Γράφει ο Στέλιος Φενέκος
Πολιτικά, οι ΗΠΑ δεν είναι απομονωμένες. Νομικά, όμως, δεν έχουν διεθνή κάλυψη, αφού μόνο λίγες χώρες μέχρι σήμερα υποστήριξαν ανοιχτά τη δράση τους (Γουατεμάλα, Σαλβαδόρ, Αργεντινή, Περού, Κολομβία).
Η διεθνής εικόνα για την δράση αυτή, όπως προκύπτει από τις πρώτες δηλώσεις των χωρών, είναι η πολιτική αποδοχή του τέλους Μαδούρο, αλλά η νομική απόρριψη ή σιωπή για τον τρόπο. Στο ίδιο περίπου μοτίβο κινείται έμμεσα και η δήλωση του δικού μας πρωθυπουργού.
Συνεπώς η εθνική νομοθεσία των ΗΠΑ μπορεί μεν να επιτρέπει να τον δικάσουν, η περιορισμένη όμως διεθνής στήριξη, δεν επιτρέπει να “διεθνοποιήσουν” τη νομιμότητα της σύλληψης.
Η προβαλλόμενη από τις ΗΠΑ σκληρή ισχύς, με βάση την εθνική της νομοθεσία και χωρίς διεθνή εντολή, μπορεί να κερδίζει πολιτικά, αλλά χάνει νομικά.
Η υπόθεση θα ήταν νομικά ισχυρή, μόνο αν είχε περάσει πρώτα από το ΣΑ/ΟΗΕ και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ICC (όπου ήδη εκκρεμεί έρευνα κατά του Μαδούρο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας).
Η παραπομπή σε Ομοσπονδιακό Δικαστήριο στις ΗΠΑ μπορεί να γίνει για συγκεκριμένα εγκλήματα (εμπόριο ναρκωτικών, γνωρίζοντας ότι τα ναρκωτικά κατευθύνονταν στις ΗΠΑ, Ναρκοτρομοκρατία, με σκοπό την ενίσχυση τρομοκρατικής ή ένοπλης δράσης, συστηματική εγκληματική δράση, ξέπλυμα, εκβιασμοί, συμμετείχε ή διηύθυνε δίκτυο διακίνησης κοκαΐνης).
Για κάποια από τα εγκλήματα αυτά μπορεί να καταδικαστεί, για διεθνή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όμως η υπόθεση είναι νομικά εύθραυστη και ευάλωτη σε σοβαρές εφέσεις, κυρίως λόγω του τρόπου σύλληψης, του ζητήματος ασυλίας και του τρόπου συλλογής των αποδεικτικών στοιχείων.
Σε αποστροφές του λόγου του αναφέρθηκε επίσης και στην Κούβα, λέγοντας ότι «είναι μια χώρα που χρειάζεται βοήθεια», ένα σχόλιο που δίνει την εντύπωση έμμεσης προειδοποίησης ή μήνυμα προς συσχετιζόμενα καθεστώτα.
Όσον αφορά τις λοιπές δηλώσεις του, αυτές συνιστούν άμεση προβολή ισχύος, χωρίς καμία προσπάθεια νομικής νομιμοποίησης.
Ο «προσωρινός έλεγχος» της Βενεζουέλας, υποδηλώνει de facto επιτροπεία, η απειλή νέας στρατιωτικής δράσης παραβιάζει την απαγόρευση χρήσης βίας, ενώ η αναφορά στην ενεργειακή εκμετάλλευση απογυμνώνει την επέμβαση από ανθρωπιστικό μανδύα και τη μετατρέπει σε πράξη κατοχής με σοβαρές διεθνείς νομικές συνέπειες μακροπρόθεσμα.
ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ
Η αρχική πράξη της στρατιωτικής επέμβασης για την σύλληψη του Μαδούρο είναι σαφώς παράνομη από πλευράς Διεθνούς Δικαίου και δεν μπορεί να διορθωθεί εκ των υστέρων με οιεσδήποτε δηλώσεις.
Ο Τραμπ είναι προφανές ότι έχει υποτιμήσει νομικά το διεθνές σκέλος της υπόθεσης, που θα μπορούσε να υποστηρίξει την θέση του.
Όμως το μέλλον της υπόθεσης μπορεί να “διορθωθεί”, με διεθνοποίηση της εμπλέκοντας το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) και την έρευνα που έχει ξεκινήσει για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από τον Μαδούρο είτε με την επίτευξη εσωτερικής συναίνεσης από την νέα κυβέρνηση της Βενεζουέλας.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών