Για όσους αγωνιούν για την επιστροφή στην ιδιαίτερη πατρίδα μας! Μήπως αργοπορούμε αντί να βιαζόμαστε;

1990-2026: 36 χρόνια μετά τις κοσμογονικές αλλαγές στην Αλβανία και όπως τα χωριά μας περίπου άδεια, και η παρουσία στις πόλεις μας πρωτεύουσες ελλιπή! Μαύρη πέτρα, πίσω μας, για μη επιστροφή;

Η αλήθεια είναι ότι από μιας αρχής (και μόνος) με πρωτοβουλίες και με άρθρα, σχεδόν σε όλες τις τοπικές εφημερίδες, είχα προσπαθήσει! Αν χρειαστεί (αν υπάρξει ανταπόκριση) θα διευρυνθώ. Προς το παρών σας παραπέμπω σε ένα άρθρο του Σεπτέμβρη 2018, από τον Βαγγέλη Παπαχρήστο, άλλοτε Γενικός Γραμματέας της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, στην εφημερία «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ» που υπήρχε και αρχισυντάχτης, εφημερίδα του συμπατριώτη μας εκδότη Γιώργο Στέργιου, με τίτλο «Η ΟΜΟΝΟΙΑ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΜΕ ΘΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΒΡΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΕΑΥΤΟ!

Τι αναφέρει ο Βαγγέλης στο άρθρο του για την ίδρυση της Ομόνοιας; «Η ίδρυση, στο βορειοηπειρωτικό χώρο, με την ευλογία των Ελλήνων διπλωματών και πυρήνων του σοσιαλιστικού κόμματος (Αλβανίας), έφερε, εκτός των άλλων, τη διάσπαση στο χώρο μας. Διαφορετικές ιδεολογίες, διαφορετικές κομματικές τοποθετήσεις»! Σχολιάζει τα άρθρα 3 και 4 του καταστατικού και τις επιπτώσεις που επέφεραν, σχολιάζει το γεγονός ότι η «Ομόνοια» από πολιτική οργάνωση μετατράπηκε σε πολυκομματική που κυριαρχούσε το σοσιαλιστικό στοιχείο και όραμα, ότι σκληροπυρηνικοί και εγκληματίες ακόμα και κατά των ελληνικών συμφερόντων, έγιναν πρόεδροι Παραρτημάτων, μέλη του Γενικού Συμβουλίου και του Προεδρείου. Για μια θέση στον ήλιο, κυβερνητική ή τοπική, (αναφέρει), άλλαζαν τα κόμματα σαν τα πουκάμισα κι ας ήταν και στα ανώτερα όργανα της Ομόνοιας! Μιλάει για την κρίση διάλυσης που πέρασε η Ομόνοια μετά τα γεγονότα της 18ης Απριλίου του 1994, με την δίκη παρωδία κατά των 5 ηγετών της, επίσης για την κρίση που βάθαινε, καθώς τα ηγετικά στελέχη της πέρασαν ανοιχτά στην υπηρεσία του αλβανικού κατεστημένου, ως Βουλευτές, ως Πρόξενοι, ως Υφυπουργοί, ως Σύμβουλοι κ.λ.π. Θεώρησα σημαντικό να αναφέρω τις παραπάνω επισημάνσεις, καθώς σχετικά με την μετά του 1990 εποχή γίνεται πιο κατανοητή και η αφήγηση σε διάφορα άρθρα και βιβλία μου!

Μήπως οι παραπάνω, στους οποίους αναφέρεται ο κ. Παπαχρήστος, ομογενείς μεν, αλλά έναντι παχουλής αμοιβής μας τους είχαν φυτέψει ως χαφιέδες, για να μας κόψουν τον αυθορμητισμό περί αλλαγών, θεωρώντας και εμάς ραγιάδες; Όχι, γιατί όταν η πλειοψηφία συνειδητοποίησε ποια συμφέροντα εξυπηρετούσαν αυτοί που μας ηγούνταν, για την προδοτική συμπεριφορά τους το μόνο που έπραττε ήταν να τους καταψήφιζε σε όποιες εκλογές. Οπότε αν και αργοπορημένο το άρθρο του κ. Παπαχρήστου καλό μας κάνει, ασχέτως αν εκείνη την περίοδο και αυτός ήταν ηγετικό στέλεχος. Άλλο αν έπρεπε να είχε αναφερθεί και για τις συνέπειες, δηλαδή γιατί από τότε η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν ξαναβρήκε τον καταστατικό της προορισμό!

Από τις παραπάνω επισημάνσεις του κ. Παπαχρήστου ο κάθε αναγνώστης συμπεραίνει, ότι αίτιος για την φυγή της πλειοψηφίας μας, αν και δεν αποκλείεται να ήταν υπογείως ο αλβανικός παράγοντας, ήταν η προδοτική συμπεριφορά της ηγετικής μας ομάδας την οποία, όπως έγινε αναφορά πιο πάνω, μας την φύτεψαν κατά τρόπο να νομίζαμε ότι εξυπηρετούσε τα δικά μας συμφέροντα. Το επισημαίνω για να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν πρέπει να αρκεστούμε με τα σλόγκαν ότι όλα θα λυθούν όταν ενταχθούμε στην Ευρώπη! Τι ζητούμε συγκεκριμένα; «Περί ανέμων και υδάτων»!

Αναφέρομαι όμως και στο βιβλίο του Π. Μπάρκα «ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ», μέσα απ το οποίο όχι μόνο διεκδικεί τον ρόλο του εμπνευστή και πρωτεργάτη της ίδρυσης της οργάνωσης, αλλά με τεκμηριωμένα στοιχεία περιγράφει ύποπτο και τον ρόλο των πρωταγωνιστών από τους Αγίους Σαράντα. Μάλιστα εκτός από τον Πρώτο Γενικό πρόεδρο της οργάνωσης, επιτίθεται σφοδρά και αυτός για τον ρόλο κάποιων ανώτερων στελεχών του Αργυροκάστρου, δίνοντας την εντύπωση ότι η οργάνωση δεν είχε καταρρεύσει μετά από 4 χρόνια, όπως αναφέρει ο κ. Παπαχρήστος, αλλά αμέσως μετά την ίδρυσή της. Οπότε για εκείνους που με γνώριζαν είχα δίκιο όταν σε κάθε αλλαγή της «φρουράς» της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, αναφερόμουν ότι η νέα εκλογή θα συνεισέφερε μόνο αν θεωρούσε τις εκλογές ως «νέα αφετηρία», γεγονός που κάποιοι ακόμα και σήμερα, για να καλύψουν το καταστροφικό έργο τους, το βρήκαν εύλογο να κατηγορούν τις αλβανικές κομματικές ηγεσίες!

Στη συνέχεια μερικά αποσπάσματα από βιβλίο του κ. Μπάρκα περί Ίδρυσης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, Mar. 30, 2021, καθώς γίνεται πιο κατανοητή και η αποκάληψη του κ. Παπαχρήστου, όπως πιο πάνω!

Η ΟΜΟΝΟΙΑ, αναφέρει ο κ. Μπάρκας, για μας τους ιδρυτές και για όλους τους Έλληνες της Αλβανίας, αποτέλεσε το μαρμάρινο μέγαρο όπου στεγάστηκαν όλα τα όνειρα του Ελληνισμού της Αλβανίας για ένα λαμπρό μέλλον. Είδαμε όμως ότι το οικοδόμημα αυτό άρχισε ταυτόχρονα να καταρρέει και τα μάρμαρά του να γίνονται συντρίμμια. Νιώθουμε θλίψη, πόνο και ασφαλώς ευθύνη!
Στις 8 Γενάρη ενώ βρέθηκα στην Πρεσβεία στα Τίρανα για μια προσωπική υπόθεση, ενημέρωσα για τις προσπάθειες της ομάδας Αργυροκάστρου. (Η ενημέρωση αυτή έγινε χωρίς την συγκατάθεση της εξάδας και θεωρήθηκε ένα σοβαρό ατόπημα από μένα). Ο αρμόδιος εκπρόσωπος στην Ελληνική Πρεσβεία δεν έδειξε καν ενδιαφέρον για την προσπάθεια αυτή. Ζήτησε να μάθει αν είχαμε επαφές με τον Ν. Μπαλκόνη, (φερότανε ως ενεργό μέλος της ομάδας των Αγίων Σαράντα). Άφησε μάλιστα να εννοηθεί ότι απ΄ αυτόν θα πρέπει να παίρναμε οδηγίες. (!)
Τρεις μέρες αργότερα, στη συνάντηση της Δερβιτσιάνης ο άνθρωπος αυτός τάχτηκε κατά της ίδρυσης της οργάνωσης, φέρνοντας το μήνυμα των ανεξάρτητων βουλευτών και την ένταξη στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Στην πρώτη επίσημη επίσκεψη αντιπροσωπείας της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στην ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα, ο εκπρόσωπος της Πρεσβείας περισσότερο ενδιαφέρθηκε για το τι σκεφτόμασταν εμείς για το Δημοκρατικό Κόμμα παρά για την πολιτική πορεία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
Η Ελλάδα προώθησε Έλληνες υποψήφιους βουλευτές με το Δημοκρατικό Κόμμα. Στον πρώτο κιόλας χρόνο ζωής της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ετοίμασε και προσγείωσε στην ηγεσία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ τα ίδια άτομα που προωθούσε ένα χρόνο πριν για βουλευτές με το Δ. Κόμμα.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ από αυθεντικό γέννημα και θρέμμα της ελληνικής μειονότητας έχασε την ανεξαρτησία της και σε λίγα χρόνια, αντί για συνομιλητής και διαπραγματευτής με τα κέντρα αποφάσεων, μετατράπηκε σε ελεγχόμενο κράμα με μόνο στόχο την πολιτική και οικονομική επιβίωση της κάθε ηγεσίας, οι οποίες καταναλώνονταν στην αναζήτηση της φόρμουλας του νέου κατεστημένου.

Κλείνοντας επιθυμώ, αν δυνατόν, στην ιστοσελίδα που θα δημοσιεύσει το άρθρο μου να υπάρχουν και άλλες αναφορές. Μάλιστα αν έχω συμπαραστάτες στην πρωτοβουλία αυτή για Επιστροφή, επιθυμώ και την συμμετοχή των Βορειοηπειρωτικών Συλλόγων, επίσης της ΣΦΕΒΑ και όποιου άλλου Φορέα που αγωνίζεται για τον ίδιο σκοπό. Μας ενδιαφέρουν μεν οι σχέσεις καλής γειτονίας με την Αλβανία, αλλά όχι εμείς παρατημένοι από τις πατρογονικές μας Εστίες, όχι εμείς έξω από τις πόλεις που μαζί χτίσαμε και μαζί ζήσαμε!

Τηλέμαχος Λαχανάς 
28/9/2026

Διαβάστε ακόμη

👉Ακολουθήστε μας στο twitter 

Σχόλια