Ο Ράμα φοβάται τον Veliaj – και αυτό φαίνεται

Η τελευταία «έρευνα» της SPAK για τις κατεδαφίσεις στο «5 Μαΐου» δεν είναι τυχαία. Δεν είναι ούτε καν νομικό γεγονός· είναι μια ωμή πολιτική απάντηση. Ο Ράμα έδειξε τα δόντια του μόλις ο Εριόν Βελιαΐ τόλμησε να προειδοποιήσει δημόσια ότι «τώρα θα μιλήσω ανοιχτά». Και η αντίδραση ήταν άμεση: μια νέα δικογραφία, μια νέα πίεση, ένα ακόμα μήνυμα εκφοβισμού.
Ας είμαστε ειλικρινείς: η σύμπτωση δεν στέκει. Κάθε φορά που ο Βελιαΐ σηκώνει κεφάλι, ξαφνικά εμφανίζεται και μια υπόθεση από το πουθενά. Αυτό δεν μοιάζει με λειτουργία ανεξάρτητης δικαιοσύνης· μοιάζει με καλοκουρδισμένο πολιτικό μηχανισμό, που ενεργοποιείται για να κρατήσει τον αντίπαλο σε θέση άμυνας.

Η θυσία του Άρμπερ Μαζνίκου, ο οποίος βρέθηκε εκτός κυβέρνησης, ήταν η πρώτη ένδειξη. Ο Ράμα τον θεώρησε «αδύναμο κρίκο» και τον πέταξε σαν χαρτί που κάηκε. Αλλά με αυτόν τον τρόπο έστειλε και το πιο καθαρό μήνυμα: ότι κανείς δεν είναι ασφαλής, ότι η πίστη στον Βελιαΐ πληρώνεται ακριβά. Είναι η λογική του φόβου, όχι της πολιτικής.
Από την άλλη, ο Βελιαΐ δεν παίζει πια το παιχνίδι του καλού στρατιώτη. Το μήνυμά του στα κοινωνικά δίκτυα ήταν καμπανάκι κινδύνου για πολλούς, όχι μόνο για τον Ράμα. Όταν μιλά για «παγίδα» και «ανθρωποφαγική δίωξη», ουσιαστικά προαναγγέλλει ότι θα αρχίσει να σπάει τη σιωπή. Και αυτό είναι που τρομάζει την εξουσία: όχι η πιθανότητα να γκρεμιστεί από έναν εχθρό, αλλά να διαβρωθεί από έναν πρώην δικό της άνθρωπο που ξέρει πάρα πολλά.

Εδώ είναι και η ειρωνεία. Ο Ράμα νομίζει ότι μπορεί να ελέγχει τη σύγκρουση ρίχνοντας «νομικές» σφαίρες. Αλλά όσο πιο πολύ πιέζει, τόσο πιο επικίνδυνο κάνει τον Βελιαΐ. Ένας πολιτικός που δεν έχει τίποτα να χάσει, είναι πολύ πιο απειλητικός από έναν αντίπαλο με καρέκλα και εξουσία.
Η ουσία είναι απλή: ο Ράμα φοβάται. Γι’ αυτό και αντιδρά νευρικά, γι’ αυτό κινητοποιεί το σύστημα κάθε φορά που ο Βελιαΐ μιλά. Όμως αυτή η τακτική έχει ημερομηνία λήξης. Γιατί στο τέλος, το μεγαλύτερο όπλο του Βελιαΐ δεν είναι η θέση που έχασε, αλλά οι ιστορίες που κουβαλάει. Και αν τις ανοίξει, τότε η πραγματική κατεδάφιση δεν θα γίνει στο «5 Μαΐου», αλλά στο ίδιο το οικοδόμημα της εξουσίας του Ράμα.

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια