Ένας Τούρκος διανοούμενος για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο

Ο Αχμέτ Ντουρσούν (Ahmet Dursun) – όχι ο διάσημος ποδοσφαιριστής – είναι ένας Τούρκος συγγραφέας, κειμενογράφος και αναλυτής, που διατεινόμενος Αλβανική ρίζα, καταγόμενος από τη Μερσίνη (αρχαίο Ζεφύρειον), τα τελευταία 25 χρόνια ζει και δραστηριοποιείται στα Τίρανα.
Πολλές φορές έχει παρέμβει δημόσια και για ζητήματα των Ελληνο-Αλβανικών σχέσεων ειδικά σε περιόδους κρίσεων. Έχει επί το πλείστον τοποθετήσεις που αφορούν στην παρεμβατική πολιτική του καθεστώτος Ερντογάν στα εσωτερικά ζητήματα της Αλβανίας.

Τις προηγούμενες ημέρες σε λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανάρτησε ένα κείμενο αφιερωμένο στον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο που αξίζει να διαβαστεί και μάλιστα με ιδιαίτερη προσοχή. Όχι απλά γιατί είναι γραμμένο από έναν Τούρκο μη Χριστιανό, εξ άλλου και επί τη εκδημία του Αρχιεπισκόπου είχε γράψει ανάλογα ευαίσθητα κείμενα.
Έχει σημασία να προσέξει κανείς πόσο κατά την εκτίμηση του ουδέτερου Ντουρσούν, ο Αναστάσιος επηρέαζε θετικά την ομαλή εξέλιξη της Αλβανίας και έχοντας ουσιαστικά κατακτήσει με τη σοφία του τη μεσαία τάξη λειτουργούσε ως αμορτισέρ για πολλές τριβές.

Το κείμενο σε μετάφραση:
«Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΓΙΑΝΟΥΛΑΤΟΣ

Εάν θα έγραφα τα αντίθετα των όσων στη συνέχεια θα διαβάσετε, οι ευχές σας θα έφταναν έως και τις 7 γενιές των προγόνων μου!
Όμως… όμως ούτε εγώ και ούτε εκείνοι δεν αισθανόμαστε τέτοια ανάγκη. Η αλήθεια είναι πιο πολύτιμη, πιο διαπεραστική, πιο ιερή.

Στα 25 χρόνια της παραμονής μου στην Αλβανία καμιά δημόσια προσωπικότητα δεν με ενέπνευσε και ενισχύσει όσο η αυτού Μακαριότητα, Γιανουλάτος.
Εγώ παρά μόνο λόγω του παραδείγματος Του κατάφερα να αντιμετωπίσω διώξεις των δημοσίων φορέων και εκπροσώπων τους. Εάν θα θέλατε ένα μικρό δείγμα, ανεξαρτήτως της καταγωγής και της συνδρομής μου, μόνο μετά από 25 χρόνια μου αποδόθηκε η Αλβανική υπηκοότητα! Όπως επίσης και στον Αρχιεπίσκοπο.
Η αμαρτία έγκειται στο ότι αγαπήσαμε τους Αλβανούς και τα Βαλκάνια περισσότερο από ότι θα έπρεπε… τόσο απλά.

Σε ώρες δύσκολες ξαναέβρισκα τον εαυτό μου διαβάζοντας του τα αριστουργηματικά συγγράμματα του και χαμογελώντας με το ιδιαίτερα λεπτό Του χιούμορ και κάπως ανάμεσα στις γραμμές.
Ένα από τα απωθημένα μου είναι ότι δεν υπήρξε η δυνατότητα να τον γνωρίσω εκ του σύνεγγυς. Θα νιώθω για όλη μου τη ζωή αυτή την απουσία.

Έφυγε…
Το ξέρω, γιατί σας γνωρίζω καλά.
Το ξέρω ότι έχετε σχεδόν στο αδύνατο να ξεριζώσετε τις βρώμικες διαστρώσεις συνεχούς χειραγώγησης της πολιτικής 36 ετών.

Αλλά εάν μπορείτε σκεφτείτε για λίγο την απάντηση σε τούτα τα τρία ερωτήματα:
  1. Εάν ο Αρχιεπίσκοπος Γιανουλάτος, ήταν εν ζωή στην Αλβανία θα το είχε εύκολο η κυβέρνηση να χαρίζει τον κόλπο του Αυλώνα;
  2. Όχι ο Μπαμπά Μόντι αλλά ούτε ο Μπαμπά Σύμπαν τάχα θα τολμούσε να μιλήσει για «Κράτος των Μπεκτασί»;
  3. Το Δικαστήριο της Χάγης θα αποτολμούσε να καταδίκαζε τους αρχηγούς του Απελευθερωτικού Στρατού Κοσσόβου;
Τόσα αναλογιστείτε… γιατί τώρα;

(Ασφαλώς και θα γράψω περισσότερα για Εκείνον. Ήμουν τυχερός που έζησα στην ίδια πόλη με τον Αρχιεπίσκοπο. Του είμαι ευγνώμον εις το διηνεκές)
».

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια