Δυνατή η εικόνα που μεταφέρει ο Ευαγγελιστής και με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο εάν κανείς επιδαψιλεύσει την ιστορική ποιμαντορία του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου στην Εκκλησία της Αλβανίας θα βρει τα καλύτερα των παραδειγμάτων πιστής εφαρμογής.
Χωρίς να υπολογίζει κόστος και με τόλμη που πηγάζει απ’ την γνήσια αγάπη για τα μέλη του πληρώματος της Εκκλησίας τους ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος συμπεριφέρθηκε ως η κλώσω όταν τα γεράκια απειλούν τα ανήμπορα κλωσόπουλα της. Ειδικά τούτο για τους γηγενείς Βορειοηπειρώτες.
Σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 2010, κι ενώ βρισκόταν στο Αργυρόκαστρο – το συνήθιζε άλλοτε θεωρώντας την Πανήγυρη της Παναγίας, το Πάσχα του Καλοκαιριού, μοναδική ευκαιρία συνάντησης με τους πιστούς που γεμίζουν τα χωριά τους – πληροφορήθηκε περί του αποτρόπαιου εγκλήματος με θύμα τον Αριστοτέλη Γκούμα στη Χιμάρα. Δεν υπήρξαν δεύτερες σκέψεις. Συνέταξε δήλωση αφενός συμπαράστασης στους γονείς και τους κατοίκους της Χιμάρας αφετέρου δε καταγγελίας των ακραίων φανατικών κινήτρων εθνικισμού που αφορούσαν στην Ελληνική καταγωγή του Αριστοτέλη, των δολοφόνων.
Αναρτούμε το ιδιόχειρο της δήλωσης όπως την συνέταξε ο ίδιος που είχε μείνει στο Αργυρόκαστρο ενώ κυκλοφόρησε η καθαρογραμμένη. Τούτο εκτός των άλλων για την επισήμανση ακόμη μιας παραμέτρου ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος δεν είχε ανάλογο μηχανισμό συνδρομής. Έπρεπε όλα να τα κάνει ο ίδιος.
Η δήλωση του αυτή στην ουσία άλλαξε την όλη προσέγγισης στο στυγερό έγκλημα εθνικιστικού και ρατσιστικού μίσους που επιδίωκαν να το εμφανίσουν ως αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Βρίσκονταν στο Αργυρόκαστρο εκτός των άλλων για να επιβλέψει την οργάνωση του εργοταξίου για την ανέγερση του Σχολικού Συγκροτήματος «Πνοή Αγάπης» παρά τον Καθεδρικό της Αναστάσεως του Χριστού τον θεμέλιο λίθο των οποίων είχε θέσει μόλις τον Ιούνιο…
Επί το πλείστον δε να λειτουργήσει στην Δρόβιανη και εγκαινιάσει την ολοκλήρωση των εργασιών του υδραγωγείου και δικτύου διανομής ανά οικία, ένα έργο το οποίο σχεδόν σε καθημερινή βάση είχε ο ίδιος παρακολουθήσει και το καμάρωνε.
Είναι αλησμόνητο για όσους παραβρέθηκαν εκεί όπως και η δήλωση του για τον Αριστοτέλη Γκούμα η παραγγελία να αναβάλουν το λαϊκό πανηγύρι συμμετέχοντας στην θλίψη και τον πόνο για την δολοφονία του Αριστοτέλη.
Της δηλώσεως αυτής του Αρχιεπισκόπου ακολούθησε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον του, με τη συμμετοχή του συνόλου σχεδόν των ΜΜΕ και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης, που έμοιαζε με ανάλογες των πρώτων της παρουσίας του στην Αλβανία χρόνων.
Μόνο που ήταν αδύνατη και αυτή όπως όλες να κάμψουν τον αγωνιστή Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο όταν τα ζητήματα αφορούσαν την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, το δίκαιο των Ορθοδόξων και απαιτούσαν την μοναδικά ακέραια από πλευρά του αντιμετώπισης.
Και συμπτωματικά τα ανάλογα παραδείγματα τα βρίσκουμε τον Αύγουστο ή το καλοκαίρι γενικότερα.
Τον Αύγουστο του 1994, της Παναγίας, ανήμερα και ενώ στα Τίρανα ξεκινούσε η άδικη δίκη για μέλη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, εκείνος λειτούργησε – για να συνάξει «ως η όρνις τα νοσσία εαυτής» στη Δερβιτσάνη. Επισκέφθηκε αμέσως μετά τις οικογένειες των ανθρώπων που βρίσκονταν στο ειδώλιο της «δικαιοσύνης» των Τυρράνων.
Τον προηγούμενο χρόνο, Ιούνιος 1993 ενώ από το Αργυρόκαστρο απέλαυναν ατεκμηρίωτα κληρικό που συνέδραμε ιεραποστολικά (Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος νυν Επίσκοπος Μπουγκόμπας και Δυτικής Τανζανίας) – κι ενώ η πολιτεία επιχειρούσε με νομοθετήματα και άλλες μεθοδεύσεις την απομάκρυνση του από την ηγεσία της Εκκλησίας – παρουσιάστηκε στον Εισαγγελέα της έδρας για να προβεί σε καταγγελία και ζητήσει επεξηγήσεις.
Αλλά και μετά το σκοτεινό επεισόδιο στο Φυλάκιο της Επισκοπής την άνοιξη του 1994 είχε επιδείξει δημόσια θάρρος να απορρίψει το επίσημο αφήγημα της πολιτείας που επικρατεί και σήμερα ακόμη ότι πρόκειται για τρομοκρατική ενέργεια των Ελλήνων. Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος δήλωνε: «… Ελπίζουμε και προσευχόμαστε να λάμψει το συντομότερο πλήρως η αλήθεια, να αποκαλυφθούν οι ένοχοι, να καταλογισθούν οι ευθύνες, όπως επιβάλλει ο δίκαιο…».
Και ειδικά θα πρέπει κανείς να προσεγγίσει την ανδρεία που επέδειξε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος στην αντιμετώπιση της σχεδόν εμφύλιας σύρραξης του 1997 που σε τόσους κινδύνους ακόμη και υπαρξιακούς εξέθεσαν τον γηγενή Ελληνισμό στις πατρώες εστίες του. Ενώ είχαν πυροβολήσει ακόμη και στο γραφείο του στα Τίρανα – βολές δολοφονικού χαρακτήρα κατέληξαν οι ειδική – δεν δείλιασε να ταξιδέψει στην Αυλώνα. Εκτός ότι ήταν το επίκεντρο των βίαιων ένοπλων συγκρούσεων είχε προκύψει πένθος καθώς το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό είχε καταποντίσει στα Στενά του Οτράντο καράβι με πολίτες της περιοχής που προσπαθούσαν να απομακρυνθούν για να σωθούν. Τέλεσε Μνημόσυνο μετά τη Θεία Λειτουργία στην (Ν)Άρτα της Αυλώνας καθώς πολλά από τα 60 θύματα ήταν Ορθόδοξοι.
Και αμέσως μετά το Πάσχα του ίδιου έτους παραβλέποντας τους κινδύνους για την φυσική ασφάλεια και τις προτροπές των οικείων προσώπων περιόδευσε στο Αργυρόκαστρο και τους Αγίους Σαράντα. Συνεπής στην εντολή του Κυρίου θυσιαστικά να περισώσει το ποίμνιο Του!
Και το 2013 την επαύριο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που είχε γιορτάσει στην καρδιά του Βούρκου, στο Φοινίκι, καυτηρίασε δημοσίως και αιχμηρά την βίαια και ιερόσυλη έξωση των πιστών από το Ναό των Εισοδίων της Παναγίας στην Πρεμετή.
Και μετά στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Κατσίφα που αψηφώντας το όλο κλίμα που συντηρούσαν στα Τίρανα παρενέβη δημόσια σε ότι αφορά στην ανθρωπιστική διάσταση για την παράδοση κι ενταφιασμό της σωρούς του που παρακρατούσαν προς άσκηση ψυχολογικής πίεσης στα Τίρανα.
Και πόσες άλλες φορές.
Ως η κλώσω που αφενός διαισθάνεται τους κινδύνους των αρπακτικών που πλησιάζουν τα κλωσόπουλα τους και αφετέρου αψηφά εαυτό της για να τα συμμαζέψει και προστατεύσει.
Και τον Αύγουστο που τον είχαμε ανάμεσα μας, στα χωριά και τα πανηγύρια μας τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, για να μας πραγματώνει βιωματικά την αγάπη της Υπεραγίας Μητέρας, ευκαιρία είναι να ανάβουμε κι ένα κερί στη μνήμη του την αγία!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών