Ο Ντούλες ξεκαθάρισε ότι το ζητούμενο δεν είναι ένας «μαγικός αριθμός» δήμων, αλλά ένα μοντέλο που θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, τις οικονομικές δυνατότητες, την κοινοτική ζωή και τις ιδιαίτερες ταυτότητες κάθε περιοχής.
«Δεν φετιχοποιούμε έναν αριθμό, ώστε να είναι οπωσδήποτε 100 ή 110 δήμοι», ανέφερε, υπερασπιζόμενος την πρόταση που έχει καταθέσει η πλευρά του και υποστηρίζοντας ότι αυτή επιχειρεί να διορθώσει τις σοβαρές αδυναμίες της μεταρρύθμισης του 2014.
Όμως το πραγματικό πολιτικό μήνυμα του Ντούλε δεν βρίσκεται στον αριθμό των δήμων. Βρίσκεται στην κάλπη των τοπικών κοινωνιών.
«ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΟΝ ΛΑΟ, ΚΑΝΤΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!»
Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ έθεσε ευθέως την κυβέρνηση ενώπιον μιας πολιτικής πρόκλησης: δημοψήφισμα.
«Θα αποδείκνυε πραγματικά ότι η πολιτική δεν το κάνει μόνο για δημαγωγία όταν λέει ότι θα ακούσουμε την κοινότητα», τόνισε.
Για τον Ντούλε, οι διαβουλεύσεις δεν αρκούν όταν οι αποφάσεις αφορούν το ίδιο το διοικητικό μέλλον μιας περιοχής. Οι πολίτες, υποστηρίζει, πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν οι ίδιοι.
Και αυτό αποκτά ιδιαίτερό βάρος, καθώς ο ίδιος επικαλέστηκε συγκεκριμένες τοπικές αντιδράσεις.
Πολιτσάν, Ντιβιάκα και άλλοι δήμοι, σύμφωνα με τον Ντούλε, βρίσκονται στο επίκεντρο αντιδράσεων κατοίκων που δεν αποδέχονται τις προωθούμενες επιλογές.
Παράλληλα, κατηγόρησε το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα ότι πραγματοποιεί διαβουλεύσεις οι οποίες, όπως είπε, είναι ουσιαστικά προσχηματικές και δεν αντανακλούν την πραγματική βούληση των τοπικών κοινωνιών.
Η ΒΟΜΒΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ
Η πιο σκληρή επίθεση, όμως, ήρθε όταν η συζήτηση πέρασε από τους δήμους στους ίδιους τους δημάρχους.
Ο Ντούλες έθεσε ένα ερώτημα που χτυπά στην καρδιά του συστήματος τοπικής εξουσίας: Τι αξία έχει η ψήφος των πολιτών όταν ένας δήμαρχος που εκλέγεται από μια τοπική κοινωνία αγνοεί τη βούλησή της;
«Τι νόημα έχει ένας δήμαρχος, εκλεγμένος με ψήφο από τον συγκεκριμένο δήμο, να αντιτίθεται στη βούληση της πλειοψηφίας αυτού του δήμου και να γίνεται σύμμαχος του πρωθυπουργού;», διερωτήθηκε.
Και αμέσως μετά εξαπέλυσε την πιο βαριά πολιτική καταγγελία: «Αυτοί δεν είναι εκλεγμένοι του λαού. Αυτοί είναι διορισμένοι του Έντι Ράμα». Η φράση αυτή συμπυκνώνει την πολιτική αντιπαράθεση γύρω από την Εδαφική Μεταρρύθμιση. Για την αντιπολίτευση, το ζήτημα δεν είναι απλώς εάν η Αλβανία χρειάζεται περισσότερους ή λιγότερους δήμους. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος κυβερνά τις τοπικές κοινωνίες: οι πολίτες που ψηφίζουν ή η κεντρική εξουσία που ελέγχει τον μηχανισμό της αυτοδιοίκησης;
ΑΠΟ ΤΟΥΣ 61 ΔΗΜΟΥΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Η αντιπαράθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της μεταρρύθμισης του 2014, η οποία περιόρισε δραστικά τον αριθμό των δήμων και δημιούργησε το σημερινό διοικητικό μοντέλο. Ο Ντούλες υποστηρίζει ότι τα χρόνια που μεσολάβησαν αποκάλυψαν σημαντικές αδυναμίες του συστήματος.
Η νέα συζήτηση, επομένως, ανοίγει ξανά τον χάρτη της Αλβανίας.
Και μαζί με τον χάρτη ανοίγει και ένα πολύ μεγαλύτερο πολιτικό μέτωπο: Ποια θα είναι η θέση των μικρών κοινοτήτων; Πώς θα προστατευθούν οι τοπικές ταυτότητες; Ποιος θα αποφασίζει για τις περιοχές με ιδιαίτερα κοινωνικά, ιστορικά και εθνικά χαρακτηριστικά;
Ο Ντούλες δηλώνει ότι η πρόταση που βρίσκεται σήμερα στο τραπέζι δεν είναι «ιδανική» και ότι παραμένει ανοικτός στη συζήτηση με τις τοπικές κοινωνίες.
Αλλά ζητά κάτι πολύ συγκεκριμένο: Να μην αποφασίσουν γι' αυτούς χωρίς αυτούς.
Και κυρίως, να δοθεί στους πολίτες η δυνατότητα να μιλήσουν με τον πιο καθαρό τρόπο: με την ψήφο τους σε δημοψήφισμα.
Η Εδαφική Μεταρρύθμιση εξελίσσεται έτσι από τεχνική διοικητική αλλαγή σε πολιτική μάχη για τον έλεγχο της τοπικής εξουσίας. Και ο Βαγγέλης Ντούλε στέλνει προς το Μέγαρο του πρωθυπουργού ένα μήνυμα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: «ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ – Ή ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ!»
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών