Ελλιπείς οι σχολικές υποδομές στους Αγίους Σαράντα

Άθλια είναι η κατάσταση των κτιριακών υποδομών για τα σχολεία στο Δήμο των Αγίων Σαράντα. 

Ενώ ο πληθυσμός της πόλεως αυτής έχει τουλάχιστον τριπλασιαστεί απ’ τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και μετά, από πλευράς χώρων που χρησιμοποιούνται για την υποχρεωτική ενιάχρονη και τη μεσαία εκπαίδευση παραμένουν τα ίδια από τότε που πληθυσμός του δήμου δεν ξεπερνούσε τις δέκα χιλιάδες. 

Ας προστεθεί εδώ ότι δημογραφικά η συγκεκριμένη περιοχή χαρακτηρίζεται από πολύ νέα μέση ηλικία, καθώς η οικοδομή που αναπτύχθηκε απορρόφησε κυρίως νέο εργατικό δυναμικό. Ως εκ τούτου υπάρχει μεγάλος αριθμός μαθητών, αυξημένος από ανάλογου αριθμητικού μεγέθους δήμους της υπαίθρου. 

Παρόλα αυτά ουδείς ενδιαφέρθηκε για τα σχολικά τους κτίρια και τις υπόλοιπες απαραίτητες υποδομές ως απαραίτητη προϋπόθεση για την εν γένει αναβάθμιση της παρεχόμενης παιδείας. Κοινωνίες υπό διαμόρφωση όπως αυτή των Αγίων Σαράντα εν προκειμένου και ευρύτερα μπορούν να επωφεληθούν τα μέγιστα από το σχολείο και την κοινότητα που αναπτύσσεται γύρω του.

Φαίνεται ξεκάθαρα όμως ότι διαχρονικά η προτεραιότητα των δημοτικών αλλά και πολιτικών αρχών στην περιοχή υπήρξε η γεωμετρική αύξηση των τσιμεντένιων κατασκευών που έχουν δημιουργήσει ένα πολεοδομικό τέρας. Και το τέρας έφαγε όποια δυνατή επιφάνεια ούτως ώστε να μην περισσεύει τίποτε για την ανάπτυξη σχολικών υποδομών ή τουλάχιστον να επιτρέψει την ανάπτυξη των υφισταμένων. Μπορεί ο Πρωθυπουργός να περιφέρθηκε στην περιοχή για έργα που αφορούν δήθεν την τουριστική ανάπτυξη, παρέλειψε όμως το βασικό που αφορά στο ανθρώπινο δυναμικό. Και τούτο προφανώς θα έφερνε στο φως ότι η κατάσταση είναι θλιβερή και απαιτεί άμεση παρέμβαση με γενναίες χρηματοδοτήσεις.

Προφανώς την χρονίζουσα αυτή στέρηση κονδυλίων τόσο για την ανάπτυξη νέων κτιριακών υποδομών όσο και την αναβάθμιση των υφιστάμενων υποφέρει και η ελληνική κοινότητα της πόλης. Ιδιαίτερα ευαίσθητα είναι επίσης τα παιδιά αλβανικών οικογενειών που έζησαν στην Ελλάδα και δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στην κατάσταση που είναι υποχρεωμένα να παρακολουθούν μάθημα.

Απ’ την άποψη αυτή είναι κατάλληλη η στιγμή για οργανωμένη ευαισθητοποίηση και πίεσης ενόψει και τον τοπικών εκλογών, ούτως ώστε να εκφραστεί καλύτερα η ανάγκη αυτή της τοπικής κοινωνίας. Μια κοινότητα όπως αυτή των Αγίων Σαράντα η οποία αν μη τι άλλο είχε να καυχηθεί για το ενδιαφέρον της για την εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς δεν πρέπει να χάσει αυτόν τον προσανατολισμό. Η ελληνική κοινότητα και κατ επέκταση αυτή των Ορθοδόξων ως έχουσα υποθήκες στη διαμόρφωση του κοινωνικού και κοινοτικού ενδιαφέροντος στην πόλη, ειδικά με υπό τις συνθήκες όπου το νέο στοιχείο της και των ρυθμίσεων που προκύπτουν απ’ την εδαφική διαίρεση, οφείλει να δώσει τον τόνο στον αγώνα. Επέκταση αλλά και πιο ανθρώπινα σχολικά κτίρια αποτελούν ανάγκη αλλά και δικαίωμα σε για μια κοινωνία και τη νέα της γενιά που ζει και εξελίσσεται ακριβώς απέναντι απ’ την Κέρκυρα.

tachydromos