Σε δήλωσή του, ο Γκικουρίας αναφέρεται στην εικόνα που συναντά κανείς περνώντας τη σήραγγα του Λογαρά και εισερχόμενος στην περιοχή του Δήμου Χιμάρας, επισημαίνοντας την έντονη οικοδομική δραστηριότητα από την Παλάσα έως τη Νίβιτσα.
Όπως υποστηρίζει, ξενοδοχεία, πολυώροφα κτίρια, τουριστικά συγκροτήματα, βίλες και ενοικιαζόμενα καταλύματα κατασκευάζονται σε ολόκληρη την περιοχή, θέτοντας, κατά τον ίδιο, ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιοι είναι εκείνοι που επωφελούνται από τη συγκεκριμένη ανάπτυξη.
Ο Γκικουρίας υποστηρίζει ότι σημαντικό μέρος των νέων επενδύσεων προέρχεται από επιχειρηματίες και επενδυτές εκτός Χιμάρας, διευκρινίζοντας ότι το πρόβλημα, όπως τονίζει, δεν είναι η καταγωγή των επενδυτών, αλλά η άνιση πρόσβαση στις δυνατότητες αξιοποίησης της γης.
«Το πρόβλημα είναι η ανισότητα», αναφέρει χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι Χιμαριώτες ιδιοκτήτες συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην έκδοση αδειών, γραφειοκρατικά εμπόδια και άλλες διαδικαστικές εκκρεμότητες, με αποτέλεσμα, όπως λέει, ορισμένοι να οδηγούνται στην πώληση περιουσιών που έχουν κληρονομήσει από προηγούμενες γενιές.
Παράλληλα, ο υποψήφιος δήμαρχος κάνει λόγο για ευκολότερη πρόσβαση ισχυρών οικονομικών παραγόντων και προσώπων με διασυνδέσεις στην εξουσία, θέση την οποία διατυπώνει ως βασική αιτία της ανισορροπίας που, σύμφωνα με τον ίδιο, παρατηρείται στη Χιμάρα.
«Δεν μπορεί να είναι φυσιολογικό ο γαιοκτήμονας να μην μπορεί να αναπτύξει την περιουσία του, ενώ άλλοι χτίζουν πάνω σε αυτήν», σημειώνει.
Ο Γκικουρίας συνδέει την κατάσταση αυτή με μια ευρύτερη διαδικασία που, όπως υποστηρίζει, βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια, υποστηρίζοντας ότι περιουσίες Χιμαριωτών περνούν σταδιακά σε άλλα χέρια και ότι ένα μέρος του τοπικού πληθυσμού οδηγείται στην αποχώρηση.
Παρά την κριτική του, ξεκαθαρίζει ότι δεν τάσσεται κατά της ανάπτυξης ή των επενδύσεων. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι η Χιμάρα χρειάζεται τουριστική ανάπτυξη, αλλά με κανόνες που θα προστατεύουν τους ιδιοκτήτες και θα διασφαλίζουν ίσους όρους.
«Θέλουμε ανάπτυξη, αλλά ανάπτυξη με δικαιοσύνη. Θέλουμε επενδύσεις, αλλά με νόμο. Θέλουμε τουρισμό, αλλά όχι εις βάρος των ιδιοκτητών», αναφέρει.
Και καταλήγει θέτοντας στο επίκεντρο το δικαίωμα των κατοίκων της Χιμάρας να παραμείνουν στον τόπο τους και να αξιοποιούν τις περιουσίες τους: «Θέλουμε οι Χιμαριώτες να έχουν το δικαίωμα να ζουν, να χτίζουν και να αναπτύσσουν τη γη τους. Η γη της Χιμάρας δεν μπορεί να είναι προνόμιο των ισχυρών».
«Δεν μπορεί να είναι φυσιολογικό ο γαιοκτήμονας να μην μπορεί να αναπτύξει την περιουσία του, ενώ άλλοι χτίζουν πάνω σε αυτήν», σημειώνει.
Ο Γκικουρίας συνδέει την κατάσταση αυτή με μια ευρύτερη διαδικασία που, όπως υποστηρίζει, βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια, υποστηρίζοντας ότι περιουσίες Χιμαριωτών περνούν σταδιακά σε άλλα χέρια και ότι ένα μέρος του τοπικού πληθυσμού οδηγείται στην αποχώρηση.
Παρά την κριτική του, ξεκαθαρίζει ότι δεν τάσσεται κατά της ανάπτυξης ή των επενδύσεων. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι η Χιμάρα χρειάζεται τουριστική ανάπτυξη, αλλά με κανόνες που θα προστατεύουν τους ιδιοκτήτες και θα διασφαλίζουν ίσους όρους.
«Θέλουμε ανάπτυξη, αλλά ανάπτυξη με δικαιοσύνη. Θέλουμε επενδύσεις, αλλά με νόμο. Θέλουμε τουρισμό, αλλά όχι εις βάρος των ιδιοκτητών», αναφέρει.
Και καταλήγει θέτοντας στο επίκεντρο το δικαίωμα των κατοίκων της Χιμάρας να παραμείνουν στον τόπο τους και να αξιοποιούν τις περιουσίες τους: «Θέλουμε οι Χιμαριώτες να έχουν το δικαίωμα να ζουν, να χτίζουν και να αναπτύσσουν τη γη τους. Η γη της Χιμάρας δεν μπορεί να είναι προνόμιο των ισχυρών».
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών