Ο Αδόλφος Χίτλερ και ο επικεφαλής των SS, Χάινριχ Χίμλερ, εξέφραζαν συχνά τον θαυμασμό τους για το Ισλάμ, συγκρίνοντάς το ευνοϊκά με τον Χριστιανισμό. Ο Χίτλερ θεωρούσε τον Χριστιανισμό μια «αδύναμη» και υπερβολικά πράα θρησκεία, ακατάλληλη για το πολεμικό πνεύμα που ήθελε να εμφυσήσει στους στρατιώτες του. Αντίθετα, έβλεπε το Ισλάμ ως μια δυναμική θρησκεία που προωθούσε την πειθαρχία, τον μιλιταρισμό και την αυτοθυσία στο πεδίο της μάχης με την υπόσχεση μιας μεταθανάτιας ανταμοιβής.
Αυτή η ιδεολογική εκτίμηση βρήκε γρήγορα πρακτικό έδαφος, καθώς οι δύο πλευρές μοιράζονταν ισχυρούς κοινούς εχθρούς: τη Βρετανική Αυτοκρατορία, τη Σοβιετική Ένωση και τον εβραϊκό πληθυσμό.
Το πρόσωπο-κλειδί που γεφύρωσε το Βερολίνο με τον αραβικό κόσμο ήταν ο Χατζ Αμίν αλ-Χουσεϊνί, ο Μέγας Μουφτής της Ιερουσαλήμ. Φανατικός πολέμιος της βρετανικής κυριαρχίας στην Παλαιστίνη και των εβραϊκών μεταναστευτικών κυμάτων, ο αλ-Χουσεϊνί είδε στο πρόσωπο του Χίτλερ τον απόλυτο σύμμαχο για την επίτευξη των στόχων του.
Τον Νοέμβριο του 1941, οι δύο άνδρες συναντήθηκαν επίσημα στο Βερολίνο. Ο Μουφτής προσέφερε τη στήριξη του μουσουλμανικού κόσμου στις δυνάμεις του Άξονα, ζητώντας ως αντάλλαγμα τη γερμανική δέσμευση για την ανεξαρτησία των αραβικών κρατών και την αποτροπή δημιουργίας εβραϊκής εστίας στην Παλαιστίνη. Μετά τη συνάντηση, ο αλ-Χουσεϊνί εγκαταστάθηκε στη Γερμανία και μετατράπηκε στον κεντρικό προπαγανδιστή των Ναζί, εκπέμποντας ραδιοφωνικά μηνύματα που καλούσαν τους Μουσουλμάνους σε «ιερό πόλεμο» (τζιχάντ) κατά των Συμμάχων.
Η διπλωματική αυτή σύγκλιση μεταφράστηκε άμεσα σε στρατιωτική κινητοποίηση, οδηγώντας στη στρατολόγηση χιλιάδων Μουσουλμάνων στις τάξεις του Γ΄ Ράιχ μέσω δύο βασικών πυλώνων:
- Η Μεραρχία Waffen SS «Handschar»: Ιδρύθηκε το 1943 και αποτελούνταν κυρίως από Βόσνιους Μουσουλμάνους. Ήταν η πρώτη μη γερμανική μεραρχία των SS, με τους στρατιώτες της να φορούν το παραδοσιακό φέσι με το ναζιστικό εθνόσημο. Η μονάδα αυτή έδρασε με ιδιαίτερη σκληρότητα σε επιχειρήσεις κατά των παρτιζάνων στα Βαλκάνια.
- Οι Ανατολικές Λεγεώνες (Ostlegionen): Κατά τη γερμανική προέλαση στη Σοβιετική Ένωση, χιλιάδες μουσουλμάνοι του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας (όπως Τάταροι, Αζέροι και Ουζμπέκοι) αυτομόλησαν από τον Ερυθρό Στρατό ή στρατολογήθηκαν από στρατόπεδα αιχμαλώτων. Υποκινούμενοι από το μίσος τους για το σταλινικό καθεστώς, σχημάτισαν ειδικές λεγεώνες ενταγμένες στη Βέρμαχτ.
Οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα εξειδικευμένο κέντρο εκπαίδευσης στο Σούνιο, επιλέγοντας την περιοχή της Αττικής λόγω του μεσογειακού κλίματος που προσομοίαζε με το περιβάλλον της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Εκεί, οι Άραβες στρατιώτες εκπαιδεύτηκαν σε τακτικές ανορθόδοξου πολέμου, δολιοφθορές και τη χρήση γερμανικού οπλισμού, προκειμένου να αποτελέσουν την εμπροσθοφυλακή του Άξονα στον αραβικό κόσμο.
Η συμμαχία του Γ΄ Ράιχ με τον μουσουλμανικό κόσμο αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η ναζιστική ηγεσία μπορούσε να παρακάμψει τις αυστηρές φυλετικές της θεωρίες περί «Αρίας φυλής» όταν το επέβαλλαν οι γεωπολιτικές και στρατιωτικές ανάγκες του πολέμου. Παρά την εκτεταμένη προπαγάνδα και τη δημιουργία πολυπληθών στρατιωτικών μονάδων, η σύμπραξη αυτή δεν κατάφερε τελικά να ανατρέψει την πορεία του πολέμου, παραμένοντας ωστόσο μια από τις πιο ιδιαίτερες και αμφιλεγόμενες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών