργού Εξωτερικών Elisa Spiropali.
Παρά την ένταση της κριτικής της, η Elisa Spiropali επιμένει ότι το ζήτημα δεν είναι προσωπικό, αλλά θεσμικό και πολιτικό. «Δεν είναι αντιπαράθεση με κάποιον… είναι διαφωνία με έναν τρόπο λειτουργίας που γίνεται κανόνας», τονίζει, επιχειρώντας να μεταφέρει τη συζήτηση από τα πρόσωπα στη δομή της εξουσίας.
Η παρέμβασή της, ωστόσο, αναπόφευκτα αγγίζει τον πυρήνα της διακυβέρνησης του Edi Rama και επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα για το κατά πόσο το υφιστάμενο μοντέλο εξουσίας ενισχύει ή αποδυναμώνει τους θεσμούς. Η ίδια καταλήγει με μια προειδοποίηση που ξεπερνά τα όρια της κομματικής συζήτησης: το συγκεκριμένο σύστημα «δεν παράγει μόνο αδικία, αλλά και απομάκρυνση», οδηγώντας σταδιακά σε κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στην πολιτική και το κράτος.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάρτηση της Elisa Spiropali δεν λειτουργεί απλώς ως προσωπική τοποθέτηση, αλλά ως δημόσια αμφισβήτηση ενός τρόπου διακυβέρνησης που ταυτίζεται πλέον με την ηγεσία του Edi Rama.
Η παρέμβασή της, ωστόσο, αναπόφευκτα αγγίζει τον πυρήνα της διακυβέρνησης του Edi Rama και επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα για το κατά πόσο το υφιστάμενο μοντέλο εξουσίας ενισχύει ή αποδυναμώνει τους θεσμούς. Η ίδια καταλήγει με μια προειδοποίηση που ξεπερνά τα όρια της κομματικής συζήτησης: το συγκεκριμένο σύστημα «δεν παράγει μόνο αδικία, αλλά και απομάκρυνση», οδηγώντας σταδιακά σε κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στην πολιτική και το κράτος.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάρτηση της Elisa Spiropali δεν λειτουργεί απλώς ως προσωπική τοποθέτηση, αλλά ως δημόσια αμφισβήτηση ενός τρόπου διακυβέρνησης που ταυτίζεται πλέον με την ηγεσία του Edi Rama.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών