Διασπορά: ένα επικοινωνιακό θέαμα χωρίς αντίκρισμα

Με κόκκινα χαλιά, συμβολισμούς και βαρύγδουπες δηλώσεις, η Σύνοδος της Διασποράς επιχείρησε για ακόμη μία φορά να παρουσιάσει μια εικόνα ενότητας και προοπτικής. Όμως, πίσω από τη σκηνοθετημένη αυτή βιτρίνα, η πραγματικότητα μοιάζει πολύ λιγότερο εντυπωσιακή και πολύ πιο προβληματική για την αλβανική κυβέρνηση.
Ο πρωθυπουργός Edi Rama κάλεσε εκ νέου τους Αλβανούς του εξωτερικού να επιστρέψουν και να επενδύσουν στη χώρα τους. Πρόκειται για μια πρόσκληση που επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια, χωρίς όμως να συνοδεύεται από τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές ή εγγυήσεις που θα την καθιστούσαν πειστική. Αντί για ουσιαστικές πολιτικές, η κυβέρνηση φαίνεται να επενδύει περισσότερο στη ρητορική και την εικόνα.

Οι ίδιες οι φωνές της διασποράς αποκαλύπτουν το πρόβλημα: απουσία πραγματικής συμμετοχής, έλλειψη διαλόγου και μηδενικά απτά αποτελέσματα. Τα πάνελ κυριαρχούνται από κυβερνητικούς αξιωματούχους, ενώ οι εκπρόσωποι της διασποράς περιορίζονται σε ρόλο θεατή. Δεν είναι τυχαίο ότι οργανώσεις με ενεργό δράση αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, καταγγέλλοντας τη διοργάνωση ως κενή περιεχομένου.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι, παρά τις συνεχείς εξαγγελίες, η διασπορά εξακολουθεί να μην έχει ουσιαστική πολιτική εκπροσώπηση. Η κυβέρνηση την αντιμετωπίζει κυρίως ως οικονομικό εργαλείο — ως πηγή εμβασμάτων και όχι ως στρατηγικό εταίρο. Αυτό αποκαλύπτει μια βαθύτερη αντίληψη: η διασπορά είναι χρήσιμη όσο συνεισφέρει οικονομικά, αλλά όχι απαραίτητα όταν ζητά ρόλο στη λήψη αποφάσεων.

Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο έντονη αν ληφθεί υπόψη η ίδια η εξέλιξη της μετανάστευσης. Σχεδόν οι μισοί Αλβανοί ζουν εκτός χώρας, ενώ η έξοδος συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό. Σε αυτό το πλαίσιο, η πολιτική της κυβέρνησης μοιάζει σχεδόν υποκριτική: από τη μία καλεί τους πολίτες να επιστρέψουν, από την άλλη αποτυγχάνει να δημιουργήσει τις συνθήκες που θα τους κρατούσαν εξαρχής στη χώρα.
Η Σύνοδος της Διασποράς, αντί να αποτελεί εργαλείο ουσιαστικής πολιτικής, φαίνεται να λειτουργεί ως μέσο επικοινωνιακής διαχείρισης. Ένα καλοστημένο γεγονός που εξυπηρετεί την εικόνα της κυβέρνησης, χωρίς να αντιμετωπίζει τα βαθύτερα προβλήματα. Οι επικριτές μιλούν πλέον ανοιχτά για «παραγωγή εντυπώσεων» και όχι για παραγωγή πολιτικής.

Αν υπάρχει ένα σαφές συμπέρασμα, είναι ότι η εμπιστοσύνη της διασποράς δεν κερδίζεται με συνέδρια και λόγους. Κερδίζεται με διαφάνεια, θεσμούς και πραγματικές ευκαιρίες. Και σε αυτό το πεδίο, η κυβέρνηση του Edi Rama φαίνεται να υστερεί σημαντικά.

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια