Ο βραβευμένος συγγραφέας Τηλέμαχος Κώτσιας, από τη Δρόπολη Βορείου Ηπείρου, μας έστειλε μια σειρά διηγημάτων για να μας κάνουν παρέα τις ημέρες του κορωνοϊού, που πρέπει να μείνουμε στα σπίτια μας. Μερικά από αυτά δημοσιεύονται για πρώτη φορά και άλλα δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά. Τον ευχαριστούμε πολύ!
ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ
Σε τρεις μέρες έρχεται ο Αύγουστος, το εργοστάσιο κλείνει και οι
εργαζόμενοι θα πάνε διακοπές για ένα μήνα.
Η Κατερίνα θα πάει στα Κύθηρα. Το λέει κάθε μέρα για να το
μάθουν όλοι. Η Σοφία στα Καμένα Βούρλα, η Γεωργία θα τη βγάλει
εδώ στην Αθήνα, πότε στη Βούλα και πότε στον Άλιμο. Ο Μανόλης
θέλει να ξέρει πού θα πάει η Νατάσα. Σκέφτεται να την ακολουθήσει
και να βρεθούν, τάχα τυχαία. Γι αυτό και δεν έχει αποφασίσει ακόμα
πού θα πάει. Τούτο το καλοκαίρι θέλει να κατακτήσει την καρδιά της.
Θέλει να δει το κατάλευκο της σώμα, πώς θα γίνει - έστω και λίγο -
σοκολατί, αν είναι δυνατό να πάρει μελαχρινή όψη αυτή η ύπαρξη.
- Πού θα πας διακοπές; τη ρωτάει δήθεν αδιάφορα.
- Στην Ισλανδία, του λέει εκείνη με το κρυστάλλινο γέλιο της.
Ήταν σίγουρος ότι απέφευγε να απαντήσει, γιατί οι δυνατότητες ενός
κοριτσιού με καταγωγή από ρώσους μετανάστες, ήταν ασφαλώς
περιορισμένες.
Μερικοί πηγαίνουν στα χωριά τους. Η Πόπη δήλωσε δυστυχισμένη
που δεν έχει χωριό. Είναι βέρα Αθηναία και για φέτος πήγε διακοπές
στην Κέρκυρα. Ο Μανόλης την έβγαλε στις Σπέτσες, στη γιαγιά του.
Ο Σεπτέμβριος εξακολουθεί να είναι ζεστός, αλλά ο άνθρωπος
πρέπει να πειθαρχήσει, αφού καθώς λένε, η εργασία είναι εκείνη που
κάνει τον άνθρωπο να διαφέρει από το ζώο. Κι αν δε δουλέψει σκληρά,
σαν γαϊδούρι δηλαδή, ξαναγίνεται ζώο.
Μέσα σε τρεις τέσσερις εβδομάδες, όλων το δέρμα κατεργάστηκε
απελευθερωμένο από τα ρούχα. Η Κατερίνα σαν να βουτήχτηκε στη
σοκολάτα, η Σοφία, που ήταν και λιγάκι μελαχρινή, έγινε σωστή
τσιγγάνα. Μόνο η Νατάσα δεν είχε μαυρίσει. Απεναντίας, είχε ασπρίσει
κι άλλο, σα να είχε γίνει εντελώς διάφανη. Είχε αδυνατίσει και γύρω
από τα μάτια της είχαν σχηματιστεί κύκλοι. Έμοιαζε κουρασμένη.
Μα δεν έχει καθόλου ήλιο στην Ισλανδία; τη ρωτούσε ο Μανόλης.
Αφού λένε ότι το καλοκαίρι εκεί διαρκεί έξι μήνες. Δεν υπάρχουν εκεί,
ούτε έστω και αδύνατες αχτίνες; Δε φυσάει λίγο φρέσκο αεράκι;
Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ όπου δούλεψε για ένα μήνα η Νατάσα σε διπλή
βάρδια, είχε τη λάντζα στο υπόγειο. Νύχτα έπιανε δουλειά και νύχτα
σχόλαγε.
Με αυτά τα χρήματα η Νατάσα αγόρασε καινούργια ρούχα. Ο
Μανόλης δεν πρέπει να ξέρει τέτοια πράγματα, απλώς πρέπει να τη
βλέπει ωραία.
Διαβάστε επίσης:
Μικρές Ζαβολιές: Διήγημα του Τηλέμαχου Κώτσια
"Αδικημένοι": Διήγημα του Τηλέμαχου Κώτσια
"Οι αλιείς": Διήγημα του Τηλέμαχου Κώτσια
ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ
Σε τρεις μέρες έρχεται ο Αύγουστος, το εργοστάσιο κλείνει και οι
εργαζόμενοι θα πάνε διακοπές για ένα μήνα.
Η Κατερίνα θα πάει στα Κύθηρα. Το λέει κάθε μέρα για να το
μάθουν όλοι. Η Σοφία στα Καμένα Βούρλα, η Γεωργία θα τη βγάλει
εδώ στην Αθήνα, πότε στη Βούλα και πότε στον Άλιμο. Ο Μανόλης
θέλει να ξέρει πού θα πάει η Νατάσα. Σκέφτεται να την ακολουθήσει
και να βρεθούν, τάχα τυχαία. Γι αυτό και δεν έχει αποφασίσει ακόμα
πού θα πάει. Τούτο το καλοκαίρι θέλει να κατακτήσει την καρδιά της.
Θέλει να δει το κατάλευκο της σώμα, πώς θα γίνει - έστω και λίγο -
σοκολατί, αν είναι δυνατό να πάρει μελαχρινή όψη αυτή η ύπαρξη.
- Πού θα πας διακοπές; τη ρωτάει δήθεν αδιάφορα.
- Στην Ισλανδία, του λέει εκείνη με το κρυστάλλινο γέλιο της.
Ήταν σίγουρος ότι απέφευγε να απαντήσει, γιατί οι δυνατότητες ενός
κοριτσιού με καταγωγή από ρώσους μετανάστες, ήταν ασφαλώς
περιορισμένες.
Μερικοί πηγαίνουν στα χωριά τους. Η Πόπη δήλωσε δυστυχισμένη
που δεν έχει χωριό. Είναι βέρα Αθηναία και για φέτος πήγε διακοπές
στην Κέρκυρα. Ο Μανόλης την έβγαλε στις Σπέτσες, στη γιαγιά του.
Ο Σεπτέμβριος εξακολουθεί να είναι ζεστός, αλλά ο άνθρωπος
πρέπει να πειθαρχήσει, αφού καθώς λένε, η εργασία είναι εκείνη που
κάνει τον άνθρωπο να διαφέρει από το ζώο. Κι αν δε δουλέψει σκληρά,
σαν γαϊδούρι δηλαδή, ξαναγίνεται ζώο.
Μέσα σε τρεις τέσσερις εβδομάδες, όλων το δέρμα κατεργάστηκε
απελευθερωμένο από τα ρούχα. Η Κατερίνα σαν να βουτήχτηκε στη
σοκολάτα, η Σοφία, που ήταν και λιγάκι μελαχρινή, έγινε σωστή
τσιγγάνα. Μόνο η Νατάσα δεν είχε μαυρίσει. Απεναντίας, είχε ασπρίσει
κι άλλο, σα να είχε γίνει εντελώς διάφανη. Είχε αδυνατίσει και γύρω
από τα μάτια της είχαν σχηματιστεί κύκλοι. Έμοιαζε κουρασμένη.
Μα δεν έχει καθόλου ήλιο στην Ισλανδία; τη ρωτούσε ο Μανόλης.
Αφού λένε ότι το καλοκαίρι εκεί διαρκεί έξι μήνες. Δεν υπάρχουν εκεί,
ούτε έστω και αδύνατες αχτίνες; Δε φυσάει λίγο φρέσκο αεράκι;
Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ όπου δούλεψε για ένα μήνα η Νατάσα σε διπλή
βάρδια, είχε τη λάντζα στο υπόγειο. Νύχτα έπιανε δουλειά και νύχτα
σχόλαγε.
Με αυτά τα χρήματα η Νατάσα αγόρασε καινούργια ρούχα. Ο
Μανόλης δεν πρέπει να ξέρει τέτοια πράγματα, απλώς πρέπει να τη
βλέπει ωραία.
Διαβάστε επίσης:
Μικρές Ζαβολιές: Διήγημα του Τηλέμαχου Κώτσια
"Αδικημένοι": Διήγημα του Τηλέμαχου Κώτσια
"Οι αλιείς": Διήγημα του Τηλέμαχου Κώτσια

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών