Από τους δρόμους μέχρι το ίδιο του το κόμμα, ο Ράμα δέχεται πυρά – Αντί για απαντήσεις, επιτίθεται σε Αμερικανό δημοσιογράφο
Η εικόνα του πρωθυπουργού που συνηθίζει να ελέγχει την ατζέντα, να ειρωνεύεται τους επικριτές του και να αποφεύγει τις δύσκολες ερωτήσεις δέχθηκε ακόμη μία δοκιμασία. Αυτή τη φορά, απέναντί του βρέθηκε ο Αμερικανός δημοσιογράφος Andrew Callaghan της πλατφόρμας Channel 5, ο οποίος επέμεινε να τον ρωτά για τη διαφθορά στους κόλπους της κυβέρνησής του.
Το ερώτημα ήταν απλό: πώς αισθάνεται ο ίδιος για τις υποθέσεις διαφθοράς που εμπλέκουν πρόσωπα της κυβερνητικής του ομάδας; Η απάντηση του Ράμα, αντί να φωτίσει το ζήτημα, αποκάλυψε την ένταση με την οποία αντιμετωπίζει πλέον ακόμη και τις δημοσιογραφικές ερωτήσεις.
«Δεν είμαι εδώ για να μοιραστώ μαζί σου τα συναισθήματά μου, νεαρέ. Είμαι εδώ για να απαντήσω σε γεγονότα», είπε, πριν περάσει στην επίθεση: «Ήρθες από την Αμερική για να κουτσομπολεύεις μαζί μου;».
Η αντίδραση αυτή αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία ο Ράμα δεν αντιμετωπίζει απλώς την κριτική της αντιπολίτευσης. Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις συνεχίζονται, η κοινωνική δυσαρέσκεια έχει διευρυνθεί, οι δικαστικές υποθέσεις αγγίζουν πρόσωπα από τον στενό κυβερνητικό του κύκλο και οι δημόσιες διαφωνίες στο εσωτερικό του Σοσιαλιστικού Κόμματος δυσκολεύουν την εικόνα πολιτικής συνοχής που επιχειρεί να παρουσιάσει.
Η πίεση δεν προέρχεται μόνο από τον δρόμο. Στο εσωτερικό του Σοσιαλιστικού Κόμματος έχουν αρχίσει να ακούγονται δημόσια φωνές που αμφισβητούν τον τρόπο με τον οποίο ο Ράμα ασκεί την εξουσία. Η πρώην υπουργός Εξωτερικών και βουλευτής Elisa Spiropali έχει ζητήσει πολιτική ευθύνη και αλλαγή στάσης, ενώ ο βουλευτής Erion Braçe έχει ασκήσει κριτική στην προσωποποίηση της εξουσίας και στην υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε υπουργούς και κρατικούς αξιωματούχους.
Παράλληλα, οι δημόσιες παρεμβάσεις των Ditmir Bushati, Elisa Spiropali και Erion Veliaj υπέρ του σερβικού φοιτητικού κινήματος ερμηνεύτηκαν από αλβανικά μέσα ενημέρωσης ως έμμεση κριτική προς τον πρωθυπουργό, σε μια περίοδο κατά την οποία η νεολαία της Αλβανίας ζητά τη δική του αποχώρηση.
Το πρόβλημα για τον Ράμα είναι ότι η δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται πλέον στην αντιπολίτευση. Ακόμη και πρόσωπα που αναδείχθηκαν μέσα από το πολιτικό του περιβάλλον εμφανίζονται να παίρνουν αποστάσεις ή να ζητούν διαφορετική πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης.
Η διαφθορά και η υπόθεση Balluku βαραίνουν το κυβερνητικό στρατόπεδο
Την ίδια στιγμή, η υπόθεση της πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Belinda Balluku εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά προβλήματα για την κυβέρνηση. Η ειδική εισαγγελία SPAK προχώρησε στην επίσημη απαγγελία κατηγοριών για αδικήματα που σχετίζονται με διαγωνισμούς δημοσίων έργων συνολικής αξίας άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ. Η Balluku αρνείται τις κατηγορίες.
Η απόφαση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας να μην άρει την ασυλία της, παρά το σχετικό αίτημα της εισαγγελίας, ενίσχυσε τις επικρίσεις περί πολιτικής προστασίας κυβερνητικών στελεχών. Ο ίδιος ο Ράμα υπερασπίστηκε την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι δεν παρεμποδίζει τη Δικαιοσύνη.
Και ενώ ο πρωθυπουργός επιμένει ότι κάθε υπόθεση αφορά αποκλειστικά το πρόσωπο που ερευνάται, το πολιτικό ερώτημα παραμένει: ποια είναι η ευθύνη εκείνου που επιλέγει, διορίζει και διατηρεί επί χρόνια τους συνεργάτες του στα ανώτατα κυβερνητικά αξιώματα;
Οι διαδηλώσεις, άλλωστε, έχουν ξεπεράσει προ πολλού το αρχικό περιβαλλοντικό ζήτημα της Ζβέρνετς και των σχεδίων τουριστικής ανάπτυξης. Έχουν μετατραπεί σε ευρύτερη αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος, με τους φοιτητές να ζητούν την παραίτηση του Ράμα, καλύτερη δημόσια εκπαίδευση και ουσιαστική αντιμετώπιση της διαφθοράς.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η συνέντευξη στον Andrew Callaghan αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο μιας κρίσης που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ειρωνείες, προσωπικές επιθέσεις και υποδείξεις προς τους δημοσιογράφους για το πώς θα πρέπει να αξιοποιούν τον χρόνο του πρωθυπουργού.
Ο Ράμα μπορεί να αρνείται ότι έχει προσωπική ευθύνη για τις πράξεις των συνεργατών του. Δεν μπορεί, όμως, να απαιτεί από τους πολίτες, τους φοιτητές, τους δημοσιογράφους και ακόμη και τα στελέχη του κόμματός του να μη θέτουν το ερώτημα της πολιτικής ευθύνης.
Και όσο οι ερωτήσεις πληθαίνουν, τόσο λιγότερο πειστική γίνεται η προσπάθεια να παρουσιάζεται κάθε κριτική ως κουτσομπολιό, συνωμοσία ή επίθεση εναντίον της Αλβανίας.
Το ερώτημα ήταν απλό: πώς αισθάνεται ο ίδιος για τις υποθέσεις διαφθοράς που εμπλέκουν πρόσωπα της κυβερνητικής του ομάδας; Η απάντηση του Ράμα, αντί να φωτίσει το ζήτημα, αποκάλυψε την ένταση με την οποία αντιμετωπίζει πλέον ακόμη και τις δημοσιογραφικές ερωτήσεις.
«Δεν είμαι εδώ για να μοιραστώ μαζί σου τα συναισθήματά μου, νεαρέ. Είμαι εδώ για να απαντήσω σε γεγονότα», είπε, πριν περάσει στην επίθεση: «Ήρθες από την Αμερική για να κουτσομπολεύεις μαζί μου;».
Η αντίδραση αυτή αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία ο Ράμα δεν αντιμετωπίζει απλώς την κριτική της αντιπολίτευσης. Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις συνεχίζονται, η κοινωνική δυσαρέσκεια έχει διευρυνθεί, οι δικαστικές υποθέσεις αγγίζουν πρόσωπα από τον στενό κυβερνητικό του κύκλο και οι δημόσιες διαφωνίες στο εσωτερικό του Σοσιαλιστικού Κόμματος δυσκολεύουν την εικόνα πολιτικής συνοχής που επιχειρεί να παρουσιάσει.
Η πίεση δεν προέρχεται μόνο από τον δρόμο. Στο εσωτερικό του Σοσιαλιστικού Κόμματος έχουν αρχίσει να ακούγονται δημόσια φωνές που αμφισβητούν τον τρόπο με τον οποίο ο Ράμα ασκεί την εξουσία. Η πρώην υπουργός Εξωτερικών και βουλευτής Elisa Spiropali έχει ζητήσει πολιτική ευθύνη και αλλαγή στάσης, ενώ ο βουλευτής Erion Braçe έχει ασκήσει κριτική στην προσωποποίηση της εξουσίας και στην υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε υπουργούς και κρατικούς αξιωματούχους.
Παράλληλα, οι δημόσιες παρεμβάσεις των Ditmir Bushati, Elisa Spiropali και Erion Veliaj υπέρ του σερβικού φοιτητικού κινήματος ερμηνεύτηκαν από αλβανικά μέσα ενημέρωσης ως έμμεση κριτική προς τον πρωθυπουργό, σε μια περίοδο κατά την οποία η νεολαία της Αλβανίας ζητά τη δική του αποχώρηση.
Το πρόβλημα για τον Ράμα είναι ότι η δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται πλέον στην αντιπολίτευση. Ακόμη και πρόσωπα που αναδείχθηκαν μέσα από το πολιτικό του περιβάλλον εμφανίζονται να παίρνουν αποστάσεις ή να ζητούν διαφορετική πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης.
Η διαφθορά και η υπόθεση Balluku βαραίνουν το κυβερνητικό στρατόπεδο
Την ίδια στιγμή, η υπόθεση της πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Belinda Balluku εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά προβλήματα για την κυβέρνηση. Η ειδική εισαγγελία SPAK προχώρησε στην επίσημη απαγγελία κατηγοριών για αδικήματα που σχετίζονται με διαγωνισμούς δημοσίων έργων συνολικής αξίας άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ. Η Balluku αρνείται τις κατηγορίες.
Η απόφαση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας να μην άρει την ασυλία της, παρά το σχετικό αίτημα της εισαγγελίας, ενίσχυσε τις επικρίσεις περί πολιτικής προστασίας κυβερνητικών στελεχών. Ο ίδιος ο Ράμα υπερασπίστηκε την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι δεν παρεμποδίζει τη Δικαιοσύνη.
Και ενώ ο πρωθυπουργός επιμένει ότι κάθε υπόθεση αφορά αποκλειστικά το πρόσωπο που ερευνάται, το πολιτικό ερώτημα παραμένει: ποια είναι η ευθύνη εκείνου που επιλέγει, διορίζει και διατηρεί επί χρόνια τους συνεργάτες του στα ανώτατα κυβερνητικά αξιώματα;
Οι διαδηλώσεις, άλλωστε, έχουν ξεπεράσει προ πολλού το αρχικό περιβαλλοντικό ζήτημα της Ζβέρνετς και των σχεδίων τουριστικής ανάπτυξης. Έχουν μετατραπεί σε ευρύτερη αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος, με τους φοιτητές να ζητούν την παραίτηση του Ράμα, καλύτερη δημόσια εκπαίδευση και ουσιαστική αντιμετώπιση της διαφθοράς.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η συνέντευξη στον Andrew Callaghan αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο μιας κρίσης που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ειρωνείες, προσωπικές επιθέσεις και υποδείξεις προς τους δημοσιογράφους για το πώς θα πρέπει να αξιοποιούν τον χρόνο του πρωθυπουργού.
Ο Ράμα μπορεί να αρνείται ότι έχει προσωπική ευθύνη για τις πράξεις των συνεργατών του. Δεν μπορεί, όμως, να απαιτεί από τους πολίτες, τους φοιτητές, τους δημοσιογράφους και ακόμη και τα στελέχη του κόμματός του να μη θέτουν το ερώτημα της πολιτικής ευθύνης.
Και όσο οι ερωτήσεις πληθαίνουν, τόσο λιγότερο πειστική γίνεται η προσπάθεια να παρουσιάζεται κάθε κριτική ως κουτσομπολιό, συνωμοσία ή επίθεση εναντίον της Αλβανίας.
Διαβάστε ακόμη
* Ο Edi Rama στον ΟΗΕ: το «κήρυγμα στην έρημο» ενός πολιτικού που μίλησε στον κόσμο για τη δημοκρατία

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών