Λίγους μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 11ης Μαΐου 2025, η Αλβανία βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο συζήτησης για ένα φαινόμενο που έχει παγιωθεί στη σύγχρονη πολιτική της σκηνή: την αύξηση της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα ενόψει εκλογών.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Ινστιτούτου Στατιστικής (INSTAT), ο αριθμός των εργαζομένων στο κράτος αυξήθηκε κατά 1.109 άτομα κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, φτάνοντας τους 185.387 υπαλλήλους. Αν και η αύξηση δεν είναι θεαματική, η χρονική συγκυρία εγείρει σοβαρά ερωτήματα περί προεκλογικής σκοπιμότητας. Συγκρίνοντας με την αντίστοιχη περίοδο του 2024, η αύξηση αγγίζει τα 3.630 άτομα.
Το φαινόμενο της πρόσληψης δημοσίων υπαλλήλων πριν από εκλογές δεν είναι νέο. Στις βουλευτικές εκλογές του 2021, ο δημόσιος τομέας αυξήθηκε κατά 7.812 άτομα μέσα σε ένα χρόνο. Ειδικοί, όπως ο Afrim Krasniqi από το Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών, χαρακτηρίζουν αυτήν την πρακτική ως «παράδοση», που συνδέεται άμεσα με το σύστημα πατρωνίας και την ανάγκη των κυβερνώντων για "μέγιστη κινητοποίηση ανθρώπινου δυναμικού".
Παρά τις συνεχείς επισημάνσεις από οργανισμούς όπως ο OSCE/ODHIR και τις προτάσεις για ενίσχυση του νομικού πλαισίου, ελάχιστη πρόοδος έχει σημειωθεί στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Όπως τονίζει ο Krasniqi, η αδράνεια θεσμών όπως η Εισαγγελία και το Ανώτατο Ελεγκτικό Συνέδριο συμβάλλει στη διαιώνισή του.
Όπως υποστηρίζει ο Migen Qiraxhi από την Civic Resistance, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στον αριθμό των προσλήψεων, αλλά κυρίως στη χρήση ανθρώπινων πόρων του κράτους ως εργαλείο εκλογικής επιρροής. Η πρακτική αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, οδηγεί σε «διοίκηση διπλάσια από τις ευρωπαϊκές χώρες», υπονομεύοντας την αποδοτικότητα, τη διαφάνεια και την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η επαναλαμβανόμενη αύξηση της απασχόλησης στο δημόσιο πριν από εκλογές στην Αλβανία καταδεικνύει ένα χρόνιο πρόβλημα: την πολιτική εργαλειοποίηση του κρατικού μηχανισμού. Ενώ οι αριθμοί ποικίλλουν και συχνά διογκώνονται για πολιτικούς λόγους, το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει: θα μπορέσει η χώρα να θεσπίσει και να εφαρμόσει επαρκείς μηχανισμούς που να αποτρέπουν τη χρήση του δημόσιου τομέα ως μέσο κομματικής στρατηγικής;
Η απάντηση ίσως κρύβεται όχι μόνο στη νομοθεσία, αλλά και στην πολιτική βούληση — και φυσικά, στην ενεργή πίεση της κοινωνίας των πολιτών.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Ινστιτούτου Στατιστικής (INSTAT), ο αριθμός των εργαζομένων στο κράτος αυξήθηκε κατά 1.109 άτομα κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, φτάνοντας τους 185.387 υπαλλήλους. Αν και η αύξηση δεν είναι θεαματική, η χρονική συγκυρία εγείρει σοβαρά ερωτήματα περί προεκλογικής σκοπιμότητας. Συγκρίνοντας με την αντίστοιχη περίοδο του 2024, η αύξηση αγγίζει τα 3.630 άτομα.
Το φαινόμενο της πρόσληψης δημοσίων υπαλλήλων πριν από εκλογές δεν είναι νέο. Στις βουλευτικές εκλογές του 2021, ο δημόσιος τομέας αυξήθηκε κατά 7.812 άτομα μέσα σε ένα χρόνο. Ειδικοί, όπως ο Afrim Krasniqi από το Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών, χαρακτηρίζουν αυτήν την πρακτική ως «παράδοση», που συνδέεται άμεσα με το σύστημα πατρωνίας και την ανάγκη των κυβερνώντων για "μέγιστη κινητοποίηση ανθρώπινου δυναμικού".
Παρά τις συνεχείς επισημάνσεις από οργανισμούς όπως ο OSCE/ODHIR και τις προτάσεις για ενίσχυση του νομικού πλαισίου, ελάχιστη πρόοδος έχει σημειωθεί στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Όπως τονίζει ο Krasniqi, η αδράνεια θεσμών όπως η Εισαγγελία και το Ανώτατο Ελεγκτικό Συνέδριο συμβάλλει στη διαιώνισή του.
Όπως υποστηρίζει ο Migen Qiraxhi από την Civic Resistance, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στον αριθμό των προσλήψεων, αλλά κυρίως στη χρήση ανθρώπινων πόρων του κράτους ως εργαλείο εκλογικής επιρροής. Η πρακτική αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, οδηγεί σε «διοίκηση διπλάσια από τις ευρωπαϊκές χώρες», υπονομεύοντας την αποδοτικότητα, τη διαφάνεια και την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η επαναλαμβανόμενη αύξηση της απασχόλησης στο δημόσιο πριν από εκλογές στην Αλβανία καταδεικνύει ένα χρόνιο πρόβλημα: την πολιτική εργαλειοποίηση του κρατικού μηχανισμού. Ενώ οι αριθμοί ποικίλλουν και συχνά διογκώνονται για πολιτικούς λόγους, το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει: θα μπορέσει η χώρα να θεσπίσει και να εφαρμόσει επαρκείς μηχανισμούς που να αποτρέπουν τη χρήση του δημόσιου τομέα ως μέσο κομματικής στρατηγικής;
Η απάντηση ίσως κρύβεται όχι μόνο στη νομοθεσία, αλλά και στην πολιτική βούληση — και φυσικά, στην ενεργή πίεση της κοινωνίας των πολιτών.
Διαβάστε ακόμη

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών