Αυτό αποδείχθηκε πριν από λίγες ημέρες στο Δελβινάκι, όταν μια ομάδα εξαιρετικών παραδοσιακών μουσικών από την Πρεμετή της Αλβανίας διέσχισε τη γραμμή του χάρτη για να αποτίσει φόρο τιμής σε έναν θρύλο της ηπειρώτικης μουσικής: τον Πέτρο-Λούκα Χαλκιά.
Οι "Sazet e Përmetit", ένα από τα σημαντικότερα παραδοσιακά μουσικά σχήματα της Αλβανίας, ταξίδεψαν μέχρι το μικρό χωριό του Πωγωνίου, όπου πλέον αναπαύεται ο μεγάλος δεξιοτέχνης του κλαρίνου. Στη λιτή αυτή τελετή, ο Josif Shukallari στο κλαρίνο, ο Ylli Muço στο ακορντεόν και ο Qirjako Vangjeli στο λαούτο, τίμησαν τον Χαλκιά με τον πιο ουσιαστικό τρόπο που μπορούν να το κάνουν μουσικοί: με ένα μοιρολόι και ένα κερί.
Η στιγμή ήταν βαριά από συγκίνηση. Ήταν μια πράξη που ξεπερνούσε την απλή χειρονομία τιμής – ήταν ένας σιωπηλός διάλογος ανάμεσα σε πολιτισμούς, μια υπενθύμιση πως η παράδοση της μουσικής της Ηπείρου δεν σταματά σε τελωνεία και συνοριακούς σταθμούς. Είναι κοινό βίωμα, κοινή ρίζα.
Ο Πέτρο-Λούκας Χαλκιάς υπήρξε μια εμβληματική μορφή της ελληνικής δημοτικής μουσικής, με καριέρα που ξεπέρασε τα σύνορα και έκανε γνωστό τον ηπειρώτικο ήχο διεθνώς. Η αναγνώριση και ο σεβασμός που του απέδωσαν μουσικοί από την Αλβανία είναι ίσως η πιο ειλικρινής απόδειξη της εμβέλειάς του.
Η μουσική της παράδοσης δεν έχει σύνορα. Και όσο υπάρχουν καλλιτέχνες που αναγνωρίζουν και τιμούν το κοινό πολιτισμικό παρελθόν, θα υπάρχει πάντα ελπίδα για έναν κόσμο όπου η τέχνη θα λειτουργεί ως γέφυρα – κι όχι ως τείχος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών