Να βάλουμε τις βάσεις της επόμενης μέρας

Ένα ταξίδι στην Αλβανία και γρήγορα οι εντυπώσεις και τα συναισθήματα αλλάζουν, όμως η σκιά της ανασφάλειας μένει.

Να ζεις στην Αλβανία του σήμερα, σημαίνει ότι απειλείται η ζωή σου και το όποιο βιος σου από παντού.
Το σπίτι σου όπου και αν βρίσκεται, στο χωριό ή στην πόλη είναι υποψήφιο λεηλασίας κάθε μέρα.
Πίσω από κάθε τρόμο, αυτουργός της απειλής είναι το ίδιο κράτος.
Το καταγγέλλουν όλες οι γραφίδες μόλις συμβεί το μοιραίο, αλλά αυτό μένει πάντα ίδιο και ιταμό.
Πίσω και από τα προνόμια κάποιος υπουργός, του κυβερνώντος κόμματος. Πίσω από τη σήψη πλήθος λαδωμένων λειτουργών του κράτους.

Δικαιοσύνη μοιάζει να γίνει ανέκδοτο, για της άριστες σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα, πράγμα που θα ζήλευε και ο Αλ Καπόνε αν ζούσε σήμερα.

Τα ίδια παντού:

Πίσω από τις καταπατήσεις τεραστίων εκτάσεων γης όχι μόνο στην τουριστική ζώνη αλλά παντού, πίσω από κάθε λοβιτούρα η κυβερνητική διαπλοκή με τα συμφέροντα.
Το κράτος στη σημερινή Αλβανία είναι κοινωνικό καρκίνωμα, της συνεχής απειλής και βασανισμού, καταλήστευσης και φυσικής εξόντωσης των πολιτών της και ειδικότερα των Ελλήνων.
Μοιάζει σαν καταγέλαστος ρομαντισμός να θυμίσεις ότι το κράτος οφείλει να υπηρετεί τον πολίτη.
Το κράτος στην Αλβανία σήμερα υπάρχει για να εξασφαλίζει σε μερικούς την απόλαυση της εξουσίας και σε άλλους ελάχιστους τη δυνατότητα να θησαυρίζουν ασύδοτα, απομυζώντας τον μόχθο των πολλών.
Κράτος που τρέφεται και χρηματοδοτείται από την διασπορά με το αίμα, του ίδιου του λαού, τα σχόλια είναι περιττά.

Δεν υπάρχουν ιδεολογικές διάφορες στην Αλβανία, μόνο συμφέροντα.
Υπάρχει ως μηχανισμός το κράτος μόνο για να υπηρετεί την επανεκλογή κάθε κυβέρνησης, και τους αδίστακτους εμπόρους ναρκωτικών που ελέγχουν οικονομικά αυτή την επανεκλογή.

Σίγουρα δεν πρωτοτυπεί σήμερα, από τα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος ήταν ολοφάνερο και συνειδητό ότι το κράτος το αλβανικό  είναι από γεννησιμιού του αντίπαλος του εαυτού του, πόσο δε για τους πολίτες των μειονοτήτων.
Αλλά και μετά την πτώση του καθεστώτος πνίγηκε στην παράνοια του διχασμού και παραδόθηκε πάλι στους νεοκομμουνιστές.

Πολλά έχουν γραφτεί, από τους  λιγοστούς πού διαθέτουν πνευματική ποιότητα στην Αλβανία για την παρακμή.
Όπως το ξεθεμελίωμα κάθε πολιτιστικής συνέχειας στης μειονότητες, τον πιθηκισμό των τσάμηδων, την εθνικιστική ρητορική, καθώς και τη μικρόνοια των δικών μας αρχόντων που έφερε την παρούσα κατάσταση την μειονότητα.
Άφησαν την κοινότητα μας σαπιοκάραβο  ακυβέρνητο, με τον τιμονιέρη να φλερτάρει πάντα πεινασμένος και το υπεύθυνο "πλήρωμα" του  υπνωτισμένο από τη λιγούρα τις καρέκλας.

Μένει κανείς άναυδος με τον ανορθολογισμό και την ασυναρτησία παραμονές των εκλογών στον τόπο μας. Βγαίνουν οι φανατισμένοι υπέρμαχοι της βουλευτικής καρέκλας του ηγήτορα τους,  και καταγγέλλουν την ηθική τύφλωση της εξουσίας, της πεποίθησης πως όλα επιτρέπονται μάλιστα προσθέτοντας και ολίγον ρητορική σάλτσα δήθεν πατριωτισμού .

Χωρίς παραμικρή αυτοκριτική, αλλά με την οξυδέρκεια που διακρίνονται κατηγορούν ως Ελληναράδες όσοι έχουν αντίθετη άποψη.

Το πρόβλημα είναι, η ύπαρξη του ίδιου αυτού του μορφώματος που λέγετε  κράτος.
Εάν αναλογιστούμε το λόγο ίδρυσης του, από ιστορικής πλευράς σε σχέση με την εξέλιξη του και εκείνα που γνωρίζουμε σήμερα, το πώς και το γιατί ιδρύθηκε, με μεγάλη μας έκπληξη θα διαπιστώσουμε, πως αυτούς που πολεμούν είναι οι ίδιοι εκείνοι που έβαλαν πλάτη και τους έκαναν κράτος.

Οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου!

Αν γυρίσουμε λίγο πίσω να μελετήσουμε την ίδρυση του αλβανικού κράτους, θα διαπιστώσουμε ότι οι πρώτοι που έμαθαν γράμματα τους Αλβανούς, που στελέχωναν την κρατική μηχανή μέχρι την πτώση του καθεστώτος Χότζα, ήταν οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες.

Αν μελετήσουμε τι έγινε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ποία η στάση των Αλβανών πολιτικών σε σχέση με την δική μας κοινότητα, την σχέση της Αλβανίας με τους Ρώσους και τους Κινέζους μετέπειτα και πως τελείωσε το ιδεολογικό παραμύθι, θα βγάλουμε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για την σημερινή κατάσταση που επικρατεί.

Είναι οι ίδιοι που χλευάζουν κάθε προσπάθεια, χάνοντας το νόημα της ύπαρξης και του βίου τους.
Φωνές που παλεύουν να εξαφανίσουν με τη δύναμη της εξουσίας κάθε αίσθηση ιερού από τον τόπο, σαν να μην καταλαβαίνουν οι ευφυέστατοι την κραυγαλέα τους αντίφαση.

Παραμονές εκλογών να θυμηθούμε ότι σύμφωνα με τον δικό μας " ηγέτη" όλα επιτρέπονται!
Μικρή υπενθύμιση στα επεισόδια της Πρεμετής ποιος κυβερνούσε;

Η εθνικιστική ρητορική των Αλβανών πολιτικών τελευταία έχει ξεπεράσει τα όρια, όμως πρέπει επιτέλους να σταματήσουν να δαγκώνουν το χέρι που τους ταΐζει, αντιθέτως το πρόβλημα θα είναι μεγαλύτερο για τους ίδιους.

Σε ότι αφορά την δική μας κοινότητα Βορειοηπειρωτών δεν μπορεί τρεις άνθρωποι σχεδόν επί μία τριακονταετία να τους έχουμε παραδώσει τα κλειδιά της μειονότητας και εκείνοι να σφυρίζουν παγερά αδιάφοροι, κάνοντας συμμαχίες και συνεργασίες με τα αλβανικά κόμματα για μια θέση στον "ήλιο", αδιαφορώντας για την καταστροφή της κοινότητας μας.
Μπορεί κάποιοι να ξεχνούν εύκολα, είμαστε εδώ να τους θυμίσουμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, το ίδιο λάθος δύο φορές παύει να είναι λάθος, αλλά......

Η απάντηση που διαφαίνεται είναι μάλλον μία, όπως η θαυμαστή ελληνική παράδοση διαστρεβλώθηκε, έτσι η μαχόμενη φανατισμένη προπαγάνδα, προκειμένου να εξωραϊστεί ο πανικός τους, που καλύπτεται πίσω από την όποια ψευδοπίστη,  αντιδρούν για το μεγαλειώδες και ανιδιοτελές "τίποτα".

Άλλη ερμηνεία για την φανατισμένη άρνηση της λογικής εγώ δεν βρίσκω.
Μία είναι η λύση όπως περιέγραψε την κατάσταση ο πρόεδρος της οργάνωσης μας κύριος Λεωνίδας Παππάς, ο τόπος μας έχει ανάγκη όλους, συμμετέχοντας μαζικά στις εκλογές της Κυριακής ψηφίζοντας την δική μας φωνή το κόμμα των Ελλήνων βάζοντας βάσεις για την επόμενη μέρα.


Γιάννης Παναγιώτου
Πρόεδρος του Λαογραφικού Συλλόγου Βορειοηπειρωτών ''Χάονες''