Έκλεισε (και) το Οικοτροφείο Θηλέων στους Βουλιαράτες

Το Εκκλησιαστικό Οικοτροφείο Θηλέων στους Βουλιαράτες, της Δρόπολης, απ’ τα βασικά ιδρύματα κοινωνικής προσφοράς που ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ίδρυσε και λειτούργησε στην περιοχή, με ότι προκύπτει έχει αναστείλει, κατά το επιεικέστερο αντί του έκλεισε, τη δραστηριότητα του κατά το τρέχον σχολικό έτος.
Πρόκειται για το δεύτερο ουσιαστικής σημασίας και επίδρασης εκκλησιαστικό ίδρυμα μετά το προ έτους οριστικό τέλος του Εκκλησιαστικού Λυκείου «Τίμιος Σταυρός» στο Αργυρόκαστρο. Του οποίου επί το πλείστον το Υπουργικό Συμβούλιο της Αλβανίας «επισφράγισε» δια ειδικής Κ.Υ.Α. την οριστική άρση της Άδειας Λειτουργίας.
Φαίνεται η συρρίκνωση του δημογραφικού δυναμικού των περιοχών στο οποίο αναφέρονταν οι υπηρεσίες του Οικοτροφείου στους Βουλιαράτες και των οποίων τα παιδιά φιλοξενούσε, οδήγησε στην έλλειψη ενδιαφέροντος και προσδιόρισε την απόφαση της αρμόδιας εκκλησιαστικής αρχής για το κλείσιμο του. Προφανώς και πρόκειται για ακόμη ένα πλήγμα για την περιοχή συνολικά.

Η ίδρυση και προσφορά
Το Οικοτροφείο Θηλέων «Θεοτόκος – Ρόδον το Αμάραντον», ιδρύθηκε προ σχεδόν 25 ετών από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο ο οποίος διαπίστωνε κατά τις περιοδείες του στις ορεινές περιοχές και απομονωμένα χωριά της υπαίθρου της Μητροπόλεως Αργυροκάστρου την ανάγκη που είχαν τα νεαρά κορίτσια για λυκειακή παιδεία την οποία στερούνταν λόγω αποστάσεων. Επί το πλείστων δε εξασφαλίζοντας μαθήτριες για το Λύκειο της περιοχής ουσιαστικά συνέβαλε στην λειτουργία του που απειλούνταν με διακοπή από τον πολύ μικρό αριθμό μαθητών.
Καθ’ όλη της διάρκεια λειτουργίας του, υπό την παραδειγματική διεύθυνση της αφιερωμένης αδελφής Μαρίας Συλαίου, φιλοξένησε για τρία και τέσσερα χρόνια της φοίτησης τους πλέον των 350 κοριτσιών από διάφορα σημεία της Μητροπόλεως και από άλλες περιοχές της Αλβανίας. Μάλιστα και κορίτσια που είχαν όσο ήταν μικρότερες φιλοξενηθεί στο σπίτι Ελπίδας στο Δυρράχιο, ίδρυμα επίσης του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου για ορφανά και απροστάτευτα παιδιά.

Μαζί με την εγκύκλια παιδεία που τα παιδιά πήραν κατά την παρακολούθηση στο δημόσιο Λύκειο μαθήτευσαν στο Οικοτροφείο τους στην Ελληνική, την πληροφορική, οικοκυρική, κατήχηση στην Ορθόδοξη πίστη και ψαλτική, ενώ ανεπανάληπτη ήταν η εμπειρία ζωής και γνωριμίας από κοινού αναμεσά τους. Προσέφεραν δε υπό την καθοδήγηση της προϊσταμένης τους σε μαθήματα πνευματικής κατάρτισης σε άλλα μικρότερα παιδιά της περιοχής, στην κατασκήνωση της Εκκλησίας, συνέδραμαν στις λατρευτικές ακολουθίες σε παραπλήσιες ενορίες κ.α.
Κυρίως δε υπήρξαν η «συντροφιά» για τους Πεσόντες που αναπαύονται στο παρακείμενο στρατιωτικό κοιμητήριο της Αγίας Σκέπης. Ένα παράγγελμα του Αρχιεπισκόπου το οποίο τήρησαν με ιδιαίτερη ευλάβεια.
Η φροντίδα δε που επιδείχθηκε από πλευράς του Οικοτροφείου και η συνεχή παρότρυνση προς την κατάκτηση της γνώσης κατέστησε εφικτό ώστε η συντριπτική πλειοψηφία των κοριτσιών να ακολουθήσουν πανεπιστημιακές σπουδές σε διάφορα επιστημονικά πεδία και επαγγέλματα.

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια